Uit ’De mythe van de Goede Oorlog‘. Generaal Eisenhower beschreef indertijd de Amerikaanse tussenkomst in Wereldoorlog II als de “grote kruisvaart”, en voor de meeste Amerikaanse geschiedkundigen is dit conflict - in tegenstelling tot bijvoorbeeld de Vietnamoorlog - “de goede oorlog"… Washington is indertijd echter niet ten oorlog is getrokken uit afkeer voor het nazisme en met de bedoeling om democratie, recht en vrijheid in eer te herstellen; het ging om economische belangen, om geld, om winsten. Een voorbeeld: Ford, General Motors, ITT, Standard Oil (Exxon),Texaco en de andere grote Amerikaanse corporations, die in Washington toen al heel veel invloed hadden, leverden brandstof en allerlei oorlogsmateriaal zonder welk nazi-Duitsland geen Blitzkrieg had kunnen voeren, en hun filialen in Duitsland zelf, zoals GM’s Opel en de Fordwerke, produceerden ook na Pearl Harbour tanks en vliegtuigen voor Hitlers oorlogsmachine. Ze maakten daarbij gretig gebruik van slavenarbeiders, ter beschikking gesteld door het nazi regime, en zo boekten ze dikke winsten.
Onze vrijheid hebben we niet per se te danken aan degenen die ons bevrijdden. Realiteit en mythes rond de ‘Bevrijding’ van Europa, een kort overzicht opgestuurd door een lezer.
09-1939 Duitsland bezet Polen. Groot-Brittannië en Frankrijk verklaren Duitsland de oorlog, maar ondernemen verder niets.
04-1940 Duitsland bezet Denemarken en Noorwegen.
05-1940 Duitsland bezet Nederland, België, Luxemburg en een deel van Frankrijk.
04-1941 Duitsland bezet Joegoslavië en Griekenland. Aangezien de Duitse Wehrmacht in bovenstaande landen nauwelijks weerstand van betekenis ondervond, konden deze tijdens een korte en snelle ‘Blitzkrieg’ worden ingenomen.
06-1941 Duitsland valt de Sovjet-Unie binnen en daarmee begint de oorlog pas echt, want het Rode Leger biedt heftige tegenstand.
09-1941 1e Conferentie van Moskou. De Verenigde Staten, Groot-Brittannië en de Sovjet-Unie komen bij elkaar en bespreken plannen om als ‘geallieerden’ samen de Duitse agressor te bestrijden en te verslaan. En alhoewel de Sovjet-Unie daarbij hulp krijgt toegezegd, wordt er van westerse zijde voorlopig geen verdere actie ondernomen.
05-1942 Tijdens een bijeenkomst van de geallieerden in Washington dringt de Russische Minister van Buitenlandse Zaken Molotov er bij z’n westerse partners op aan, om nu zo spoedig mogelijk ter zake te komen en gezien de ernst van de situatie ook daadwerkelijk iets te doen. Hij verzoekt daarbij om ondersteuning in de strijd tegen de steeds verder oprukkende Duitse troepen, die inmiddels al praktisch de helft van het Europese deel van z’n land hebben ingenomen. Hij stelt daarbij, dat de vijand een aanval vanuit een 2e front in het westen moeilijk zal kunnen afslaan, aangezien nagenoeg de gehele Duitse hoofdmacht inmiddels aan het Oostfront is samengetrokken. De westerse geallieerden zeggen toe om dat voorstel ernstig te overwegen, maar ondernemen in werkelijkheid nog steeds niets.
06-1942 2e Conferentie van Washington. Terwijl de oorlog in alle hevigheid doorwoedt en er miljoenen slachtoffers vallen, besluiten de westelijke geallieerden uiteindelijk om toch maar een 2e front te openen.
08-1942 2e Conferentie van Moskou. Churchill en Harriman (vertegenwoordiger van Roosevelt) bevestigen Stalin nogmaals hun voornemen, om het veelbesproken Westfront op te zetten. Maar daarmee willen ze voorlopig nog wachten, aangezien zij het van groter strategisch belang achten om eerst een nieuw front in Noord-Afrika te openen.
