Op veler (nou ja, enkeler) verzoek zal ik de komende tijd wat dingen posten die ik tijdens mijn onderzoek naar het ware motief achter de Manson Family moorden - ook bekend als de Tate-LaBianca moorden - te achterhalen. Om te beginnen heb ik wat krantenartikelen omtrent de dood van enkele mensen die banden hadden met de Manson Family en waarbij wat vraagtekens gezet kunnen worden. In een paar gevallen vraag ik mij hardop af of het wel een ongeluk geweest is.
Ik zal beginnen met het meest obscure slachtoffer, te weten de (half)zus van Patricia Krenwinkel: Charlene Lowell:
De vindplaats (Google Earth):
Het lijkt er dus op dat Charlene ergens dood is gegaan en dat ze later op deze plek gedumpt is. Het verhaal van haar date van die avond rammelt aan alle kanten. Er is geen verklaring voor het feit dat ze naakt was en haar kleding spoorloos is (op haar badpak na). Maar het was allemaal echt een ongelukje hoor, en het is puur toeval dat zusjelief dood gevonden wordt ten tijde van de jury-selectie van het moordproces van haar zus.
Had Charlene geleefd dan had zij - net als haar moeder en stiefvader, getuigd in februari 1971. Zij had de wereld kunnen vertellen hoe Manson op haar overkwam en waarom zij niet met hem meegegaan was maar haar jongere zus wel. Ook had zij wellicht kunnen getuigen wat Patricia haar toevertrouwd had eind 1969, toen zij samen bij hun oom in huis woonden (Patricia werd begin december 1969 gearresteerd in Mobile, Alabama. Ze hebben er zelfs een fotocollage over in het plaatselijke museum. Charlene ontbreekt daar, uiteraard.)
Nummer twee was Cass Elliot, wiens inmiddels legendarische feesten bij haar thuis werden bijgewoond door zowel Manson en zijn meiden alsmede alle mensen die uiteindelijk de dood vonden in Cielo Drive (met uitzondering van Steven Parent). Toevalligerwijs was ze ook de buurvrouw van slachtoffers Abigail Folger en Voytek Frykowski. Cass Elliot was een blauwe maandag verloofd met Harris Pickins ("Pic") Dawson, een Hollywood drug dealer met een rijke pappa die door de politie ondervraagd is over de moorden (men dacht dat het woord “PIG” op de voordeur wellicht “PIC” moest zijn). En last but not least had ze plannen om de politiek in (voor de Democraten). Kortom: ze wist teveel en had daar bovenop nog eens politieke ambities. Dus was het exit Mama Cass, met moddergooien en leugens over broodjes met ham, eind juli 1974.
Degene die het nog het langst volhield was Dennis Wilson,drummer van de Beach Boys en groot bewonderaar van Charles Manson, die hij The Wizard noemde. Hij pikte Patricia Krenwinkel op, die samen met een andere Manson girl stond te liften, en na met hen het bed gedeeld te hebben was hij zo van hen gecharmeerd dat hij de hele Family bijna een jaar bij hem in huis liet bivakkeren. Later zou hij in een interview beweren dat hij en Charlie samen de Family opgezet hebben. Het gerucht gaat dat Wilson vlak voor zijn dood tegen een vriend zei dat hij het hele verhaal rond de Manson moorden publiekelijk recht zou zetten omdat er niets van klopte. Ondanks dat hij een geoefend zwemmer en surfer was, verzoop hij met een gapende wond in z’n hoofd in november 1983. Wellicht om hem het zwijgen op te leggen? Misschien wel omdat hij, net als een zwangere vrouw die ook bij Wilson inwoonde ten tijde dat de Manson Family bij hem verbleef, kon vertellen dat Linda Kasabian in 1968 al bij de Manson Family kwam (of op z’n minst veel met hen omging) en niet twee maanden voordat de moorden plaatsvonden zoals altijd beweerd is?
Ik neem aan dat de vreemde omstandigheden omtrent deze ‘beroemde dooien’ wel bekend is, maar indien gewenst kan ik er nog een keer doorheen lopen.
