Ompolingen - waarbij de magnetische noordpool van de aarde overgaat in de magnetische zuidpool, en omgekeerd - zijn in het geologische verleden veelvuldig opgetreden. Omdat die ompolingen vooral zijn te reconstrueren op basis van gesteenten waarin mineralen aanwezig zijn die zich hebben georiënteerd volgens het aardmagnetisch veld ten tijde van hun ontstaan, en omdat het daarbij meestal gaat om stollingsgesteenten die met radiometrische methoden goed te dateren zijn, zijn de momenten waarop ompolingen plaatsvonden goed bekend; zo bekend zelfs dat ze nu kunnen dienen voor stratigrafische correlaties.
Hoe de ompolingen precies in het werk gaan, is niet bekend, maar algemeen wordt aangenomen dat eerst de sterkte van het aardmagnetisch veld afneemt tot nul, en dan weer toeneemt (maar met omgekeerde polariteit). In de fase dat het aardmagnetisch veld heeft opgehouden te bestaan, of zeer zwak is, treden waarschijnlijk chaotische magnetische veldlijnen op. Dat heeft grote consequenties voor onze samenleving: kompassen werken niet meer, maar ook wordt de kosmische straling (die bij verhoogde intensiteit zorgt voor het noorderlicht) niet meer grotendeels door het aardmagnetisch veld ‘ingevangen’ en naar de nauwelijks bewoonde poolgebieden afgevoerd. Dat kan leiden tot blootstelling aan een hogere straling, waardoor zelfs stralingsziekten kunnen ontstaan. Vanwege dit soort verwachtingen wordt er veel onderzoek gedaan naar de ontwikkeling van het aardmagnetisch veld.
Dat gebeurt onder meer in het kader van het project REM (Reversing Earth Magnetism). De rem is echter tegelijkertijd de - overigens inmiddels verouderde -eenheid voor de effectieve geabsorbeerde stralingdosis: Röntgen Equivalent Man). Dit project, dat gefinancierd wordt door het Italiaanse Programma voor Nationaal Onderzoek in Antarctica, heeft onder meer als doelstelling om aanwijzingen te zoeken voor een eventuele ophanden zijnde ompoling. Verantwoordelijk voor dit project is Angelo de Santis, die op de EGU-bijeenkomst in Wenen een poster over dit onderwerp presenteerde.
Afhankelijk van de onderzochte verschijnselen kan dat volgens De Santis nog zo’n 800-1000 jaar duren, maar andere verschijnselen wijzen op een mogelijke ompoling die over 420-800 jaar kan optreden, of zelfs al over 235-340 jaar
Arminius, volgens mij gebeurt er in 2012 helemaal niets bijzonders. Hoogstens begint de Derde Wereldoorlog, omdat al die 2012-gelovigen nu eenmaal willen dat er iets drastisch zal gebeuren. Misschien vergaat dan de wereld wel, want als al die rottige bommen tegelijk afgaan, dan geeft dat nogal een knal. Maar er zijn geen aanwijzingen dat 2012 in kosmische opzichten een bijzonder jaar zal worden. Het enige wat dan eindigt, is de Maya-kalender, maar die wordt toch al enige eeuwen niet meer gebruikt.
Over het aardmagnetische veld weet men nog steeds zo weinig, dat een voorspelling van het moment waarop het zal omslaan, onmogelijk is. Er zit geen enkel ritme in die omslagen!
Er zijn heel veel interessante voorspellingen gedaan over wat er zal gebeuren in 2012. Ik denk zelf ook dat het einde van een kalender invloed heeft op deze aardkloot. Er kan simpelweg meer aan worden verdiend omdat het tijdsbestek wat langer is dan dat van de gemiddelde er-gaat-een-komeet-inslaan-we-gaan-allemaal-dood-voorspelling. En mocht er wat opmerkelijks gebeuren, dan zal dat hooguit een woedeuitbarsting van opgelichte ‘2012-gelovigen’ zijn. Of er moeten achter de schermen wat voorbereidingen hebben plaatsgevonden.
Wat niet opmerkelijke dingen betreft staat er een hoop gepland voor 2012. Nieuwe wetgeving, einde van productie van een aantal grote softwareprojecten en wat al niet meer.
En wat de ompoling betreft, mja, het water zal misschien de andere kant opdraaien als je de plee doorspoelt, maar op dit soort verschijnselen na betwijfel ik of het enige invloed heeft.
De gangbare theorie onder 2012 aanhangers is toch dat planeet-X/Niburu/de 10e planeet
iedere 3600 jaar ons zonnestelsel binnendringt en de aard magnetische velden en andere krachtvelden verstoort?
Als we dit even als waar zouden aannemen per wanneer is het dan aannemelijk dat deze planeet zichtbaar zou moeten zijn met de huidige stand der techniek?
De gangbare theorie onder 2012 aanhangers is toch dat planeet-X/Niburu/de 10e planeet
iedere 3600 jaar ons zonnestelsel binnendringt en de aard magnetische velden en andere krachtvelden verstoort?
Als we dit even als waar zouden aannemen per wanneer is het dan aannemelijk dat deze planeet zichtbaar zou moeten zijn met de huidige stand der techniek?
Toch wel een paar jaar vooraf lijkt me?
Misschien niet de gangbare theorie, maar zeker een gangbare theorie. En wat de zichtbaarheid betreft; wie zegt dat er als deze planeet zichtbaar zou zijn, berichten hierover naar buiten komen?
Dat verschuiven van de polen heb ik een aantal jaren geleden een zeer interessant boek over gelezen: Fingerprints of the Gods. Ik kan me de precieze details niet meer herinneren, maar het begon met de Atlantis-theorie.
Ach, de wereld zou ook al vergaan in 2000. En goh, we zijn er toch nog steeds met z’n allen. Die Maya’s waren best kiene jonges, maar zien is geloven wat dat soort voorspellingen aangaat. En volgens mij hield gewoon de kalender op in 2012, dat hoeft nog niet gelijk te betekenen dat alles gelijk ophoudt te bestaan. Misschien wilden ze net beginnen met 2013 toen de Spanjaarden binnenvielen - who knows?
Ach, de wereld zou ook al vergaan in 2000. En goh, we zijn er toch nog steeds met z’n allen. Die Maya’s waren best kiene jonges, maar zien is geloven wat dat soort voorspellingen aangaat. En volgens mij hield gewoon de kalender op in 2012, dat hoeft nog niet gelijk te betekenen dat alles gelijk ophoudt te bestaan. Misschien wilden ze net beginnen met 2013 toen de Spanjaarden binnenvielen - who knows?
