Onderwerpen als de aanslagen op 11 september, AIDS/HIV en Global Warming passeren de revue op zapruder.nl / zaplog.nl en vrije discussie is hierover mogelijk. Kan dat zelfde gelden voor wat is komen te heten de Holocaust?
--
Laten we van wal steken met enkele essentiële verwijzingen:
--
Boeken
Prof. Robert Faurisson - Ecrits Révisionnistes (Engelse vertaling)
http://www.aaargh.com.mx/fran/livres4/presenteRF.pdf
--
B. Kulaszka, ed.: Did Six Million Really Die?, Report of the Evidence in the Canadian False News Trial of Ernst Zündel
http://ia341218.us.archive.org/0/items/didSixMillionReallyDie_452/KULA.pdf
--
Prof. Arthur Butz - Hoax of the Twentieth Century
http://vho.org/dl/ENG/Hoax.pdf
--
zie bij die tweede vooral ook de passages m.b.t. Faurrison.
--
Meest belangrijke websites
--
International Secretariat of the Association des Anciens Amateurs de Recits de Guerres et d’Holocaustes (AAARGH)
http://www.aaargh.com.mx/engl/engl.html (Engelstalig tekstmateriaal)
http://www.aaargh.com.mx/neer/neer.html (Nederlandstalig tekstmateriaal)
--
Committee for Open Debate on the Holocaust
http://www.codoh.com
--
Vrij Historisch Onderzoek
http://www.vho.org
--
De grootste misvatting is dat holocaust-revisionisme louter vertegenwoordigd wordt door (radicaal-)rechts-georiënteerden!
Paul Raussinier was socialist, Bradley Smith is libertarisch en Faurisson is (hoewel min of meer apolitiek in houding) eerder links te noemen.
Ook is er de Jood David Cole bekend van zijn video-documentaire over Auschwitz http://www.youtube.com/watch?v=iXKHw0EZrqM die vaak interesse wekt bij velen die onbekend zijn met de materie.
Een passage uit DE OVERWINNINGEN VAN HET REVISIONISME door Professor Robert Faurisson:
De bevindingen van revisionistisch onderzoek
De Duitsers van het Derde Rijk wilden de joden verdrijven uit Europa, niet
uitroeien. Zij zochten “een definitieve – of ‘Final’ – territoriale oplossing voor het
joodse vraagstuk”, geen ‘Final Solution’ in de fysieke betekenis (‘definitieve oplossing
van de werkloosheid’ betekent immers ook niet dat men de werklozen dood wenst).
De Duitsers hadden concentratie kampen, maar geen ‘vernietigingskampen’ (die
uitdrukking komt van de Geallieerde propaganda).
Zij gebruikten ontsmettings gas kamers die hoofdzakelijk werkten met
insecticidekorrels Zyklon-B met het werkzame bestanddeel blauwzuur HCN, maar zij
bezaten nooit gaskamers voor homocide of gaswagens.
Zij gebruikten crematoriumovens om lijken te verbranden en niet om er
levende mensen in te gooien.
Naoorlogse foto’s van zieke, stervende en overleden, niet vermoorde
kampgevangenen, moesten de indruk wekken van ‘Nazi gruwelen’. Dat, nadat de
Geallieerde blokkade en ‘tapijtbombardementen’ op Duitsland, de Apocalyps van een
zes jaar durende oorlog, honger en tyfusepidemieën het land en de kampen in het
Westen teisterden, kampen overstroomd met geëvacueerden uit het Oosten en een
nijpend tekort aan voedsel, medicijnen en Zyklon-B voor de bestrijding van
epidemieën.
In de slachting, oorlog genoemd, leden mensen. In moderne oorlogen lijden burgers
vaak evenveel, zo niet meer dan soldaten. Tijdens het conflict, van 1933 tot 1945,
leden de joden vergeleken met de Duitsers oneindig veel minder dan zij thans met
zoveel brutaliteit durven beweren. Zeker, de Duitsers behandelden hen als een
vijandige gevaarlijke minderheid (waarvoor redenen bestonden) en het Derde Rijk
nam tegen hen door de oorlogsomstandigheden steeds onderdrukkender politieke en
veiligheidsmaatregelen. In veel gevallen was dat plaatsing in interneringskampen,
concentratiekampen en dwangarbeiderskampen. Soms werden joden zelfs
geëxecuteerd wegens sabotage, spionage, terrorisme en, in het bijzonder, voor
guerrilla activiteiten voor de Geallieerden aan het Oostfront, maar niet om de simpele
reden dat zij joods waren.
