21 december 2012 - Einde van de dertiende baktun van de Mayakalender
De Mayakalender bestaat uit een ingewikkeld stelsel van tijdrekeningen, die gezamenlijk iedere dag vanaf het begin van de huidige kringloop (11 augustus 3114 v. Chr. in de Gregoriaanse tijdrekening) van een eenduidig kenmerk voorziet.
De drie belangrijkste kalenders die de Maya gebruikten, waren de Lange telling voor historische doeleinden, de Haab als burgerlijke kalender en de Tzolkin als religieuze kalender. Alle drie de kalenders telden de dagen als in serie op elkaar volgend, zonder feitelijke synchronisatie met de Zon of Maan. Door dit puur op het tellen van dagen gebaseerde systeem is vooral de Lange telling wel vergelijkbaar met moderne tellingen zoals de Juliaanse dag, of de datumtelling in computersystemen. Ook “modern” lijkt het feit dat elke telling begint bij nul en niet bij 1 zoals in de meeste andere kalendersystemen.
De lange cyclus bestaat uit een hiërarchie van cycli zoals in bovenstaande tabel. Elke cyclus bestaat uit 20 kortere cycli, behalve de tun, die met zijn 18 x 20 dagen elk jaar vijf dagen tekort liep op het zonnejaar. Volgens het Maya-geloof zou de wereld na elke pictun-cyclus van ongeveer 7.885 jaren vernietigd en opnieuw gecreërd worden. De huidige cyclus eindigt op 12 october 4772 volgens de Gregoriaanse kalender. Datums worden geschreven als volgt :
baktun . katun . tun . uinal . kin
Opnieuw vergelijkbaar met moderne notaties (vergelijk bv. een IP adres).
Haab
Voor burgerlijke zaken gebruikten de Maya de Haab kalender die het jaar verdeelde in 18 naamgegeven periodes van 20 dagen elk, gevolgd door 5 Uayeb dagen, die niet werden beschouwd als deel van een of andere periode. De dagen hebben een dagnummer van 0 tot 19 of van 0 tot 4 voor de Uayeb dagen. Deze kalender gebruikt geen jaartelling, en op basis van een geschreven datum kan men dus niet afleiden in welk jaar de gebeurtenis plaatsvond. De cyclus van 365 dagen komt beter overeen met een zonnejaar, maar kent geen systeem van schrikkeljaren, zodat ook hiermee de seizoenen elke vier jaar een dag opschoven.
Tzolkin kalender
De religieuze Tzolkin kalender was samengesteld uit 20 naamgegeven periodes van 13 dagen. Elke opeenvolgende dag wordt het dagnummer verhoogd met 1, maar ook de naam van de periode wordt die van de “volgende” periode. (In onze tijd zou dat iets betekenen als een opeenvolging van bv. 3 februari, 4 maart, 5 april enz..). Na 260 dagen herhaalt de kalender zich. Ook deze cycli krijgen net zomin als in de Haabkalender een jaarnummer. De Maya’s specifieerde datums vaak door gebruik te maken zowel van de Haab als van de Tzolkin kalender. Op deze manier herhaalt zulk een datum zich pas elke 52 jaar.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Mayakalender
Er wordt over het algemeen vanuit gegaan dat de eerste beschaving ter wereld werd gesticht door de Sumeriërs, die 6000 jaar geleden in Mesopotamië (het tegenwoordige Irak) woonden. In de laatste 100 jaar zijn daar op eeuwenoude plekken duizenden kleitabletten opgegraven die van het Sumerische ras afkomstig zouden zijn.
Op die tabletten staat te lezen dat deze vroege beschaving niet het werk van mensen was, maar een geschenk van een zeer geavanceerde cultuur van zogenaamde goden, die echter in alles van vlees en bloed leken. Volgens de Sumerische overlevering daalden deze goden vanaf een planeet genaamd Nibiru op de aarde neer. Opmerkelijk genoeg, komen de eeuwenoude beschrijvingen van deze onbekende planeet nauwkeurig overeen met de specificaties van de zogenaamde “Planeet X”, waarnaar op dit moment in ons eigen zonnestelsel door astronomen wordt gezocht.
