Een opmerkelijk stuk van historicus Martin van Creveld vandaag in Trouw. Als we zouden doen wat deze meneer voorsteld, dan zou het denk ik snel afgelopen zijn met de wereld.
Oorlogen veranderen, stelt militair historicus Martin van Creveld. Geen machtige staten bestrijden elkaar, maar staten en terroristen. En die worden alleen verslagen door wreed optreden.
Politiek correct kun je hem niet noemen. Noch bescheiden. De militair historicus Martin van Creveld schopt graag tegen de schenen van anderen, overtuigd als hij is van zijn eigen kennis over de krijgskunst en het verloop van oorlogen. Van Creveld was deze week in Nederland vanwege de presentatie van zijn boek ’De evolutie van de oorlog’.
Als de islamitische minderheid op twintig procent komt, dan is dat het omslagpunt. Dan zijn ernstige problemen te verwachten: terreur, guerrilla, stadsguerrilla. Geloof en criminaliteit kunnen een explosieve combinatie vormen. Tripoli (het geweld in Libanon deze week tussen de Palestijnse splintergroep Fatah Islam en het Libanese leger – red.) begon ook met een bankoverval.”
Van Creveld wil daarmee overigens niet zeggen dat alle moslims criminelen zijn. Maar terreurgroepen, of ze zich nu baseren op geloof of niet, financieren hun activiteiten nu eenmaal vaak met misdaad. Dat gold voor de Ira, die bankovervallen pleegde. En het geldt nog steeds voor het Colombiaanse rebellenleger Farc, dat op grote schaal drugs produceert en smokkelt. Met een moslimgemeenschap die tien procent van de totale Nederlandse bevolking uitmaakt, lijkt het gevaar nog ver weg, erkent hij. „Maar het zou na 11 september 2001 niet verstandig zijn te denken dat het hier niet kan gebeuren.”
Die aanslag op de Verenigde Staten van 2001 komt vaak terug in zijn betoog. Het is een keerpunt, in die zin dat alle landen zijn gaan beseffen dat terreur ook hen kan treffen. „Wat nu bijna verdwenen is, zijn de grote oorlogen tussen machtige staten. Wat blijft, en de toekomst zal vormen, zijn allerlei vormen van opstand, guerrillastrijd en burgeroorlogen. Die zullen zich nooit over de hele wereld tegelijkertijd voordoen, maar er zijn weinig landen die zich zeker kunnen voelen in deze oorlog.”
De bestrijding van terreur wordt de grote opgave van deze eeuw, denkt hij. En keer op keer blijkt dat strijdkrachten er geen idee van hebben hoe ze er mee moeten omgaan. „Men begrijpt de werkelijke essentie van het probleem niet; er is een overschot aan strategie en tekort aan moreel. Niets is zo slecht voor het moreel van strijdkrachten dan een lange tijd te moeten vechten tegen een zwakkere tegenstander.”
Want dat is de crux: guerrillastrijders kunnen zich verborgen houden, lang wachten tussen aanslagen, de strijd ontwijken. En zo putten ze het moreel van de veel machtigere opponent uit.
Hij haalt de Amerikaanse oud-minister van buitenlandse zaken Henry Kissinger aan, die zei: „Zolang de ordehandhavende troepen niet winnen, verliezen ze”. Want ook de opstandelingen weten het, stelt Van Creveld, en hij citeert vervolgens de Vietnamees Ho Tsji Minh: „Het rekken van de oorlog is de sleutel tot het succes”.
lees het hele stuk HIER
guerrillastrijders kunnen zich verborgen houden, lang wachten tussen aanslagen, de strijd ontwijken. En zo putten ze het moreel van de veel machtigere opponent uit.
Is bovenstaande niet eveneens een eigenschap van false flag aanslagen binnen een strategie van spanning ? Immers gebruiken politici dan wel geweld om hun politieke doelstellingen te bereiken, maar tegelijkertijd zullen ze het gebruik van dergelijk geweld minimaal willen houden, waardoor er ook lange tijd zit tussen dergelijke incidenten.
Met een moslimgemeenschap die tien procent van de totale Nederlandse bevolking uitmaakt, lijkt het gevaar nog ver weg,
erkent hij. „Maar het zou na 11 september 2001 niet verstandig zijn te denken dat het hier niet kan gebeuren.” Die aanslag op de Verenigde Staten van 2001 komt vaak terug in zijn betoog. Het is een keerpunt, in die zin dat alle landen zijn gaan beseffen dat terreur ook hen kan treffen.
Ah vandaar dat het aantal terreuraanslagen door Al Qaeda binnen de Verenigde Staten sinds 12 September 2001 op 0.00 staat. En de aanslagen van 11 September werden niet uitgevoerd door Amerikaanse moslims.
Deze terreur kan ons ook treffen ?