Wat betreft het aantal zes miljoen joodse slachtoffers, dat is een nooit waargemaakt
verzinsel, ondanks de beweringen van het Yad Vashem Instituut in Jeruzalem.
Over de fantastische beschuldigingen tegen het verslagen Duitsland zeggen de
revisionisten:
1) Toon ons één enkel document dat volgens u bewijst dat Hitler of een andere
Nationaal-socialist de fysieke vernietiging van de joden gelastte of plande.
2) Toon ons de beweerde massavernietigingswapens, zijnde gaskamers; toon ons er
daarvan één, in Auschwitz of elders en, als u stelt dat u dat niet kunt omdat volgens u
de Duitsers die ‘moordwapens’ vernietigden, leg ons dan tenminste uit hoe deze
slachthuizen konden werken zonder de dood van hen die ze bedienden en hun
helpers te veroorzaken.
3) Leg ons uit hoe u tot uw aantal van zes miljoen slachtoffers bent gekomen.
Echter, in meer dan zestig jaar zijn joodse en niet-joodse historici niet in staat
geweest antwoorden te geven op deze vragen. Daarmee beschuldigden zij zonder
bewijs. Dat wordt laster genoemd.
Maar het is nog ernstiger: de revisionisten hebben een hoeveelheid bewezen feiten
naar voren gebracht waaruit blijkt dat die fysieke uitroeiing, gaskamers en zes
miljoen niet hebben bestaan.
4) Maar, zal men vragen, wat is er dan gebeurd met al die joden waarvan
revisionisten zeggen dat die niet zijn vermoord? Het antwoord daarop is duidelijk en
voor iedereen te begrijpen: een deel van de Europese joden stierf, als tientallen
miljoenen niet-joden tengevolge van de oorlog door honger en ziekten en een ander
deel overleefde bij miljoenen. Deze laatsten noemden zichzelf frauduleus
‘wonderbaarlijk’ overlevenden. In 1945 verspreidden de miljoenen ‘overlevenden’ en
‘wonderbaarlijk ontkomenen’, over zo’n 50 landen, te beginnen Palestina. Hoe kan
een verondersteld plan voor de fysieke uitroeiing van de joden zoveel miljoenen
‘wonderbaarlijk’ overlevende joden hebben opgeleverd? Met zoveel miljoenen
‘wonderbaarlijk’ overlevenden is er eenvoudig geen sprake meer van een wonder: het
is een vals wonder, een leugen, zwendel.
In 1980 gaf ik in één zin de conclusie van de revisionistische research weer:
“De veronderstelde Hitleriaanse gaskamers en genocide van de joden
vormen één en dezelfde historische leugen, welke een gigantische politieke en
financiële zwendel mogelijk maakte, waarvan de belangrijkste profiteurs de staat
Israël en de Zionisten zijn, en de voornaamste slachtoffers het Duitse Volk – niet
haar leiders – en het Palestijnse Volk in haar geheel.”
Vandaag in 2006, zesentwintig jaar later, houd ik die zin volledig overeind. Dat is niet
ingegeven door politieke of religieuze sympathieën en antipathieën. Het is gebaseerd
op vaste feiten welke aan het licht werden gebracht enerzijds door Maurice Bardèche
in 1948 en anderzijds door Paul Rassinier, die in 1950 zijn Le Mensonge d’Ulysse
publiceerde. (De Leugen van Ulysses) (zie The Holocaust Story and the Lies of
Ulysses, Costa Mesa, California, Institute for Historical Review, 1990, XVIII-447 p.).
Sinds 1951 hebben onze rijke en machtige tegenstanders, geneigd vrijwel elke vorm
van onderdrukking tegen historisch revisionisme toe te passen, zich steeds meer
gedwongen gezien te erkennen dat wij op technische, wetenschappelijke en
historisch gronden gelijk hebben.
De overwinningen van het WW II revisionisme zijn talrijk en belangrijk, maar, zoals
helaas ook moet worden vastgesteld, vrijwel onbekend voor het grote publiek. De
machthebbers hebben vrijwel alles gedaan om deze overwinningen voor de wereld te
verbergen. Dat is begrijpelijk: hun overheersing en onderlinge belangen berusten
voor een belangrijk deel op de religie van de veronderstelde ‘Holocaust’.