Maar wat- en waar- is die mysterieuze Nibiru/Planeet X dan? Hoewel hedendaagse astronomen nog maar kortgeleden een theorie over het bestaan ervan hebben opgebouwd, is de ontdekking van de Sumerische tabletten het vroegste bewijs van het feit dat onze vroege voorouders deze planeet hebben gekend.
De Sumeriërs werden in Mesopotamië opgevolgd door de Babyloniërs die veel van hun cultuur overnamen en daarna uitbreidden op basis van hun eigen astronomische en kosmologische ideeën. Een andere opmerkelijke bron van informatie die op de ongelooflijk uitgebreide astronomische kennis van deze vroege beschaving wijst, is een 4000 jaar oude gewijde tekst genaamd de Enuma Elish. In 1976, 100 jaar nadat George Smith van het Britse Museum zijn vertaling van deze heilige tekst had gepubliceerd, trad de in Rusland geboren geleerde en historicus Zecharia Sitchin naar voren met een verbazingwekkende en tot op heden niet tegengesproken theorie. Hij verklaarde dat de Enuma Elish eigenlijk een verslag is van een kosmologisch epos dat een accurate beschrijving geeft van de formatie van ons zonnestelsel zo’n 4,6 miljard jaar geleden.
De Enuma Elish verhaalt van een planeet die de Babyloniërs “Marduk” noemden- dezelfde die door de Sumeriërs de naam Nibiru was gegeven. Volgens Sitchin was Marduk een “zwervende” planeet die door een onbekende kosmologische gebeurtenis in het zonnestelsel werd gelanceerd. Zijn koers, via Neptunus en Uranus, geeft een met-de-klok-mee richting aan, in tegenstelling tot de tegen-de-klok-in rotatie van de andere planeten rond de zon.
Arminius, er zijn méér verhalen als de bijbel edda, popul vuh, tibetaanse dodenboek, egyptische dodenboek enz, enz maar waar jij mee komt aandragen slaat werkelijk alles
De in Rusland geboren, en in Palestina opgegroeide Zecharia Sitchen heeft niet alleen veel onderzoek gedaan naar de inhoud van de Soemerische kleitabletten, maar hij heeft het ook aangedurft om de inhoud - hoe ongepast het ook moge zijn binnen de huidige tradities - te verwerken in een aantal lijvige boeken.
Beste Arminius, er zijn niet zoveel Sumerische kleitabletten. De meeste bevatten slechts administratieve zaken, zoals: geschonken door die en die: twaalf lammeren, drie schepels gerst. En dat soort dingen. De Sumerische steden werden bestuurd door de priesters, het Sumerische schrift is ontstaan als een middel om de tempel-administratie bij te houden.
Deze man, die zich verdiept heeft in het oud- en nieuw Hebreeuws, allerlei Semitische en Europese talen is tevens een groot kenner van het oude testament (in de oorspronkelijke tekst) en van de archeologische vondsten in het Midden Oosten.
De Wikipedia-link die je zelf geeft, zegt: Sitchin graduated from the University of London, majoring in economic history. Hij is dus geen linguist, hij is ook niet geschoold in oude kleitabletten (Sumerisch, Akkadisch, Oud Babylonisch, Assyrisch, Neo-Babylonisch) en evenmin is hij geschoold als archeoloog.
Hij beweert - op basis van zijn studie van de Soemerische spijkerschriftteksten - dat de zaken die onze oudste beschaving beschreef wellicht geen mythen waren, maar werkelijkheid.
Ik ben heel benieuwd naar die Sumerische spijkerschriftteksten!
De Soemerische teksten welke overigens ouder zijn dan de bijbelse teksten, schrijven over een ‘godenvolk’ dat honderdduizenden jaren geleden mensen heeft gemaakt door hun eigen DNA te combineren met DNA dat reeds op Aarde te vinden was. Zij zouden volgens de Soemeriërs op deze wijze de mensen hebben geschapen. Dit godenvolk welke zij de ‘Annunaki’ noemden zou vervolgens een grote rol gespeeld hebben in de geschiedenis van de mensheid.
