Zapruder Inc.

De verspreiding van seropositiviteit voldoet niet aan de patronen van besmettelijke ziekten

Als HIV besmettelijk is en leidt tot AIDS, dan zouden daar bewijzen voor moeten zijn. Dat blijkt niet het geval.

Eén van de vele voorbeelden: tussen 1981 en 2004 werden 930,000 Amerikaanse AIDS patienten behandeld door doktoren en gezondheidswerkers. Ondanks het feit dat er geen vaccin of inenting tegen het zogenaamde virus bestaat, is er in de litratuur geen enkel geval gerapporteerd waarbij één van hen AIDS opliep (niet ‘alleen maar’ seropositiviteit). Geen van de 930.000 patienten bleek over een periode van 25 jaar besmettelijk.

Journal of Scientific Exploration, Vol. 20, No. 1, pp. 69–94, 2006. Conclusie: de verspreiding van seropositiviteit (een begrip dat dus door medicijnfabrikanten achteloos wordt verward met HIV-besmetting) blijkt niet consistent met de eigenschappen van een besmettelijk virus (HIV).

Journal of Scientific Exploration, Vol. 19, No. 4, pp. 567–603, 2005. Conclusie: HIV is geen sexueel overdraagbare infectie. Directe observaties tonen aan dat (het veronderstelde) HIV niet wordt doorgegeven door naalden en/of sex.

AIDS-remmers veroorzaken AIDS

Er is geen preventief vaccin noch een genezend medicijn tegen HIV-infectie of AIDS. Het enige dat geboden wordt zijn chemokuurmedicijnen waarvan wordt gezegd dat ze de ontwikkeling van HIV-infectie tot AIDS kunnen remmen. Er zijn meerdere soorten AIDS-remmers beschikbaar waaronder ‘Nucleoside RT Inhibitors’, ‘Non-Nucleoside RT Inhibitors’, ‘Protease Inhibitors’ en sinds kort nog een nieuwe klasse van Integrase Inhibitors. Geen van deze medicijnen zijn virus- of HIV-specifiek. Al deze medicijnen verhinderen de meest fundamentele en voor een gezond leven essentiele processen in een lichaam, ze hebben allemaal een algemene celdodende werking. Ze verhinderen cellen te delen of te regenereren. Op basis van hun fundamentele werking kunnen ze dan uiteindelijk ook maar één uitwerking hebben: een ellendige dood. Dat blijkt ook uit recent onderzoek in ‘The Lancet’. Seropositieven in Westerse landen gaan dood aan de AIDS-remmers, niet aan HIV-infectie of AIDS. De meest voorkomende doodsoorzaak is leverfalen. Een falende lever is géén AIDS of door HIV veroorzaakte ziekte maar een (bij)werking van AIDS-remmers zoals AZT.

De bevindingen tonen aan dat HAART (AIDS-remmer-therapie), sinds zijn introductie, niet heeft geleid tot blijvende verbertering van het immuunsysteem, ook niet tot een vermindering van AIDS-ziekten of sterftecijfers maar dat het heeft geresulteerd in hart- en vaatziekten, vetherverdelingssyndroom, lactasidosis, lever en nier vernietiging, botontkalking, thyroide disfunctionering, neuropathie, Parkinson en niet AIDS-gerelateerde soorten van kanker. Na een korte tijd leidde HAART tot precies die opportunistische infecties (van schimmelinfecties van de longen, huid en ingewanden tot wormen en verschillende mycobacteriële infecties) die het AIDS-syndrome definiëren.

Uit onderzoek was reeds bekend dat AIDS-remmer AZT en andere ‘nucleoside reverse transcriptase inhibitors (NRTIs)’ zich in het DNA van gastcellen nestelen en daarbij schade veroorzaken dat op lange termijn tot kanker kan lijden. Twee nieuwe dierproeven hebben dit effect bestudeerd en lijken dit te bevestigen. Mensproeven hebben daar bovenop nog aangetoond dat AZT grootschalige mutaties en chromosoonschade kan veroorzaken in pasgeborenen die eraan werden blootgesteld, dit betekent dat de nieuwe ‘help Afrika-plannen’ zouden kunnen gaan leiden tot grootschalige kindersterfte. Die overigens vanwege de zichtbare symptomen van de medicijnen gemakkelijk aan AIDS kan worden toegeschreven.