De ‘Holocaust’ in twijfel trekken en het bedrog daarvan tonen, doet de maskers vallen
van politici, journalisten, historici, academici, geestelijken, clubs en coterieën, die
meer dan zestig jaar onwaarheden preekten en vervloekingen uitstrooiden over de
ongelovigen en is om die reden een hachelijke onderneming.
Echter, zoals we hier zullen aantonen, blijkt ondanks alle onderdrukking, de tijd in
het voordeel van de revisionisten te werken.
Tijdens het conflict, van 1933 tot 1945,
leden de joden vergeleken met de Duitsers oneindig veel minder dan zij thans met
zoveel brutaliteit durven beweren.
“oneindig veel minder”
“de joden”
“de Duitsers”
“thans”
“met zoveel brutaliteit”
“durven beweren.”
Zelfs als ik je het geheim van witregels zou toevertrouwen dan zou het nog steeds een onleesbare woordenbrei zijn. Een brei van verneukte termen en verkrachte zinsdelen.
Toch ben ik het wel eens met de stelling dat de holocaust best kritisch bekeken mag worden. Dat wegmoffelen van iedere kritische noot vind ik ook niet goed, er moet gewoon een eerlijke dialoog over mogelijk zijn. Kritisch de holocaust onderzoeken staat niet gelijk aan holocaustontkenning. Voor mij niet, althans.
Ik heb in ieder geval mensen dingen horen zeggen waarmee ze best een goed punt maakten, maar ik heb zelf te weinig verstand van de dingen die besproken worden om te kunnen toetsen of het inderdaad waar is. Zoals dit bijvoorbeeld. Dat is niet schreeuwerig en ziet er op het oog goed onderbouwd uit. En dan zijn er nog van die ‘survivors’ die later totale frauds blijken te zijn. Dan vind ik het niet raar dat sommigen zich naar aanleiding daarvan gaan afvragen hoeveel meer valse getuigenissen er zijn en hoeveel meer ‘feiten’ die we denken te weten over de holocaust complete verzinsels zijn.
Eustace Mullins geeft een kort & bondige samenvatting van wat de Holocaust infeite was; hij zet je hard met beide benen op de grond!
http://video.google.com/videosearch?q=Eustace+Mullins+in+Canada#
==============
Eustace Mullins, the Godfather of Conspiracy writers, Canada, August 2000.
Eustace was the most dangerous man in the world according to J. Edgar Hoover.
This video was a Preferred Network production and is still available as a dvd on their website:
http://www.preferrednetwork.com/
I thought this information should be available for anyone.
TPN wrote:
“Sixty years ago Eustace Mullins was a protégé of literary giant Ezra Pound, who understood central banking and its relationship with world unrest. He has been a respected researcher for over fifty years and has since authored many books on conspiracy, including Secrets of the Federal Reserve and The World Order. Using his recent travel experiences and Orwells 1984 as examples, Eustace discusses the irony of Homeland Security and how Americans are now treated as Enemies of the State. He then describes the real manipulators behind all major wars, the Cold War, the Stock Market, the Medical Scam, 9-11, terrorism and more. To accomplish all this the perpe-traitors control the government, the schools and the media while keeping us in unimportant jobs and stealing most of our earnings. For these purposes the central bank is the only mechanism that works. Without its granted license to print money the conspiracy would be no more of a threat to us than Bin Laden. Eustace gives a history lesson you wont forget. Truth that our government leaders and historians have never made public. Find out who really owns the “FED” and how our economy is being decimated--From Eustace’s presentation at the Festival of the Ages in Salmon Arm BC, August 2000.”
Tijdens WO II zijn er tientallen miljoenen mensen afgeslacht. De meesten door bommen en granaten. Een paar miljoen Russische krijgsgevangen en burgers die vermoord zijn. Voor iedere dode Duitser 50 burgers in Joegoslavië tegen de muur gezet of opgehangen.
Een miljoen vermoorde zigeuners vind ik net zo erg als om het even hoeveel miljoen dode joden. Er waren nu eenmaal minder zigeuners maar verhoudingsgewijs zijn die net zo hard of zelfs harder geraakt.