Een ander ongeluk dat volgens openbaar aanklager Vincent Bugliosi geen ongeluk maar moord was is die van Ronald Hughes. Ten tijde van zijn overlijden was hij advocaat van Leslie Van Houten (de zoveelste) en heel in het begin van het proces was hij een blauwe maandag Charles Manson’s raadsman.
Vlak voor het einde van het proces kwam hij niet opdagen bij de rechtszitting na een weekendje vissen. Weken later (op de dag dat de doodstraf werd uitgesproken) werd zijn levenloze lichaam gevonden. Zijn lichaam was in een zodanige staat van ontbinding dat hij door middel van röntgenfoto’s van z’n gebit geïdentificeerd moest worden en dat de precieze doodsoorzaak niet meer vastgesteld kon worden.
De officiële versie van het verhaal is dat Hughes overvallen werd door een “flash flood” (springvloed?) en verdronken is. Er gaan geruchten dat hij gespot is met twee Manson associates vlak voor zijn overlijden. Eén van die twee, Lauren Willet (Bugliosi vermoedt dat zij wellicht Lauren Elder kon zijn geweest) is later door leden van de Aryan Brotherhood bende, die samenwoonden met een paar van de Manson girls, op haar beurt ook vermoord. Al is niet precies duidelijk wie nou de trekker had overgehaald (er werd gezegd dat ze Russisch roulette speelde maar dat heeft niemand ooit geloofd). Twee Manson girls hebben voor deze moord een gevangenisstraf uitgezeten. Maar als je het mij vraagt ging dat meer om het feit dat haar man - en toevalligerwijs heette hij ook al James - al eerder was koudgemaakt. James was namelijk een recent ontslagen marinier en er hingen op Spahn Ranch ook al een aantal mariniers rond. Patricia Krenwinkels jeugdvriendjes waren alleen maar mariniers en zij hadden haar met wiet en LSD laten kennismaken. Maar dat is weer een heel ander verhaal…
De laatste die ik onder deze categorie zou willen plaatsen is Marina Habe. Haar dood was overduidelijk moord, tot de dag van vandaag onopgelost, maar er zijn wat omstandigheden die eruit springen. Vele mensen, met name Vincent Bulgiosi en het OM, plaatsen haar op de lijst van “Mogelijke Manson Family Slachtoffers” die 35 personen zou bestaan. Die lijst vind ik zoiets belachelijks: ik kom zelfs als ik de meest onwaarschijnlijke namen erbij haal (Dennis Wilson en Mama Cass), op 19 à 20 namen uit, dus zou nou wel eens een lijst met namen willen zien van het OM. Uiteraard is die nooit gegeven, maar waarschijnlijk bestaat de lijst uit alle onopgeloste moorden in Californië van eind jaren ‘60. Is voor de politie wel zo makkelijk. Door het feit dat Marina Habe af en toe een weekendje rondhing op Spahn Ranch, wordt automatisch aangenomen dat dus de Manson Family het dan wel gedaan hebben; een mogelijk motief wordt niet eens over gerept. Dat is naar mijn mening een hele verkeerde aanname en hopelijk maakt deze post duidelijk waarom.
Allereerst is de hele modus operandi al compleet a-typisch voor de Manson Family. Alle slachtoffers van de Manson Family werden binnen, in hun eigen huis, vermoord. Marina Habe is ontvoerd, verkracht, vermoord en daarna gedumpt in een ravijn vlakbij Mulholland Drive. Klinkt dat als een moord van de Manson Family? Nee, niet echt. Dat ze door messteken om het leven is gebracht en een paar kogelwonden had - verwondingen die slachtoffers van de Manson Family ook hadden - zegt ook niet veel. Het mes is het meest gebruikte moordwapen en in de periode dat Marina Habe vermoord werd, waren er tientallen seriemoordenaars actief in Californië. Ik zou het eerder aan een seriemoordenaar toeschrijven dan aan de Manson Family.