Voor zover ik weet, waren de Anunaki hemelgoden. Anu is in elk geval de hemel! Maar dat de Anunaki de mensen hebben geschapen en dat ze een grote rol speelden in de geschiedenis van de mensheid, daar weet ik niets van!
Sitchen maakt hierbij geregeld vergelijkingen met de geschiedenis zoals deze in de bijbel wordt beschreven. Hierbij wijst hij de lezers op opmerkelijke zaken in de bijbel en hoe ze overeenstemmen met zaken die door de Soemeriërs werden beschreven. De god uit de bijbel zou een ver-enkelvoudiging zijn van een groep goden die ook met elkaar in strijd waren.
Er zijn wel meer overeenkomsten tussen de Bijbel en de teksten op kleitabletten, maar dat lijkt me logisch, gezien het intensieve contact tussen de Semieten en de Sumeriërs. De Semieten woonden aan de bovenloop van Eufraat en Tigris. De Sumeriërs woonden in de delta. Omstreeks 2300 v.Chr. heeft de Semiet Sargon van Akkad de delta onderworpen. De Semieten namen het spijkerschrift over van de Sumeriërs en de voertaal werd Akkadisch.
Omstreeks 2200 v.Chr. veranderde het klimaat en de Semieten trokken massaal naar de delta, omdat in het noorden de regenval uitbleef. Vanaf 1900 v.Chr. remigreerden ze weer naar de bovenloop van de rivieren. Zo trok Abraham weg uit Ur (een Sumerische stad), hij ging naar Haran (het Semitische thuisland) en trok vervolgens naar Kanaän. Zijn familie woonde in Haran, een stad in de vruchtbare vlakte van de Habur (zijrivier van de Eufraat).
Sitchen is binnen de wetenschappelijke wereld niet geliefd omdat hij consistent doorgaat met zijn bevindingen, zelfs als dat vele heilige huizen omver werpt. Om een indruk te geven van de gevoeligheid van deze Soemerische teksten kan deze interpretatie van de gebeurtenissen in de tuin van Eden dienen: het verhaal van de slang en het eten van de appel door Eva, lijkt wel erg sterk op het Soemerische verhaal van een god (Enlil genaamd) die de mens vooral volgzaam wilde houden, en zijn broer Enki, welke de mens wilde leren dat er een verschil is tussen goed en kwaad.
De belangrijkste goden waren Anu (= de hemel), Enlil (= de wind, later ook Jupiter) en Enki (= de zoetwaterstroom). Enki is ook de Sumerische god van de wijsheid. Ninurta, de zoon van Enlil, is de god van het onweer. Andere belangrijke Sumerische goden zijn: Utu, Nanna en Inanna: de maan, de zon en Venus, waarbij de maan de vader is van de zon en Venus!
Je kunt je voorstellen dat een groot deel van de Westerse wetenschappers - die immers vaak Christelijk zijn opgevoed - moeite heeft met het concept dat de slang uit genesis, wellicht symbool stond voor een god die het juist goed met de mensen voor had. Dat wordt natuurlijk al snel als de reinste godslastering en duivelsverering afgedaan.
De meeste westerse wetenschappers zijn tegenwoordig niet meer gelovig. Het gaat hen slechts om het bewijs en wellicht geeft Sitchin dat niet…
Het laat echter onverlet dat de oude klei-teksten voor zich lijken te spreken. Je kunt er zelf voor kiezen om de inhoud al dan niet af te doen als zijnde mythisch. Veel van Sitchen’s populariteit komt door mensen die juist heel graag een alternatief willen voor de bijbelse variant. Mensen die graag bezig zijn met UFO’s en buitenaardse beschavingen halen met verve het werk van Sitchen aan om hun standpunten kracht bij te zetten.
Helaas wel!
Wellicht komt ooit nog eens de dag dat Sitchen’s monnikenwerk op de juiste waarde wordt geschat.
Wellicht ook niet. Daarvoor moet ik dat “monnikenwerk” eerst rustig bekijken!