02-1943 Slag om Stalingrad. Onder barre winterse omstandigheden wordt hier na een strijd van ruim zes maanden, de bloedigste slag uit de geschiedenis van de mensheid afgesloten. Het was tevens de beslissende slag van de 2e Wereldoorlog en na de Russische overwinning keert het tij dan ook en begint het Rode Leger de tot dan toe onoverwinnelijk lijkende Duitse Wehrmacht steeds verder terug te dringen.
07-1943 Amerikaanse en Britse troepen vallen Europa binnen, maar niet zoals besproken vanuit het westen, maar op Sicilië en beginnen met de verovering van Italië. Deze actie brengt echter geen enkele verlichting voor de geallieerde partner in het oosten en deze blijft dus ondanks alle besprekingen en toezeggingen en ondanks enorme verliezen onder militairen en burgers, nog altijd alleen tegenover de Duitse hoofdmacht staan.
12-1943 Conferentie van Teheran. Tijdens een bespreking tussen Roosevelt, Churchill en Stalin valt eindelijk het definitieve besluit om het nu al jaren besproken Westfront met een invasie in Frankrijk te openen. Maar in de praktijk gebeurt er ook nu voorlopig weer niets, want de werkelijke aanval wordt nog tot het volgende voorjaar uitgesteld.
06-1944 Invasie in Normandië. Eindelijk valt de Amerikaans-Britse invasiemacht, die al jarenlang in Engeland op het bevel tot de aanval lag te wachten, Frankrijk binnen en begint met de glorieuze bevrijding van Europa. Dit ingrijpen vindt dus slechts 11 maanden voor het einde van de toen al bijna 5 jaar woedende oorlog plaats.
En zoals indertijd door Molotov aangegeven, ondervinden de westerse troepen tijdens hun zegetocht betrekkelijk weinig tegenstand en dit vooral ook omdat de Duitse militaire kracht door het steeds verder oprukkende Rode Leger inmiddels dusdanig was verzwakt, dat van krachtige weerstand eenvoudigweg geen sprake meer kon zijn.
09-1944 Slechts drie maanden na de invasie bereiken de Amerikaanse en Britse troepen de Duitse grens tussen Trier en Aken.
01-1945 Inmiddels heeft het Rode Leger de Duitse troepen niet alleen uit de Sovjet-Unie verdreven, maar ook in grote delen van Oost-Europa verslagen en bereikt uiteindelijk ook de Duitse grens.
05-1945 Einde 2e Wereldoorlog (in Europa)
__________________________________________________
Resultaat, Aantal geallieerde militairen, gesneuveld voor de bevrijding van Europa:
Totaal ± 15 miljoen
Per geallieerde mogendheid:
Sovjet-Unie 13,600 miljoen
Groot-Brittannië 0,326 miljoen
Verenigde Staten 0,259 miljoen*
De Sovjet-Unie telde bovendien meer dan 7 miljoen** slacht-offers onder de burgerbevolking, terwijl de VS geen oorlog op eigen bodem hebben gehad, maar uitsluitend op vreemd grondgebied vochten en daarom dan ook geen burger-slachtoffers van betekenis hadden.
Van het totaal aantal gevallenen komt dus meer dan 90% voor rekening van de Sovjet-Unie en slechts 1,7 % voor de VS.
*) Bronnen zoals b.v. http://nl.wikipedia.org/wiki/Portaal:Tweede_Wereldoorlog melden weliswaar ruim 0,4 miljoen gesneuvelde Amerikaanse militairen, maar dat getal is dan inclusief het aantal gevallenen in de oorlog om de macht in Oost-Azië, die de VS toen tegen Japan hebben gevoerd.
**) Diverse bronnen geven hier een beduidend groter aantal op en maken zelfs melding van een totaal van 27 à 28 miljoen slachtoffers (burgers en militairen) voor de Sovjet-Unie.
Conclusie: zoals uit de officiële feiten en cijfers blijkt, is de 2e Wereldoorlog voornamelijk in en tegen de Sovjet-Unie gevoerd en daar zijn dan ook met grote afstand de meeste slachtoffers gevallen.