Maar er is nog veel meer aan de hand. Marina Habe’s vader, Hans Habe, is een OSS veteraan en gaf vanaf 1944 les in psychologische oorlogsvoering in Gettysburg, Pennsylvania. Dat maakt hem dus ook een Army Intelligence Officer. Net als Col. Paul J. Tate, de vader van Sharon Tate. Marina Habe’s moord vond zo’n 8 maanden voor de moord op Sharon Tate plaats. Beiden hadden een vader die banden had met Military Intelligence. Is dit toeval of zit hier meer achter?
Vander Hans was een Amerikaans staatsburger en zeer fel gekant tegen zowel het fascisme als het communisme. In 1965 emigreerde hij terug naar Europa (Zwiterland) na felle kritiek te hebben geuit op de Amerikaanse regering. Ik kan mij voorstellen dat die kritiek, zeker uit de mond van iemand als Habe, niet bepaald in dank werd afgenomen. Habe was journalist en schrijver van beroep en hij heeft wat opmerkelijke boeken geschreven. In oktober 1969 verscheen het boek The Poisoned Stream. Het plot toont opvallende parallellen met de gewelddadige dood van zijn dochter. In het boek was de moordenaar een bittere man van middelbare leeftijd die vreesde dat de jeugd (die in zijn ogen zeer slechte moraal en normen en waarden had) het voor het zeggen zou krijgen in de wereld. Dit deed mij een beetje denken aan COINTELPRO, maar ik ben pas net in het boek begonnen dus mijn eindoordeel zal tot later moeten wachten.
Een ander boek van Habe dat ik net uit heb heeft de titel “The Wounded Land: A Journey Through A Divided America” van 1964. Dit boek gaat over de moord op Kennedy. Habe was op het moment van de aanslag met zijn vrouw op de terugreis naar New York om de boot naar Europa te nemen na een paar maanden rondgereisd te hebben door verschillende staten. Hij schrijft over wat hij daar hoorde en zag, over hoe de locale bevolking dacht over Kennedy en hoe hij zelf bepaalde sociale problemen in de VS aankeek (uiteraard door een Europese bril). Zijn analyse: de rijke elite moest Kennedy en zijn hervormingen niet en het rassenprobleem is nog steeds levend en wel, ondanks de hervormingen. Kennedy wordt in het boek op handen gedragen door Habe, die hem ziet als de man die oprecht probeerde de vele sociale problemen in het land aan te pakken en daarom gehaat (door de conservatieven en de rijke elite) en uiteindelijk vermoord werd. Opvallend vond ik de vele keren dat de John Birch Society genoemd werd. De vele links met de intelligence community zijn inmiddels algemeen bekend (tenminste bij truthers) maar ik ben er niet zo zeker van of de John Birch Society deze aandacht nou zo op prijs stelde.
Ook legde Habe de vinger op de zere plek waar het om Oswald als enige dader ging. Hij ging niet zover om ronduit te stellen dat Oswald een patsy was, maar wees wel op het feit dat Marina Oswald na de dood van haar man ineens als een blad aan een boom draaide: waar ze eerst haar man verdedigde, riep ze nu dat hij wel degelijk de dader was en de moord pleegde uit naam van communisme. Ze deed er nog een schepje bovenop door hem van poging tot moord op een ander persoon te beschuldigde, waarover Habe droogjes opmerkte dat zij dus blijkbaar medeweten had van een misdrijf en niet naar de politie was gegaan met die informatie - een strafbaar feit waarvoor zij nooit vervolgd is. Ook wees Habe op de gulle giften die Oswald’s weduwe vervolgens kreeg: ze zat er financieel ineens ontzettend warmpjes bij. Wie zat er achter die giften, waarvan er een aantal meer dan 10 duizend Dollar (toen een heel hoog bedrag) bedroegen? Habe opperde dus ook dat er veel meer aan de hand was dan men op het eerste oog zou denken. Ik heb een krantenartikel uit die periode gevonden waarin te lezen is dat de oorspronkelijke Duitse editie van dit boek (Der Tod in Texas) een bestseller was in Europa, waar sowieso al een grote meerderheid van de bevolking ervan overtuigd was dat de moord op Kennedy onderdeel van een complot was. Habe’s boek was dus koren op de molen. The Wounded Land werd niet echt met enthousiasme ontvangen in struisvogelland Amerika.