Zolang niemand het tegendeel kan bewijzen hou ik het op wat Pico della Mirandola (1463-1494) in zijn “Oratio de hominis dignitate” schreef en hij had het niet over reptielen
Ten slotte besloot de hoogste Bouwmeester degene aan wie Hij niets eigens kon geven, de collectieve beschikking te gunnen over al wat de individuele schepselen afzonderlijk hadden. Zo maakte Hij de mens tot een werkstuk zonder specifieke gedaante. En nadat Hij hem in het centrum van de wereld had geplaatst, sprak Hij hem als volgt toe:
‘Jou, Adam, hebben Wij geen vaste woonplaats gegeven, noch een eigen uiterlijk, noch enige bijzondere taak, opdat je de woonplaats, het uiterlijk en de taken die jij zelf verkiest naar je eigen wens en goeddunken zult hebben en bezitten. Van de overige schepselen wordt de aard ingeperkt door de wetten die Wij hebben voorgeschreven. Jij zult die aard zelf bepalen, niet ingeperkt door enige begrenzingen, in overeenstemming met het oordeelsvermogen waaraan ik je heb toevertrouwd. In het midden van de wereld heb Ik je geplaatst, opdat je van daaruit des te gemakkelijker om je heen kunt kijken naar al wat er in de wereld is. Hemels noch aards, sterfelijk noch onsterfelijk hebben Wij je gemaakt, opdat je je zogezegd des te gewilliger en eervoller, als boetseerder en vormgever van jezelf, kunt kneden tot de vorm die je voorkeur heeft. Je zult kunnen ontaarden tot de lagere vorm, de dieren; of worden herboren tot de hogere, de goddelijke, al naar je wilt’.
Opperste vrijgevigheid van God de Vader, opperst en wonderbaarlijk geluk van de mens! Want hem is gegeven datgene te krijgen wat hij verkiest, degene te zijn die hij wil. De dieren, aldus Lucilius,[4] krijgen al direct bij de geboorte uit de moederschoot hun toekomstige bezittingen mee. Vanaf het begin of kort daarna waren de hoogste levensgeesten al wat ze tot in alle eeuwigheid zullen zijn. Een mens is bij zijn geboorte door de Vader voorzien van allerlei zaden en van kiemen voor elk type leven. Daarvan zullen bij ieder juist die welke hij ontwikkelt, tot wasdom komen en de bijbehorende vruchten dragen. Als dat de vegetatieve zijn, dan ontwikkelt hij zich plantaardig. Zijn het de zinnelijke, dan is dierlijke afstomping het gevolg. Zijn het de redelijke, dan komt er een hemels wezen uit. Zijn het de verstandelijke, dan zal hij een engel zijn en Gods zoon. Maar als hij zich met geen van de lotsbestemmingen der schepselen tevreden stelt, en zich terugtrekt in het centrum van zijn eigen eenheid, dan zal hij één geest worden met God, in de eenzame nevel van de Vader, en zal hij, over alles aangesteld, boven alles uitsteken.
Beste Arminius, ik heb je link naar Wikipedia gevolgd. Bij deze mijn commentaar:
According to Sitchin’s interpretation of Sumerian cosmology, there is a hypothetical planet which follows a long, elliptical orbit, reaching the inner solar system roughly every 3,600 years, called Nibiru (the planet associated with Marduk in Babylonian cosmology).
Dat betekent dat het perihelium vlak bij de zon ligt en het aphelium heb ik reeds berekend: 235 AE. De intensiteit van de zonnestraling neemt toe of af met het kwadraat van de afstand. Venus staat op 0.75 AE, is dus 25 % minder ver van de zon verwijderd als de aarde. Maar de zonnestraling is er twee maal zo krachtig!
In het perihelium wordt Niburu volkomen verzengd door de straling, waarbij alles wat kan verdampen wordt weggeblazen door de zonnewind. In het perihelium gaat deze planeet ook heel snel, om daarna weer te vertragen. De meeste tijd van die 3600 jaar brengt Niburu door in een ijskoude duisternis! En eens in de 3600 jaar wordt deze planeet verzengd door de zon.