AIDS wordt veroorzaakt door ondervoeding, drugsgebruik, medicijnen

AIDS is een falend immuunsysteem, een immuunsysteem dat zijn taak, het afweren van infecties, niet meer aan kan. Net als kanker is een kapot immuunsysteem niet besmettelijk. Ik noem kanker omdat voordat de War On AIDS bezig was, dezelfde geleerden (letterlijk) ons probeerden wijs te maken dat kanker werd veroorzaakt door een besmettelijk virus en bezig waren met een War on Cancer. Dit werd een faliekante mislukking. Net als nu de winstgevende War on AIDS. Kanker is niet besmettelijk. AIDS ook niet.

De meest voor de hand liggende oorzaken van AIDS, de instorting van het immuunsysteem, zijn slecht ‘onderhoud’ en langdurig ‘misbruik’. Uitputting. Dat is ook exact wat veel geleerden al vrijwel meteen na de zogenaamde ontdekking van HIV zeiden.

‘The chemical bases of the various AIDS epidemics: recreational drugs, anti-viral chemotherapy and malnutrition’, Een wetenschappelijke onderbouwing door Peter Duesberg, Klaus Koehnlein en David Rasnick van de theorie dat AIDS niet wordt veroorzaakt door HIV maar door drugs, medicijnen, AIDS-remmers en (!) ondervoeding. Een zeer solide verklaring van zowel de Westerse versie van AIDS (vooral homo’s en drugsgebruikers) en de Afrikaanse (geen onderscheid tussen levensstijl en/of sexuele voorkeur).

‘AIDS Acquired by Drug Consumption and Other Noncontagious Risk Factors’, Pharmacology & Therapeutics 55: 201–277, 1992. Eén van de belangrijkere publicaties van Peter Duesberg. Dit document geeft een uitleg aan AIDS die veel beter past bij de waarnemingen dan de theorie dat AIDS wordt veroorzaakt door het besmettelijk HIV. Deze versie van het document is in 2006 nog gereviseerd.

Dus...

De reden dat het AIDS-onderzoek zo verschrikkelijk aan het mislukken is, is waarschijnlijk omdat het HIV niet de oorzaak is van AIDS of zelfs helemaal niet bestaat. In de klassieke virologie bestaan bepaalde procedures om een virus te isoleren zodanig dat zijn genetica kan worden bestudeerd. Aanvankelijk werden deze procedures ook door de orthodoxe wetenschappers gevolgd, hetgeen impliciet bevestigt dat het inderdaad de correcte manier van isoleren is. De pogingen van de ontdekker van het HIV om het virus aan te tonen faalden volledig, hij kon het virus niet aantonen, noch kon hij aantonen dat datgene wat hij het virus noemde ook verantwoordelijk was voor enige ziekte. Dit zijn de originele documenten. Iedere biochemicus of microbioloog kan hieraan zien dat Gallo destijds helemaal niets ontdekt had. Sindsdien is het steevast onmogelijk gebleken het veronderstelde HIV wél te isoleren op klassieke manier en heeft de orthodoxie besloten dat klassieke isolatie dan maar niet meer nodig is. Er worden alternatieve isolaties als bewijs opgevoerd. Het mag een extreem toeval worden genoemd dat die alternatieve isolaties 15 jaar later weer exact datgene als HIV aanwezen, wat Gallo destijds ook opvoerde als HIV maar waaraan iedereen kan zien dat het geen virus was. Had Gallo voorspellende gaven of is er iets anders aan de hand?

Maar gelooft u vooral niet mij als ik zeg dat AIDS niet wordt veroorzaakt door een besmettelijk virus. De hoge raad in Aidelade buigt zich momenteel over de vraag of HIV daadwerkelijk is aangetoond. Expertgetuige McDonald (voor de aanklager die HIV als bewezen ziet) probeerde nobelprijswinnaar Kary Mullis voor zijn karretje te spannen. Niet alleen sprak Mullis zijn twijfels uit over HIV als oorzaak van AIDS, McDonald bleek zelf ook te twijfelen…

Op ons zaplog houden we bij wat er aan dissident of belangrijk materiaal wordt gepubliceerd over AIDS. Voor mensen die zich voor eens en voor altijd willen inlezen in de materie, hebben we dit document.