Een ander slachtoffer dat (naar ik vermoed) het zwijgen is opgelegd: Charles Manson’s oom Darwin Scott, de broer van z’n pa Colonel Scott (zijn voornaam was Colonel, het stond niet voor een militaire rank). Uiteraard werd er door het OM gelijk met een beschuldigende vinger naar Manson gewezen, maar ik ben daar persoonlijk nog niet zo zeker van.
Ook interessant: Een vrouw die claimde Manson’s moeder te zijn, die ineens opdook tijdens het proces in 1970, schijnt niet zijn echte moeder te zijn. Oordeel zelf:
Beetje te jong, zelfs voor een tienermoeder, denk je niet? Manson was 36 jaar oud in 1970, dus z’n moeder zou een jaar of 52 moeten zijn. En wat zei moeders? Dat kleine Charlie als kind verwend was en absoluut niet verwaarloosd werd. Tja, dat staat ook haaks op alles wat over Manson’s jeugd bekend is. Afleidingsmaneuvre voor de MK-ULTRA links (Manson verbleef in Boys Town ten tijde van Project Monarch (beter bekend als het Franklin Coverup schandaal) en hij zat gevangen in Vacaville ten tijde van de Vacaville Prisoner Experiments onder leiding van welbekend MK-ULTRA wetenschapper Louis Jolyon ‘Jolly’ West), wellicht?
Voor het geval er mensen zijn die geïnteresseerd zijn in Manson Family onderzoek, dan staan hier een aantal interessante torrents tussen: http://www.mininova.org/user/AndJustice4All
Bij dit topic hoort ook de arrestatie van Roman Polanski lijkt me zo, dat de man iets had gedaan met kleine kinderen wist ik al wel.
Ik dacht dat die zaak ‘geschikt’was zoals Joris Demmink heeft gedaan maar nee ze hebben meneer te pakken genomen.
ROMAN POLANSKI - POLANSKI ARRESTED
He was taken into custody on Saturday (26Sep09) on a 1978 U.S. warrant, which was issued after Polanski pleaded guilty to unlawful sexual intercourse with a 13-year-old girl.
The 76 year old fled to France before sentencing in 1978 and has been unable to travel to the U.S. since the warrant was issued.
a statement, the Zurich Film Festival, where Polanski, 76, was due to receive a lifetime achievement award, said the Oscar-winning director was held on his arrival in Switzerland Saturday.
Volgens mij is Polanski (nog) niet dood Susan Atkins daarentegen wel. En Polanski’s arrestatie was de volgende dag (!), net voordat hij een life time achievement award voor z’n oeuvre in ontvangst zou nemen tijdens een filmfestival in Zwitserland (ongetwijfeld in het bijzijn van de wereldpers). De timing is curieus, zeker omdat Polanski een tweede huis heeft in Zwitserland (in het (ski)resort Gstaad) en dus al veel eerder opgepakt had kunnen worden…
Dit boek van Robert A. Heinlein was volgens het officiële verhaal een inspiratiebron voor Charles Manson: hij zou zich hebben geïdentificeerd met de hoofdpersoon in het boek, de man van Mars Michael Valentine Smith. Die had namelijk in het boek ook een hele posse aan vrouwen die hem op handen droegen en alles voor hem deden. Volgens de complottheoretici had het boek eenzelfde rol als de roman The Catcher In The Rye van (OSS-veteraan) J.D. Salinger, die opdook in de moorden van John Lennon en de moordaanslag op Ronald Reagan door John Hinckley Jr. Het boek zou als een ‘trigger’ werken voor een patsy/Manchurian cadidate.