Marduk, de oppergod van Babylon, is Jupiter. Net als Zeus bij de Grieken, was Jupiter vaak de oppergod. In Egypte heette hij Amon, de oppergod was Amon-Ra. Ra of Re is de zon.
Nibiru collided catastrophically with Tiamat, a hypothetical planet that was between Mars and Jupiter, forming the planet Earth, the asteroid belt, and comets.
Tussen Mars en Jupiter heeft inderdaad ooit een planeet gestaan, die in een kosmische botsing is vergruizeld tot een verzameling “astroïden” (planetoïden). Maar uit deze botsing kan de aarde onmogelijk zijn ontstaan! Ten eerste is er een ritme in de afstanden tussen planeten, alleen tussen Mars en Jupiter mist er eentje. Ten tweede is de aarde daarvoor veel te oud. En ten derde zie ik niet in, hoe die gruizels dan weer zouden samenklonteren tot een vloeibare aarde. Dat de aarde ooit vloeibaar was, blijkt hieruit: de zwaardere elementen zitten in de kern!
Kometen komen overigens niet uit de planetoïdengordel, maar uit de Oortwolk, of uit de Kuipergordel. Zij kenmerken zich door een sterk elliptische baan en door het feit dat ze in hun perihelium een staart vormen van gassen en dampen, die door de zonnewind worden weggeblazen.
Tiamat, as outlined in the Enûma Elish, is a goddess.
Enuma Elish is een Assyrische tekst (7e eeuw v.Chr.) en dus geen Sumerische tekst (op zijn laatst omstreeks 1900 v.chr.) Zijn dat de Sumerische kleitabletten van Sitchin? Zo ja, dan is hij een charlatan van de bovenste plank!
Zie voor een uitleg over en een goede vertaling van de zeven tabletten van de schepping “Enuma Elish” (door de beroemde archeoloog Leonard W. King):
http://www.sacred-texts.com/ane/stc/index.htm en:
http://www.sacred-texts.com/ane/enuma.htm
According to Sitchin, however, Tiamat may have been what we now know as Earth that, when struck by one of planet Nibiru’s moons, broke it into two separate pieces. On a second pass Nibiru itself struck the broken pieces and one half of Tiamat became what is now known as the asteroid belt. The second half, being struck again by one of Nibiru’s moons, was pushed into a new orbit and created today’s planet Earth.
Dit is echt kolder! Als Niburu op Tiamat botst en Tiamat in stukken breekt, waarom valt Niburu dan niet eveneens uit elkaar?
Volgens mij betreft het hier een ongelooflijk onwetenschappelijke, letterlijke interpretatie van een mythe. Zie Enuma Elish…
Dit is wat we weten: De aarde was aanvankelijk vloeibaar. Omstreeks 4 miljard jaar geleden was de aarde reeds aan het stollen, er was al een korst, maar rond 3,8 miljard jaar geleden werd deze korst nog getroffen door een regen van meteorieten. Men noemt dat het Grote Bombardement. De sporen daarvan bestaan nog in sommige gesteenten in Canada en Groenland.
Although most scientists argue that the scenario is unlikely, Sitchin’s supporters argue that it would explain Earth’s peculiar early geography due to cleaving resulting from the celestial collision i.e. solid continents on one side and a giant ocean on the other, and would also explain why the Earth is layered in sediments.
Aanvankelijk bestond er op aarde slechts een continent, Rodinia, dat rond de evenaar lag. Dit lijkt me volkomen logisch, omdat de middelpuntvliedende kracht maakt dat de evenaar iets uitstulpt. De eerste sporen van leven (cellen die zich vermenigvuldigen) stammen uit de tijd van het Grote Bombardement, ze zijn 3,85 miljard jaar oud en ze zijn gevonden op Groenland.
Omstreeks 545 miljoen jaar geleden viel Rodinia uiteen, waarna de hele aarde bevroor. Na een vrij snelle ontdooiing bleken de eenvoudige organismen zich te hebben ontwikkeld tot een diverse fauna van een hogere orde. Men noemt dat de Cambrische Revolutie.