Als je het label terrorisme even afhaalt van gebeurtenissen in Irak en Afghanistan, waar de Amerikanen zelf naartoe gegaan zijn om een oorlog te beginnen, dan is het aantal aanslagen tegen Amerikanen te verwaarlozen. Het doemscenario dat hier wordt geschetst bestaat binnen de Verenigde Staten helemaal niet.
Maar hij heeft in zoverre gelijk dat de fundamentalistische taal die hij en anderen opzetten inderdaad -onder autochtone en allochtone bevolking- kan aanzetten tot meer radicaal gedachtengoed, waaruit geweld voort kan vloeien. Met “dank” aan dit soort ‘deskundigen’ en soortgelijke ‘politici’....
Overigens kan je zijn betoog kort samenvatten tot het uitbreiden van de inzet van het leger voor binnenlandse ‘orde’ taken, waarbij geweld niet geschuwd wordt indien men dat nodig acht.
In de praktijk zien we hier al voorbeelden van - het leger dat meedoet met een ontruimingsoefening van een illegale houseparty, en het leger dat wordt ingezet om in Groningen een dorp te bewaken omdat de bewoners naar opnames van een TV programma gingen. Het leger wordt steeds meer ingezet voor politietaken (uitbreiding taken marechaussee, inzet leger bij arrestatieteams en mobiele eenheid, ...).
Een ontwikkeling die de komende jaren steeds verder zal gaan ?
De oplossing die deze meneer voorsteld, houdt in dat het NL leger wellicht ingezet zou moeten worden om Nederland te bombarderen en daarbij talloze burgerslachtoffers te maken, om een paar “terroristen” te grazen te nemen.
En natuurlijk geen woord over de oorzaak van terrorisme.
http://www.trouw.nl/deverdieping/overigeartikelen/article718744.ece/Keihard_aanvallen_spaart_levens
“De tweede oplossing is aanzienlijk minder subtiel, om niet te zeggen grof: keihard en wreed toeslaan. „Duidelijk maken dat je bereid bent alles te doen om te winnen. Niet beloven, zoals de Amerikanen in Irak, dat je zo weinig mogelijk burgers wilt doden. Dan laat je de vijand weten dat je een slecht geweten hebt, dat je bang bent om morele fouten te maken. Als je je zo opstelt, moet je de oorlog niet ingaan.”
.
Een goed voorbeeld van deze harde opstelling vindt hij de slachting die de Syrische president Hafez Assad aanrichtte in Hama. Die stad was in 1982 een centrum van oppositie tegen diens bewind. En die oppositie leek de overhand te krijgen. Eerdere maatregelen, zoals grootschalige arrestaties, martelingen en executies haalden niets uit. Assads broer Rifat nam vervolgens met zijn veiligheidstroepen de stad onder vuur. Tijdens de bombardementen vonden 10.000 tot 25.000 burgers de dood.
.
Het gaat er niet eens zozeer om dat je een massamoord pleegt, stelt Van Creveld....”
Maar massamoord is wel een onvermijdelijk gevolg van die strategie.
En evt gevolgen daarvan mbt de opinie vd bevolking tav de overheid, dat negeren we gemakshalve maar even.
Op die manier wordt terrorisme en de oorlog ertegen een self-forfilling prophecy.
.
Fascinerend ook hoe “slecht geweten” gelijk wordt gesteld aan “bang om morele fouten te maken”.
Ik zou zeggen dat de enige manier om angst om morele fouten te maken te voorkomen, is om *geen* geweten te hebben.
Een goed voorbeeld van deze harde opstelling vindt hij de slachting die de Syrische president Hafez Assad aanrichtte in Hama. Die stad was in 1982 een centrum van oppositie tegen diens bewind. En die oppositie leek de overhand te krijgen. Eerdere maatregelen, zoals grootschalige arrestaties, martelingen en executies haalden niets uit. Assads broer Rifat nam vervolgens met zijn veiligheidstroepen de stad onder vuur. Tijdens de bombardementen vonden 10.000 tot 25.000 burgers de dood.
Rare redenering ook, als je als overheid bereid bent om veel burgerslachtoffers te maken, dan houden die “terroristen” [lees oppositie] zich wel koest, anders zou de publieke opinie zich tegen hen keren ofzo?
Vuile tering zionist. De laatste incarnatie van Dr. Goebbels.
Dit is gewoon een poging tot legitimatie van het bloedbad dat door de Israëlische strijdkrachten werd aangericht tijdens het beleg van Beiroet. En dan heb ik het niet over de bloedbaden in de vluchtelingenkampen Sabra en Shatila enige maanden later die door christelijke milities werden aangericht onder toeziend oog van de Israëli’s. Nee, nadat het Israëlische leger Beiroet had bereikt hebben ze het maandenlang beschoten met zware artillerie en gebombardeerd omdat het PLO-hoofdkwartier toen nog in de Libanese hoofdstad was gelegen. Tijdens het beleg van Beiroet zijn er duizenden slachtoffers (doden en gewonden) gevallen onder de burgerbevolking.