Ik heb Stranger In A Strange Land vorig jaar gelezen. Wat mij met name intereseerde was het verhaal dat Manson zijn parole officer (reclasseringsmedewerker) Robert Smith een bijnaam had gegeven: Jubal, een personage uit het boek. Hier staat een korte omschrijving van dit personage in Stranger In A Strange Land. Manson’s eerst geboren kind in de commune, een zoontje dat door zijn eerste “aanwinst” Mary Brunner ter wereld werd gebracht, werd Michael Valentine genoemd. Een duidelijke referentie naar de hoofdpersoon in het boek. Maar dat weerspreekt eigenlijk het verhaal dat (ik meen door Vincent Bugliosi) verteld werd over dat Manson zelf zich met Michael Valentine Smith zou identificeren. Ook zou je eerder verwachten dat Roger Smith, gezien zijn achternaam, wellicht eerder in aanmerking zou komen voor een Michael Valentine Smith referentie.
Maar het meest curieuze wat mij opviel tijdens het lezen van het boek was wel het volgende detail: de dames waarmee hoofdpersoon Michael Valentine Smith zich omringde toen hij begon met zijn eigen religieuze sekte waren overlopers van Jubal Harshaw. En Jubal, volgens Manson, was in zijn situatie Roger Smith. Om te begrijpen hoe opmerkelijk dit gegeven is, eerst even wat achtergrondinformatie:
Roger Smith was naast medewerker van de reclassering (wat eigenlijk een bijbaan is in de VS) criminoloog en werkzaam bij de Haight Ashbury Free Clinic. De Free Clinic werd geleid door een inmiddels redelijk beroemde arts uit San Francisco: David E. Smith (what’s in a (last) name...). De Manson Family was regelmatig onder (gratis) behandeling daar, net als alle bloemenkinderen in de Haight Ashbury ghetto. Volgens sommige complottheoretici riekte het hele hippie-gebeuren in die wijk naar een sociaal experiment (de zoheten ’behavioral sink‘) en het feit dat Dr. Smith deze theorie aanhaalde in zijn boek Love Needs Care maakt dit wel aannemelijk. In het boek Test-Tube: The Case of Charles Manson door Carol Green (ongetwijfeld een pseudoniem en alleen in het Duits verkrijgbaar) wordt een oud-medewerker van de Free Clinic geciteerd (anoniem, dus niet verifieerbaar) die vertelde geschokt te zijn toen hij de foto’s in de krant zag van de vier moordenaars in de Tate-LaBianca zaak. Hij herkende ze stuk voor stuk en herinnerde zich dat hij hen, samen met Charles Manson, gezien had op een fund raiser van de Free Clinic die georganiseerd was door de ouders van Abigail Folger (zowel Abigail als haar moeder deden veel vrijwilligerswerk voor de Haight Ashbury Free Clinic, een wrang detail). Als klap op de vuurpijl meldde deze persoon dat Col. Tate en zijn vrouw ook aanwezig waren die avond. Tja, hoeveel hiervan waar is kan niet met zekerheid gezegd worden maar als het waar is, dan is het wel heul erg toevallig!
Maar goed, ik dwaal af. Verder over Roger Smith. Wat een criminoloog bij een artsenpraktijk doet is mij een raadsel maar hij was ondergeschikte van Dr. Ernest Dernburg, een man die volgens vage bronnen een military intelligence officer (dus collega van de in voorgaande posts reeds genoemde Hans Habe en Col. Paul J. Tate) was. Ik heb tevergeefs gezocht naar publicaties in medische tijdschriften van deze man; ik kon er welgeteld 1 vinden en die was - helaas - niet online beschikbaar. Dus zijn staat van dienst is niet echt groot, wat op zich redelijk curieus is want alle andere artsen bij de Free Clinic publiceerden regelmatig en veel. Die hippies waren een bron van informatie (en onderzoek) in de jaren ‘60. Sommigen beweren dan ook dat het allemaal 1 grote MK-ULTRA proeftuin was en dat de Free Clinic was opgezet door de CIA om het effect van al die hallucinerende drugs die in de Haight gedropt werd eens goed te onderzoeken en bekijken.