De Goelags van de Sovjet Unie waren net zo (misschien zelfs het voorbeeld van) de Duitse concentratiekampen. Mensen aan ondervoeding, ziekte en dwangarbeid laten kreperen. Dan was zo’n vernietigingskamp misschien een stuk genadiger. Of je wordt meteen geëxecuteerd of je wordt relatief goed gevoed omdat je kwaliteitswerk moet leveren (oorlogsindustrie, andere kampen opbouwen, etc.).
Wat elk weldenkend mens tegen de borst moet stuiten bij het lezen van het eerste bericht van dit draadje, is dat enkel je etnische achtergrond kennelijk al genoeg is om medeplichtig te zijn aan zionistische complotten. Elke keer als je zegt “joden” i.p.v. zionisten, doe je exact wat de elite van je verwacht. Iedereen begrijpt dat de Chinese regering en de Triades moorddadige criminelen zijn. Is daarmee elke Chinees medeplichtig? Neen. Sterker nog, die zijn juist het eerste slachtoffer van die lieden.
Vervang “Chinees” met “Joods” en “Chinese regering en de Triades” met “Zionisten.” Ik blijf het niet uitleggen.
Degene die nog altijd volhardt in te zeggen dat “de joden” zus en zo krijgt kan van mij een flinke trap richting vers witgekalkt muurtje.
Vergeet ook de tragedie van Vietnam niet. Dat volk heeft met wat geleden, en waarom weet nog steeds niemand (nou ja, de CIA had gewoon zin in een uitzichtloze oorlog dat jaren, zo niet decennia door kon modderen). Ik vraag me ook regelmatig af of het niet vergelijkbaar is met de huidige situatie in Afghanistan (Taliban, Al-Qaida) en Irak (Soennieten, Shiiten). Benoem gewoon een bepaalde groep tot vijand, geef het een naam, en (af)knallen maar!
Ik het met Audie eens. Het hokjesdenken is inderdaad niet wenselijk, maar om dingen transparant te houden ook soms onvermijdelijk. Er bestaat geen ‘joods ras’, niet alle Duitsers waren nazis en niet alle nazis waren oorlogsmisdadigers. Niemand is 100% goed of 100% slecht. De wereld is nooit zwart/wit geweest, hoe graag mensen dat vaak ook zouden willen. Het stoort mij ook mateloos dat de andere groepen mensen die intens vervolgd werden door de nazi’s (de dissidenten, de zigeuners, de homosexuelen) bijna geen aandacht krijgen en nooit gehad hebben. Waarom is er altijd de nadruk gelegd op maar één groep mensen in plaats van álle slachtoffers van het nazi regime?
Waarom sommigen per sé “de joden” overal de schuld van willen geven, is mij totaal onduidelijk. Schijnbaar is er toch bij een groot aantal mensen een behoeft om een zondebok voor alles wat verkeerd is in de wereld aan te wijzen. Dat zal altijd wel een zwakke plek blijven waar politici en religieuze leiders dankbaar misgebruik van maken.
Ah, Ripley, waarom ‘de joden’ steeds overal de schuld van krijgen heeft een simpele reden: de zionisten.
Die richten desnoods extreem rechtse leeghoofdenclubjes om die opzichtig joodse mensen aanvallen (fysiek of anderszins). Dan kunnen de zionisten weer zeggen: wat is het toch vréééselijk met dat alsmaar toenemende anti-semitisme in de wereld. Gevolg: er worden geld en middelen vrijgemaakt door de andere mensen die vervolgens direct bij de zionisten in de kassa vallen. De gewone joodse mensen houden intussen wijselijk hun mond want die hebben geen zin om een (door zionisten) gefinancieerde neo-nazi knokploeg op het dak te krijgen.
Je zou denken, met al die zionistische propaganda, dat Holocaustoverlevenden wel moeten leven als een koning in Israël. Toen NOS-verslaggever Edo Rosenthal met pensioen ging, zei hij dat die mensen juist als tweederangsburgers worden gezien door de Israëli’s van na de Tweede Wereldoorlog. “Waarom hebben jullie toen niet teruggevochten?” en meer van zulke fraaie verwijten. Rosenthal zei letterlijk: het geld dat voor de slachtoffers van de Holocaust was bedoeld, is naar de opbouw van het land gegaan. Dat geld is dus gebruikt om al die oorlogen van Israël mede te financiëren.
