ZapCoat - 07 januari 2007 02:20 PM
David - 07 januari 2007 02:05 PM
Dulcinea - 07 januari 2007 01:54 PM
En de gemiddelde seksuele fantasie van vrouwen gaat helaas uit naar bondage en brute verkrachting. Slavernij…
Daar is onderzoek naar gedaan, het boek heette: “The Sexual Phantasies of Women” of zoiets.
Jemig. Zou dat echt waar zijn, of een onzin onderzoek om ons weer eens wat pervers te laten geloven.
Wordt ook makkelijk om te zeggen: ‘kijk ze willen het!’
Het getuigt alleen al van waanzin om te denken dat er zoiets bestaat als De Man of De Vrouw… 
Elk onderzoek zegt meer over de onderzoeker dan over het onderwerp. 
Jongens, dit is echt waar, maar helaas heb ik het boek niet langer in mijn kast staan. Het ging om een wetenschappelijk onderzoek omstreeks 1975, in die tijd verschenen ook de rapporten van Shere Hite, over de seksuele gewoonten van mannen en vrouwen. Uitgebreide enquetes en vraaggesprekken. Hoeveel keer per week? Recht op en neer of een ander stendje? Dat soort vragen… Maar dit specifieke onderzoek ging over de seksuele fantasieën van vrouwen en heus, ik heb nog nooit zoveel verkrachtingen voorbij zien komen. Dat wil niet zeggen dat vrouwen een verkrachting in werkelijkheid ook leuk zouden vinden! De meeste houden er een stevig trauma aan over. Maar het zegt wel iets over de manier waarop onze seksualiteit is misvormd. Bedenk ook dat mannen wel fantaseren over hoeren en sletten, maar ze willen toch liever een meisje dat een beetje keurig is.
Overigens zegt ieder onderzoek inderdaad heel veel over de onderzoeker, want dat is degene die de vragen stelt. Ik was zelf nooit op het idee gekomen om dit te onderzoeken, maar ik heb het wel gelezen en onthouden, dus dat zegt ook iets over mij. Maar het zegt ook iets over het onderzoek: het was wetenschappelijk goed onderbouwd. En inderdaad bestaat er niets zoiets als De Man of De Vrouw, maar sociologen denken in termen van groepen, waarbij ze zoeken naar algemene trends.
Waar het mij om gaat, is het seksuele probleem. Dat is een maatschappelijk fenomeen, maar de maatschappij is ook maar een verzameling individuen. Als geen enkele man meer naar de hoeren zou gaan, dan waren vrouwenhandel en prostitutie in een klap opgelost. Maar kennelijk bestaan er nog een hoop mannen die graag klaarkomen op een doodziek verslaafd meisje, want zo komen heroïne-hoertjes aan de kost. En anderen laten zich graag verwennen door een wanhopig buitenslands meisje en zo voort…
En nu dus ook babyfabrieken, nou het verbaast me niets. Maar soms heb ik wel zin om heel hard te roepen: “Wanneer houdt deze onzin nou eens op!” Want de “ouders” die zo’n kindje kopen, omdat ze zo smachten naar een kind, het liefst met blauwe oogjes, hoe geschikt zijn die mensen om dit kind inderdaad op te voeden? Aan welke hooggespannen verwachtingen moet dat arme kind voldoen, welk groot geluk verwachten deze mensen te kopen? Voor je het weet blijkt zo’n kindje een kat in de zak. Ach, dan doe je het weg en dan koop je desnoods een nieuwe… Het is puur consumentengedrag!
AHA! 
Het boek heette “My secret garden” en ik moet morgen toch naar de bieb, dus als ik even tijd heb, zoek ik het op.