Als laatste een tweetal anekdotes die David Smith verteld in zijn boek Love Needs Care over de Manson Family waarin Roger Smith voorkwam: Roger Smith had David Smith verteld dat Manson zijn meiden naar hem toe gestuurd had om hem te verleiden, want dat zou de “ultimate coop” voor Manson zijn (meende Roger Smith). Hij voegde er (uiteraard) aan toe dat hij er overigens niet op ingegaan was, op die avances. Een andere medewerker van de kliniek, Alan Rose, ging er wel op in en heeft zelfs een paar maanden bij de Family op Spahn Ranch gebivakkeerd. Rose ging zich met de zaak bemoeien op het moment dat drie meiden, Patricia Krenwinkel, Mary Brunner (die pas bevallen was) en Susan Atkins, werden opgepakt door de politie in Mendocino County (een regio in Californië). Ze hadden daar LSD uit staan delen aan de lokale jeugd (en ongetwijfeld de hoer uitgehangen) en dat vonden de ouders niet zo’n geslaagd idee. Het was een redelijk zootje in de locale gevangenis. De drie meiden stonden erop naakt in hun cel rond te paraderen en tot afgrijzen van de bewaarders dronken ze van de tieten van Mary Brunner. Dit soort taferelen kunnen die aartsconservatieve en preutse Amerikaantjes niet zo goed tegen. Precies op dat moment verscheen Alan Rose ten tonele die de meiden hielp en bemiddelde met de autoriteiten, die op dat moment flink van de kook waren. Kleine Michael Valentine werd ondertussen als pleegkind opgenomen door Roger Smith en zijn vrouw (waardoor hij tijdelijk echt Michael Valentine Smith werd). Dit hele gebeuren speelde zich echter af nadat Roger Smith van Manson’s zaak afgehaald was (en dus niet meer zijn parole officer was) en officieel niets meer met Manson te maken had. Volgens David Smith hield Roger Smith echter contact met Charles Manson, zowel telefonisch als via brieven, tot zijn arrestatie. Je vraagt je af waarom die man dat allemaal doet… Ondertussen werkte onze criminoloog mee aan een studie over amphetamines (speed) dat geleid werd door Dr Ernest Dernberg.
Het verblijf van Alan Rose bij de Family resulteerde in een artikel dat het predicaat ‘wetenschappelijk’ totaal onwaardig is wat uiteindelijk in het blad “Journal of Psychedelic Drugs” dat door David Smith/de Free Clinic zelf gepubliceerd werd. Volgens David Smith en Alan Rose was de Manson Family een commune zoals vele anderen in Californië en Oregon die zij bestudeerd hebben. Dit is iets wat je altijd via de officiële lezing hoort: hoe normaal het allemaal wel niet was. Maar bedenk dan het volgende:
- In “echte” hippie communes was iedereen gelijk. In de Manson Family was Charles Manson onbetwist de leider (volgens de officiële lezing althans)
- In “echte” hippie communes was drugsbezit en -gebruik ten strengste verboden. Charles Manson had altijd genoeg dope voor iederen. En er schenen in het weekend wel zo’n 50 man op Spahn Ranch rond te hangen. Je vraagt je af waar ‘ie het geld vandaan haalde. Oh en zowel Manson als Charles “Tex” Watson en Bobby Beausoleil dealden drugs. Dat deden ze in “echte” hippie communes ook niet…
- In “echte” hippie communes verbouwde men hun eigen voedsel. De Manson Family at uit de vuilnisbakken van de supermarkten van Los Angeles. Tot zover het “living off the land"…
- In “echte” hippie communes werden vrouwen gerespecteerd. In de Manson Family werden vrouwen geprostitueerd, mochten ze pas beginnen met eten als de honden waren uitgegeten, en werden ze (volgens enkele oud-volgelingen) geslagen en mishandeld. Oh en af en toe verkracht. Maar dat is allemaal heel normaal. Toch, meneer Rose en dokter Smith?
- “Echte” hippie communes zijn nooit in verband gebracht met ongure motorbende’s. De Manson Family was erg dik met de Straight Satans. Die trouwens ook alle schijn van een undercover operatie hadden, maar daar zal ik later nog wel eens een post aan wijden.