Helaas hebben de zionisten de media en de mensen zodanig in hun greep dat als je het over bijvoorbeeld “joodse maffia” hebt, mensen je al meteen voor anti-semiet aanzien. Begrijpelijk, want zo dacht ik er vroeger ook over als m’n vader er over begon dat al die aandacht overdreven was. Ik raad iedereen aan om “Once Upon A Time In America” van Sergio Leone te (her)zien (dus niet “Once Upon A Time In The West” van dezelfde filmmaker).
Toen de immigranten uit Europa in New York aankwamen, belandde iedereen in zijn etnische ghetto. De Ieren in het Ierse ghetto. De Chinezen in Chinatown. De Italianen in Little Italy en de joodse mensen (Pools-Russische immigranten) in hun joodse ghetto. Ieder ghetto had haar eigen maffia die voor “bescherming” zorgde. En o wee als je je beschermgeld niet betaalde…
De Italiaanse maffia is overbekend. De Ierse mob was vooral in Chicago een geduchte speler in de strijd om dominantie. Dus “The Untouchables” is een fraai staaltje geschiedvervalsing omdat het alleen de bende van Al Capone en de corrupte (van Iersen bloede) politie laat zien. Maar hoe zat dat dan met Bugs Moran? Dat was dus de Ierse gangsterbaas die door Capone bijna uit de weg werd geruimd tijdens de “St. Valentine’s Day Massacre.”
De Chinese triades daar zal je ook wel ‘s van gehoord hebben. Maar de joodse maffia daar zwijgen de meeste films en boeken over. Hoewel het geen geheim is dat gokstad “Las Vegas” een samenwerkingsverbond was tussen de Italiaanse en de joodse maffia (de films “The Godfather II” en “Casino” waren daarop geïnspireerd. De Italiaanse maffia leende haar beste hitmen uit om president Kennedy om zeep te helpen terwijl de joodse maffia ondertussen opgevolgd was door de zionisten in Amerika en Israël. Terwijl de meeste andere maffia’s zich bleven beperken tot het terroriseren van hun eigen etnische groepering (latino’s, chinezen) hadden de Italiaanse en de joodse maffia nationale en zelfs globale (westelijk halfrond) ambities die ze nog waarmaakten ook.
Vergeet ook de tragedie van Vietnam niet. Dat volk heeft met wat geleden, en waarom weet nog steeds niemand (nou ja, de CIA had gewoon zin in een uitzichtloze oorlog dat jaren, zo niet decennia door kon modderen).
Er bestaat geen ‘joods ras’, niet alle Duitsers waren nazis en niet alle nazis waren oorlogsmisdadigers. Niemand is 100% goed of 100% slecht. De wereld is nooit zwart/wit geweest, hoe graag mensen dat vaak ook zouden willen. Het stoort mij ook mateloos dat de andere groepen mensen die intens vervolgd werden door de nazi’s (de dissidenten, de zigeuners, de homosexuelen) bijna geen aandacht krijgen en nooit gehad hebben. Waarom is er altijd de nadruk gelegd op maar één groep mensen in plaats van álle slachtoffers van het nazi regime?
Dat bepaalde mensen etnisch hetzelfde zijn (ik ben bijvoorbeeld Aziaat) betekent niet dat je je alleen daardoor ineens verbonden voelt met mensen aan de andere kant van de aardbol die je nog nooit persoonlijk gezien of gesproken hebt. Ik vind het tragisch en misdadig dat miljoenen Vietnamezen en 100.000 Indonesiërs om zeep zijn geholpen in westerse (post?)-koloniale oorlogen. Maar ik voel mij in de eerste plaats Nederlander dus ik kijk naar die oorlogen als een kritische burger naar zijn eigen regering kijkt.
Wat betreft Duitsers, nazi’s en oorlogsmisdadigers, Ripley: sterker nog, er zijn minstens zoveel oorlogsmisdadigers geweest die noch Duits, noch nazi waren.
Toch ben ik het wel eens met de stelling dat de holocaust best kritisch bekeken mag worden. Dat wegmoffelen van iedere kritische noot vind ik ook niet goed, er moet gewoon een eerlijke dialoog over mogelijk zijn. Kritisch de holocaust onderzoeken staat niet gelijk aan holocaustontkenning. Voor mij niet, althans.
