Niet het Vrijheidsbeeld is het eerste dat mensen tegenwoordig voor ogen staat, wanneer ze denken aan de Verenigde Staten, maar Guantanamo Bay. Aldus luidt de conclusie van het Duitse Marshall Fund of the United States, het Pew Research Center en de BBC World Service in hun jaarlijkse onderzoeken.
De populariteit van de VS is in de hele wereld op een nieuw dieptepunt beland. In Pakistan, Egypte en Indonesië komt de steun voor de regering Bush niet boven de 8 tot 20% uit. In het Verenigd Koninkrijk, de traditionele bondgenoot van de VS en de belangrijkste partner in de ‘Coalition of the Willing’ geven nog slechts 30% van de ondervraagden aan vertrouwen in de VS te hebben. In Duitsland en Frankrijk is dit cijfer respectievelijk 25% en 15%. In Spanje is het dramatisch laag: 7%. Alleen in India scoort Bush hoger dan 50%, waarschijnlijk als gevolg van van het nucleaire verdrag dat Bush New Dehli heeft aangeboden. Door deze overeenkomst wordt India, dat het non-proliferatieverdrag nooit heeft ondertekend en als gevolg daarvan tot op dit moment een soort een paria status genoot, zomaar lid van de exclusieve club van kernmachten. In China is het vertrouwen in Bush met 34% hoger dan in de meeste landen van de EU. In Rusland ligt het op 21%.
De meest onthutsende daling in populariteit heeft zich voorgedaan bij bondgenoot en NAVO lid Turkije. Daar geeft slechts 3% van de mensen aan nog vertrouwen in Bush te hebben.
The U.S. Council on Foreign Relations gaat ervan uit dat de dramatische daling in populariteit overal te wijten is aan het gebrek aan empathie dat de V.S. tonen voor het leed en de ontbering van mensen in andere landen op de wereld en aan het arrogante en mateloze gedrag van de Amerikanen.
Het gevolg van één en ander is dat:
• De publieke opinie in Turkije zich heroriënteert; weg van de Verenigde Staten, NAVO en de EU en in de richting van Iran en het Midden-Oosten.
• Het al reeds zeer wijdverspreide inzicht in het Midden-Oosten, dat de Verenigde Staten eenzijdig pro-Israëlisch zijn, nog meer terrein heeft gewonnen.
• De symphatie voor de NAVO daalt. In veel landen ziet men de NAVO als een door de V.S. overheerste organisatie.
• In de EU steeds meer mensen een buitenlands- en defensie beleid bepleiten dat onafhankelijk is van de Verenigde Staten en NAVO. De publieke steun voor NAVO ebt op het ogenblik in Europa snel weg, omdat de organisatie zonder enige vorm van openbaar debat wordt getransformeerd van een defensie organisatie naar een neo-koloniale politieagent.
• de geloofwaardigheid van de claim van de VS, het Verenigd Koninkrijk en de NAVO dat ze optreden als verdedigers van democratische waarden zwaar is geërodeerd, vooral als gevolg van de invasie van Irak.
