Eerder vandaag heeft de rechtbank in Irak Ali Hassan al-Majid, een neef van wijlen Saddam Hussein, die ook wel bekend staat onder de naam “Ali Chemicali”, schuldig bevonden aan genocide in de Anfal campagne tegen de koerden in 1988, waarna hij tot de strop werd veroordeeld. Als je uit gaat van het Iraakse rechtssysteem, waarbinnen de doodstraf gehanteerd wordt, dan lijkt deze straf mij niet onterecht, gezien de wrede daden van destijds.
Wat echter wel wrang is, is hoe de huidige bezetters van Irak met dit soort zaken paraderen. Wat is men toch goed dat men Irak is binnengevallen, en de Iraki’s weet te bevrijden van dit soort monsters. Wat is men toch weer goed dat men de schuldigen achter Anfal en Halabja te pakken heeft. Als we immers terug gaan in de tijd, en kijken wat destijds in 1988 de rol was van de Amerikanen in bijvoorbeeld de Anfal campagne en het bloedbad bij Halabja, dan krijgen we een compleet ander beeld.
Saddam was nog het vriendje van de Amerikanen, voor, tijdens en na het Anfal debacle.
Reagan haalde het niet in zijn hoofd om Saddam op het matje te roepen voor het Anfal bloedbad, en ten slotte waren de helicopters en chemicalien voor deze aanvallen geleverd door.... deze zelfde Amerikaanse bondgenoten !
Zijn deze Amerikanen nu de bevrijders van de Iraki’s, of medeplichtigen van Saddam, Chemical Ali, en consorten en offeren ze hun brothers-in-crime op voor het grotere goed ?
Onderstaande is een documentaire over het proces dat nooit zal komen - tegen de Westerse medeplichtigen van het regime Saddam Hussein :
Hier nog een uitgebreid stuk over de medeplichtigheid van de VS aan deze genocide misdrijven.
En ra ra waarom is dit zo onderbelicht in de mainstream pers? Lijkt me sterk dat ze er echt niet vanaf weten. En als ze er echt niet vanaf weten horen ze niet op een krantenredactie thuis.