Holocaustontkenning is een negatief geladen term en bewust in gebruik genomen door de (mainstream) media. Het is een term die kan worden ingezet om dissidenten direct al in diskrediet te brengen. De indruk wordt namelijk gewekt dat de dissident gegevens ontkent die onomstotelijk vaststaan (terwijl het tegendeel waar is) en daarom enkel maar pseudo-wetenschappelijk bezig kan zijn. Door dit etiket te gebruiken hoeft de media vervolgens ook geen aandacht te schenken aan wat de “holocaustontkenner” nu daadwerkelijk inhoudelijk te zeggen heeft. Op dezelfde wijze wordt uiteraard gesmeten met een woord als complotdenker / complottheorist.
Faurisson hierover:
“I do not deny; I affirm...”
Personally I consider that for a revisionist to adopt the word “deny” (or
“denial”, or “denier") is to fall into the opposing side’s game and adopt
their language; it amounts to giving them a stick with which to beat us.
Whenever someone rebukes me for denying “the Holocaust” I respond: “I don’t
deny anything in that regard but, on the contrary, I affirm. I affirm, at
the end of my research and observations, that ‘the Holocaust’ did not exist;
for me, ‘the Holocaust’ is a historical lie”.
If need be, I sometimes add: “I am neither a denier, nor a ‘negationist’. I
consider that it’s you who deny; for me, you deny the obvious. Galileo
denied nothing; it was his opponents who denied; they denied the obvious.
Galileo, at the end of his research and observations, stated that such or
such conclusion was inexact and that another conclusion was exact.
Dit is overigens hoe de als autoriteit op gebied van de holocaust bekend staande historicus Raoul Hilberg de aanzet tot de verwerkelijking van de holocaust, gezien als systematisch massamoord, uitlegt:
In the 23 February 1983 edition of Newsday [Long Island, NY], in an article entitled
“The Holocaust in Perspective,” author George DeWan had quoted comments made
by Hilberg at a conference:
“But what began in 1941 was a process of destruction not planned in advance, not
organized centrally by any agency. There was no blueprint and there was no budget
for destructive measures. They were taken step by step, one step at a time. Thus came
about not so much a plan being carried out, but an incredible meeting of minds—a
consensus, mind reading by a far-flung bureaucracy.”
Faurisson had been so surprised when he read this quote that he had checked with Dr.
Robert John, a member of the Institute for Historical Review who attended the
conference, to make sure Hilberg had actually said it. John had also been extremely
surprised by Hilberg’s statement. (30-8159)
“I don’t call that history,” said Faurisson, “I call that metaphysics...I don’t know any
bureaucrat practising his job like that. What does it mean, ‘an incredible meeting of
minds’? People...know of no plan. Nothing is organized. Do you imagine a
bureaucracy, especially in a country like Germany? In the army? And everywhere?
People would act by what?...by mind- reading...I don’t believe that, of course, but I
see in which situation is Hilberg, in which situation are all those exterminationists.
They don’t find anything. So, they do like historian[s] did in the last centuries, they
replace that by metaphysics. There is no proof. If you would ask Mr. Hilberg, ‘But
what proof did you have of a meeting of minds?, of mind-reading?’, he would say,
‘You know that [there] couldn’t be any proof.’” (30-8159, 8160)
De holocaust kan en moet kritisch bekeken worden, net zoals ieder ander historisch feit.
Als we praten over genocide met DU, genocide in Hiroshima, Dresden, Irak, de Goelags of de concentratiekampen, dan zie ik geen verschil. Mensen willen nog een nuance aanbrengen door te zeggen dat het “oorlog” is en dat zulke dingen dan gebeuren. Onzin.
Waar ik wel een groot probleem mee heb is hoe de meeste revisionisten de discussie omtrent de holocaust proberen te reduceren tot een respectloos woordenspel; alsof het hier een puur semantische discussie betreft. Dat is het natuurlijk niet, want alles moet in context gezien worden. Onderzoeken is prima, bijstellen ook, maar probeer tragedies niet te bagetelliseren op basis van cijfers die wat lager uitvallen. Feit is dat joden gediscrimineerd werden - zoals ze al eeuwen gedriscrinimeerd werden - en als Untermensch gezien werden en ook dat ze gedeporteerd werden. Ook zijn er veel joden in kampen overleden, naast zigeneurs en Slavische volkeren.
