Zapruder Inc.

…onze waarnemingsafstand iets vergroten en de context waarin we de gebeurtenissen plaatsen verbreden. Van grotere afstand wordt een ander, groter verschijnsel zichtbaar: Peak-oil.

Big-oil / big-industry, de CIA, de financiële wereld, de grotere krachten in de Amerikaanse economie hebben al enkele decennia in de gaten dat er een enorm probleem op ons af aan het komen is. Dat probleem is Peak-oil en zal binnen nu en maximaal 20 jaar de wereld totaal veranderen. Dat is onvermijdelijk. Laat dat even op je inwerken. Over 10 jaar wordt olie al zo verschrikkelijk schaars en duur dat onze huidige welvaart zal ophouden te bestaan als we geen oplossing hebben gevonden. Peak-oil is de naam van het verschijnsel dat de wereldwijde winning/productie van olie en gas piekt en daarna zal afnemen, terwijl de vraag, mede door de opkomst van economieën als China, enorm zal toenemen. Het moment van Peak-oil zelf is binnen nu en een paar jaar (vóór 2010) realiteit. Je hoeft geen raketgeleerde te zijn om te zien wat voor wereldvrede-bedreigende problemen dit binnen tien jaar zal gaan opleveren. Big-oil (Exxon, Shell, Chevron, enzovoort) en daarmee ook de huidige Amerikaanse regering heeft dit al vrij lang in de gaten (de Amerikaanse velden piekten al in 1970) maar heeft het gevaar, uit angst voor dalende beurskoersen, tot nu toe weten te maskeren voor het grote publiek en de onnozele media door hun cijfers te vervalsen en hun voorraden op papier te manipuleren. Tekenen die steeds zichtbaarder worden.

Toen ook nog eens veelbelovende nieuwe velden (de Kaspische velden) niet aan de verwachtingen bleken te voldoen en duidelijk werd dat het einde in zicht is, werd de impliciete vraag om drastische maatregelen steeds groter. De ontwikkeling van het corporatisme, de transformatie van de Verenigde Staten tot een staat waarin de financiële belangen van grote bedrijven de inzet van het leger kunnen bepalen (iets waar Eisenhower en later Nixon al voor waarschuwden, zij noemden dit ‘het military-industrial complex) was rond 2000 ook al zover dat ook militaire actie voor het bereiken van het doel een reëele, zelfs onafwendbare, mogelijkheid was geworden. Veiligstellen van de enorme oliewinsten is het allesoverheersende doel. (Corporatisme is trouwens zuiver facisme, de Verenigde Staten voldoen aan alle kenmerken van een corporatistische/facistische staat) Niet omdat er ménsen waren die militaire actie wilden, maar omdat er bedríjven waren die dat wilden. Grote bedrijven zijn ‘persoonlijkheden’ op zich (psychopatische persoonlijkheden, zo blijkt uit onderzoek) en hebben in tegenstellingen tot echte personen geen morele remmingen, slechts de behoefte om winst te vergroten en handhaven ten koste van alles, ook oorlog. Dit ondanks dat de mensen die samen zo’n bedrijf vormen er zéér waarschijnlijk in meerderheid tegen zijn. Net zoals niemand wil dat zijn eigen bedrijf het milieu vervuilt en het toch uit economisch voordeel voor het bedrijf gebeurt, kunnen grote corporatistische staten oorlogen beginnen zonder dat de individuele meerderheid van de bevolking daar achter staat (dit mechanisme waarin grote bedrijven oncontroleerbare entiteiten worden, wordt besproken in één van de beste documentaires van het moment: The Corporation’).

In dit klimaat van ‘peak-oil angst’ en onder de enorme corporatistische spanningsvelden zijn er altijd een paar mensen die uit oogpunt van persoonlijk gewin hun kansen grijpen. In dit geval de Neocons. (Wij gaan er tenminste vanuit dat ordinair persoonlijk gewin hun belangrijkste motief is en zullen dat snel onderbouwen). Zij maakten waarschijnlijk het voor big-industry meest aantrekkelijke actieplan en werden daarom met veel oliegeld, kunst en vliegwerk het Witte Huis in gekocht. De meeste Neocons zijn zelf olie- of defensieindustrie mensen. G.W. Bush heeft zijn eigen oliebedrijf. Condoleeza Rice was lid van de raad van bestuur van Chevron, Dick Cheney is grootste particuliere aandeelhouder van Halliburton. Bush sr. is deelnemer in de Carlyle-groep, een grote defensieaannemer. Osama Bin Laden, feitelijk ook een Neocon (in ieder geval een CIA-asset), is aandeelhouder in Arabian Bin Laden group. Stuk voor stuk enorm grote olie- of defensie gerelateerde bedrijven die nu erg veel geld aan het verdienen zijn aan de oorlog in Iraq.

Een belangrijk document in dit geheel is het overheidsrapport van ‘The Cheney Energy Task Force’. Een overheidscommisie opgericht door Dick Cheney op de 10e dag van zijn aanstelling, belast met het aanpakken van het peak-oil probleem en ‘toevallig’ samengesteld uit personen en bedrijven met de grootste financiële belangen in de olie en energieindustrie. Het werk van deze task-force wordt nog steeds angstvallig geheim gehouden en het rapport werd slechts na lange juridische strijd en alleen in zwaar gecensureerde vorm vrijgegegen aan het publiek. Aangenomen wordt echter dat de inhoud van dit document dermate alarmerend was, dat het de directe aanleiding was voor het in gang zetten van de al lang op stapel staande 9/11 plannen. De 9/11-gebeurtenis was nodig om de oorlogsplannen van het PNAC mogelijk te maken; om de bevolking toestemming te laten geven voor de oorlog tegen Afghanistan en Irak. Precies ook de landen die in het rapport werden aangewezen als noodzakelijk bezit voor het op peil houden van de benodigde olieproducties. Irak is binnen, Iran en Venezuela zullen waarschijnlijk snel volgen.

Het is belangrijk om te realiseren dat het Neocon-masterplan waar we al eerder over spraken, past in dit grotere plan dat zelf ‘op natuurlijke wijze’ is gevormd onder invloed van verschillende grote geopolitieke en industriële krachten en belangen die samenliepen. De –wellicht onvermijdelijke- richting waarin dit grotere plan zich ontwikkelde werd al decennia geleden duidelijk. De fundamenten voor de uitvoering van het Neocon-plan (9/11) werden al onder Bush sr. en Clinton gelegd, maar het is pas na het verschijnen van het Energy Task Force Report dat er invulling is gegeven aan het Neocon-plan. 9/11 was het onontkoombare gevolg van meerdere oorzaken waarvan peak-oil en ordinair winstbejag de belangrijkste zijn. Er waren ook voldoende mensen die op tijd waarschuwden voor een grootschalige binnenlandse ‘terreuractie’, uitgevoerd door de eigen overheid, waaronder onderzoeksjournalisten Alex Jones en Michael Ruppert, maar daar komen we later op terug.