But would the world permit such ethnic cleansing [in Palestine]? ‘That depends on who does it and how quickly it happens. We possess several hundred atomic warheads and rockets and can launch them at targets in all directions, perhaps even at Rome. Most European capitals are targets for our air force. Let me quote General Moshe Dayan: “Israel must be like a mad dog, too dangerous to bother.”
...
We have the capability to take the world down with us. And I can assure you that that will happen before Israel goes under.’
http://observer.guardian.co.uk/comment/story/0,6903,1046411,00.html
Ongelooflijk dat die van Creveld nog steeds met 11 sep. durft aan te komen. Drie wolkenkrabbers met degelijke staalconstructies, die binnen 6 uur instorten door brand, op dezelfde vierkante kilometer. No way.
Het ontbreekt er nog maar aan dat hij Marinus van der Lubbe aanwijst als een voorloper van de huidige generatie terroristen.
Het is toch van de zotte dat de maandenlange artilleriebeschietingen van Beiroet door het Israëlische leger tijdens hun invasie van Libanon in de jaren 80 bijna volkomen vergeten is (door mijzelf incluis)? Zoekopdrachten leveren meestal wel de bloedbaden in de vluchtelingenkampen Sabra en Shatila op (waar de Israëli’s hun “handen schoon” hielden door anderen het vuile werk op te laten knappen (christelijke milities)).
Ik herinnerde het me weer dat ik tien jaar geleden bij De Slechte een deprimerend kleurenfotoboek doorbladerde over de welhaast grootste oorlogsmisdaad van de Israëlische strijdkrachten: het beleg van Beiroet.
Vrede voor Galilea
Naar aanleiding van een Palestijnse moordaanslag op de Israëlische ambassadeur in Londen begon Israël op 6 juni 1982 de militaire operatie ‘Vrede voor Galilea’, die al spoedig zou uitmonden in een grote oorlog tegen de Palestijnen in Libanon. Behalve uitschakeling van de PLO beoogde Israël het verwijderen van de Syriërs uit Libanon en het installeren van een pro-Israëlische regering. Na de uitschakeling van de Syrische raketten in de Bekaavallei begon Israël samen met de Forces Libanaises het beleg van het door de PLO en islamitische milities beheerste West-Beiroet.
Tijdens het beleg en de zware Israëlische bombardementen op West-Beiroet vielen volgens de Verenigde Naties 7000 doden, overwegend onder de burgerbevolking. In augustus bereikte de Amerikaanse bemiddelaar Habib een akkoord over de aftocht van de meer dan 10!000 PLO-strijders uit Beiroet onder toezicht van een internationale troepenmacht (MNF) bestaande uit Amerikaanse, Britse, Franse en Italiaanse militairen. Nog tijdens het beleg van West-Beiroet koos het Libanese parlement onder Israëlische hoede de falangistische militieleider Basjir Gemayel tot president (23 aug. 1982).
Deze kwam op 14 sept. echter bij een bomaanslag om het leven, waarop zijn broer Amin Gemayel tot president gekozen werd. Na de moord op Basjir trokken in strijd met het door de Amerikanen bereikte akkoord Israëlische troepen West-Beiroet binnen. Christelijke milities kregen van Israël toestemming de Palestijnse kampen Sabra en Chatila op wapens te doorzoeken, hetgeen tussen 16 en 18 sept. uitliep op massamoorden.
Door Amerikaanse bemiddeling bereikten Libanese en Israëlische diplomaten op 17 mei 1983 een akkoord over Israëlische terugtrekking uit Libanon en een vredesverdrag. Het akkoord zou echter nooit uitgevoerd worden, daar Syrië eraan weigerde mee te werken. In sept. 1983 besloot Israël zich uit veiligheidsoverwegingen terug te trekken uit het gebied ten noorden van de Awali; het zuiden bleef als ‘veiligheidszone’ bezet door Israël en met dit land samenwerkende christelijke milities. Bij de strijd die daarop ontbrandde tussen Droezen en sji’ieten (gesteund door Syrië) enerzijds en de Forces Libanaises anderzijds, raakten al snel de Amerikaanse eenheden van MNF betrokken. Op 23 okt. 1983 kwamen meer dan 300 Amerikaanse en Franse militairen om bij sji’itische aanslagen op hun hoofdkwartier in Beiroet. Enkele maanden later besloot de MNF Libanon te verlaten (febr. 1984).
http://www.worldwidebase.com/science/libanon.shtml
Meer dan 10.000 Palestijnse strijders is helemaal niet vreemd. Alle weerbare Palestijnse mannen werden natuurlijk opgeroepen voor dienst. De PLO was het volksleger van de Palestijnen.