Dat gegeven is voor mij genoeg om van een misdaad te spreken en om dan te discussiëren of het nu om 6, 3 of 2 miljoen joden ging en of het wel of niet logistiek mogelijk was, vind ik smakeloos en besides the point. Het bombardement op Dresden wordt ook niet minder misdadig omdat het hier ‘slechts’ tienduizenden betrof. Ja, het initiële holocaustaantal was overdreven, daarna bijgesteld en misschien nog steeds incorrect, maar dat neemt niet weg dat er veel burgers onschuldig zijn gestorven op basis van discriminatie. Veel hiervan waren joden. Dit is geen woordenspel of koele optelsom, dit is een tragedie waarvan de precieze cijfers misschien wel nooit duidelijk worden.
Dat de shoah daarna mis-/gebruikt is om een bepaalde geopolitieke agenda door te voeren is een ander verhaal en doet niks af aan de tragedie die er aan vooraf ging. Wil je echt gaan complotten dan zeg je dat dit allemaal één grote “ploy” vooraf was om Israel te stichten, maar de plannen voor een joodse staat bestonden al ver voor WOII. Er is zeker wel een correlatie, maar het doet nogmaals niets af aan de tragedies van WOII. Dat het daarna moreel gekaapt is door bepaalde zionistische groeperingen is triest, maar een ander verhaal.
Kan mij niet van de indruk ontdoen dat veel van de daadwerkelijk inhoud van de (holocaust) revisionisme-literatuur slecht gekend is. Het interview The Gas Chambers: Truth or Lie? met Prof. dr. Faurisson is mogelijk daarom verhelderend. Met hun opvattingen staan interviewer en geïnterviewde hier namelijk regelrecht tegenover elkaar.
-
Vragen die ondermeer voorbijkomen:
-
• Mijnheer Faurisson, sinds enige tijd nu in Frankrijk – en niet alleen in Frankijk – heeft U zich in het middelpunt van een bittere controverse bevonden voortkomende uit bepaalde dingen die U hebt beweerd aangaande hetgeen nog steeds één van de meeste sombere pagina’s in de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog is. We verwijzen hier naar de vernietiging van de Joden. Eén van uw beweringen in het bijzonder lijkt dogmatisch te zijn daar het ongelofelijk is. Is het waar dat U ontkent dat de gaskamers ooit hebben bestaan?
-
• Hoe kan U dit beweren na alles wat gezegd en geschreven is gedurende de afgelopen 35 jaar? Na alles wat de kampoverlevenden uitvoerig vertelt hebben? Na de processen gevoerd tegen oorlogsmisdadigers? Na Neurenberg? Op basis van welke bewijzen en op basis van welke documenten baseert U Uw beweringen?
-
• U bent zo ver gegaan elke opzettelijk voornemen van de kant van Hitler om Joden te vernietigen te ontkennen. En ten slotte, in de loop van het debat op de Zwitsers-Italiaanse televisie heeft U gezegd: “Hitler heeft nooit één enkele persoon omgebracht omdat hij Joods was.” Wat wil U precies zeggen met die zin?
-
• Wat is Uw voorstelling en wat is Uw definitie van genocide?
-
• Als er niet een opzettelijk voornemen was van de kant van Hitler om genocide uit te voeren, vanwaar dan Auschwitz, Treblinka, Belzec, en de andere vernietigingskampen? Deze bestonden; deze zijn een realiteit geweest. Niet alleen Joden zijn daar gevangen geweest en daar gestorven, maar ook “staatsgevangenen,” zigeuners, Slaven, homoseksuelen; dat wil zeggen, al die “afwijkenden” welke Nazi racisme veroordeelden. Waarom waren deze kampen opgezet? Voor welk uiteindelijk doel?
-
• U ontkent dat het aantal slachtoffers – zes miljoen – geloofwaardig is. Maar zelfs als het aantal slachtoffers kleiner was geweest, verandert dit iets aan het feit dat er een genocide was? En zou het aantal slachtoffers in feite uitmaken?
-
• Realiseert U zich dat U hiermee kan bijdragen aan “rehabilitatie” van Nazisme?
-
De ENGELSE interview-tekst: The Gas Chambers: Truth or Lie? | http://www.ihr.org/jhr/v02/v02p319_Faurisson.html