Uit de brokstukken van Rodinia vormden zich aanvankelijk twee continenten, Laurazië en Gondwanaland. Pas aan het einde van het Carboon, omstreeks 286 miljoen jaar geleden, versmolten deze continenten tot het continent Pangaia.
Dat de aarde gelaagd is in sedimenten, kan volledig worden verklaard uit het tijdsverloop en de manier waarop sedimenten zich afzetten.
De meeste westerse wetenschappers zijn tegenwoordig niet meer gelovig. Het gaat hen slechts om het bewijs en wellicht geeft Sitchin dat niet…
Daar vergis je je in, Inanna.
Er zijn een heleboel wetenschappers die in een schepper of opperwezen geloven. Zelfs de wetenschappers die begonnen als overtuigd atheïsten zijn juist door hun onderzoek agnost of gelovig geworden. Niet noodzakelijkerwijs in een dogma van een bestaande religie, maar wel in een scheppingsverhaal. Ze beredeneren het o.a. door te stellen dat de natuur te perfect in elkaar zit om door louter toeval, mutaties en “trail & error” tot stand te zijn gekomen.
Los van wat ik daar van denk, wilde ik je dit even meegeven.
Wetenschappers zijn echt niet allemaal zo rationeel en ongelovig als jij denkt. Uiteindelijk zoeken deze mensen ook naar antwoorden, one way or the other.
Beste Arminius, er zijn niet zoveel Sumerische kleitabletten. De meeste bevatten slechts administratieve zaken, zoals: geschonken door die en die: twaalf lammeren, drie schepels gerst. En dat soort dingen. De Sumerische steden werden bestuurd door de priesters, het Sumerische schrift is ontstaan als een middel om de tempel-administratie bij te houden.
De Wikipedia-link die je zelf geeft, zegt: Sitchin graduated from the University of London, majoring in economic history. Hij is dus geen linguist, hij is ook niet geschoold in oude kleitabletten (Sumerisch, Akkadisch, Oud Babylonisch, Assyrisch, Neo-Babylonisch) en evenmin is hij geschoold als archeoloog.
Hij heeft het meer als 30 jaar bestudeerd, dat maakt hem wat mij betreft een expert.
Hij beweert - op basis van zijn studie van de Soemerische spijkerschriftteksten - dat de zaken die onze oudste beschaving beschreef wellicht geen mythen waren, maar werkelijkheid
Ik ben heel benieuwd naar die Sumerische spijkerschriftteksten!
Voor zover ik weet, waren de Anunaki hemelgoden. Anu is in elk geval de hemel! Maar dat de Anunaki de mensen hebben geschapen en dat ze een grote rol speelden in de geschiedenis van de mensheid, daar weet ik niets van!
anunaki betekent letterlijk, zij die uit de hemel vielen.
According to later Babylonian myth, the Anunnaki were the children of Anu and Ki, brother and sister gods, themselves the children of Anshar and Kishar (Skypivot and Earthpivot, the Celestial poles). Anshar and Kishar were the children of Lahm and Lahmu ("the muddy ones"), names given to the gatekeepers of the Abzu temple at Eridu, the site at which the Creation was thought to have occurred. The head of the Anunnaki council was the Great Anu, (rather than being just a sky god, Anu in Sumerian actually means “sky"), of Uruk and the other members were his offspring. His place was taken by Enlil, (En=lord, lil=wind,air), who at some time was thought to have separated heaven and earth. This resulted in an ongoing dispute between Enlil of Nippur and his half brother Enki of Eridu regarding the legitimacy of Enlil’s assumption of leadership. Enki, (En=lord, Ki=Earth), in addition to being the God of fresh water, was also God of wisdom and magic, regarded by some as an alchemist. When the Igigi went on strike and refused to continue to work maintaining the universe, on the Shappatu (Hebrew. shabbat, Eng. sabbath) Enki created humankind to assume responsibility for the tasks the Gods no longer performed.
http://en.wikipedia.org/wiki/Anunnaki
hou ik het op wat Pico della Mirandola (1463-1494) in zijn “Oratio de hominis dignitate” schreef en hij had het niet over reptielen 