Al met al is het dus maar een ingewikkelde zaak en kan ik het allemaal niet goed in de context van het verhaal van Stranger In A Strange Land plaatsen. Vooral hoe Smith/Jubal in het geheel paste.
Er zijn wat interessante links met de Manson Family zaak:
* John Hinkley, die in 1981 President Reagan probeerde neer te knallen, werd ontoerekeningsvatbaar verklaard en veroordeeld tot opsluiting in een psychiatrische inrichting. Dat werd St. Elizabeth’s Hospital in Washington, D.C., een Kirkbride. In de jaren ‘80 ontdekte men dat Hinkley correspondeerde met Lynette ‘Squeaky’ Fromme (een lid van de Manson Family die in 1975 probeerde President Ford overhoop te schieten) en had geprobeerd het adres van Charles Manson te bemachtigen, die hij bewonderde.
* Charlene Cafritz, een vrouw van rijke komaf (haar moeder verkeerde in hoge (lees: presidentiële kringen) met haar high society feestjes) over wie heel weinig bekend is maar die naar verluidt Charles Manson een renpaard cadeau gaf zat ook in St. Elizabeth’s hospital. Ze overleed in 1970 maar er zijn geen documenten die dit bevestigen. Een ware enigma in deze zaak.
* Dianne Lake, lid van de Manson Family die de voornaamste getuige tegen Leslie Van Houten was, herinnerde zich niet bijster veel van de periode rond de Tate-LaBianca moorden. Daarom stopten ze haar twee maanden in een gesticht, wat haar geheugen aanzienlijk opfriste. Haar bestemming? Patton State Hospital, wederom een Kirkbride. Er gaan geruchten dat er MK-ULTRA activiteiten plaatsvonden.
Totaal off-topic (waarschijnlijk, maar je weet maar nooit): actrice Frances Farmer, waar Kurt Cobain over zong, werd door haar moeder ook keer op keer gedumpt in een Kirkbride: Western State Hospital in Steilacoom, Washington, ook weer een Kirkbride. In haar autobiografie beschreef ze hoe gezellig het er daar aan toeging. Er gaan geruchten dat ze daar een lobotomie onderging, uitgevoerd door Dr. Walter Freeman, alhoewel haar familie daar nooit toestemming voor gegeven heeft. Dr. Freeman was de vader van de frontale lobotomie en kwam op het idee om de methode voor lobotomie te verbeteren/vereenvoudigen toen hij werkzaam was bij St. Elizabeth’s Hospital. De OSS/CIA testten ‘waarheidsdrugs’ (truth serums) op patiënten in St. Elizabeth’s tijdens WOII.
Volgens mij is Polanski (nog) niet dood Susan Atkins daarentegen wel. En Polanski’s arrestatie was de volgende dag (!), net voordat hij een life time achievement award voor z’n oeuvre in ontvangst zou nemen tijdens een filmfestival in Zwitserland (ongetwijfeld in het bijzijn van de wereldpers). De timing is curieus, zeker omdat Polanski een tweede huis heeft in Zwitserland (in het (ski)resort Gstaad) en dus al veel eerder opgepakt had kunnen worden…
Nog even een update over deze zaak. Polanksi is inmiddels weer op vrije voeten (en terug in Frankrijk naar alle waarschijnlijkheid) nadat Zwitserland het uitleveringsverzoek van de VS afwees in juli 2010. Krantenartikelen en andere informatie over de verkrachtingszaak van 1977 zijn hier te lezen. Een goed begin is de documentaire Polanksi: Wanted and Desired. Die kun je hier online bekijken.
Wat nog wel een opmerkelijk detail is om te vermelden is dat de film waaraan Polanski in de gevangenis zijn laatste hand heeft gelegd, Ghost Writer, wel een bijzonder plot had. Dit blog gaat hierop in (bevat dus spoilers). Had de timing van de arrestatie van Polanski wellicht hier (ook) iets mee van doen?
.JPG){kind=link}