De inzet van ‘Het Westen’ c.q. de VS en Groot-Brittannië, heeft daarbij vooral bestaan uit de grootschalige toepassing van massavernietigingswapens op Duitse bevolkingscentra. Zo werden er al vanaf 1942 met niet ophoudende regelmaat massale bombardementen (‘Carpet Bombing’ met o.a. fosfor- en brisantbommen, die niet alleen maximale vernietiging, maar vooral ook zoveel mogelijk slachtoffers veroorzaakten) op Duitse steden uitgevoerd, die toen i.v.m. de oorlog voornamelijk bevolkt waren met vrouwen, kinderen, bejaarden en vluchtelingen.
De door de VS met o.a. regelmatig weerkerende spectaculaire Hollywood-producties, zoals b.v. ‘D-Day’, ‘The Longest Day’, A Bridge too far’, ‘Band of Brothers’, ‘Saving Private Rian’ enz., stelselmatig in stand gehouden mythe, dat de Amerikanen onze grote bevrijders zijn, houdt dus op basis van de officiële feiten en cijfers absoluut geen stand en die heroïsche invasie in Normandië, de spectaculaire ‘Slag om Arnhem’, de roemruchte ‘Slag in de Ardennen’ enz., waren in werkelijkheid dus niet meer dan achterhoedegevechten, aangezien de oorlog toen defacto allang beslist was en zich al in de eindfase bevond.
Aanvullende informatie:
‘De mythe van de Goede Oorlog’ van de Belgisch/Canadese historicus/politicoloog Jacques R. Pauwels, Uitgeverij EPO – Berchem (B) ISBN 90 6445 169 9
http://www.epo.be/boekenportaal/boekinfo_boek.php?isbn=9789064451690
Stalin en de dreigingen van WO II
Stalin was, mede door Hitlers felheid tegen het communisme, vrijwel de enige wereldleider die Hitler als een serieus gevaar zag. Toen de westelijke geallieerden echter niets deden, en zelfs niet serieus op zijn voorstellen voor een defensieve alliantie tegen Duitsland ingingen, besloot hij met Duitsland in zee te gaan. In 1939 sloot hij met Duitsland een non-agressiepact, waarin in een geheime clausule Europa tussen Duitsland en de USSR verdeeld werd. Hier moest de USSR echter zwaar voor boeten: in 1941 werd het land toch aangevallen en moest vier bloedige jaren de nazihorden het hoofd bieden.
http://nl.milpedia.org/wiki/Interbellum
De Sovjet-Unie had Nazi-Duitsland al vrij snel als een bedreiging erkend, maar kreeg internationaal nul op het rekest, zelfs na toetreding tot de Volkenbond. De Centraal-Europese landen als Polen en de Baltische staten zagen de Sovjet-Unie als een even grote bedreiging als nazi-Duitsland, waardoor de Sovjet-Unie vervolgens toenadering zocht tot Groot-Brittannië en Frankrijk. Deze landen lieten de Sovjet-Unie echter buiten de onderhandelingen in München in 1938 en ook latere onderhandelingen schoten niet op. De Britten en Fransen stuurden slechts lage officieren, wat door de Russen als een belediging werd gezien. Het was alsof ze eigenlijk niet wilden, waardoor Jozef Stalin geen andere mogelijkheid zag dan met Hitler te gaan praten.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Molotov-Ribbentroppact
‘De geschiedenis is een verzameling leugens, waarover we het allemaal eens zijn’ (Napoleon Bonaparte)
07-1943 Amerikaanse en Britse troepen vallen Europa binnen, maar niet zoals besproken vanuit het westen, maar op Sicilië en beginnen met de verovering van Italië. Deze actie brengt echter geen enkele verlichting voor de geallieerde partner in het oosten en deze blijft dus ondanks alle besprekingen en toezeggingen en ondanks enorme verliezen onder militairen en burgers, nog altijd alleen tegenover de Duitse hoofdmacht staan.
vergeet niet dat hierdoor ook de oorlog productie van duitsland stil kwam te liggen De russen hadden hiervoor de mogelijkheden niet.
Daar gaan ook wisselende verhalen over, getuigenissen van bomber piloten geven aan dat de sommige fabrieken (Generel Motors bijv) niet gebombadeerd mochten worden. Dus die wapenproductie stil leggen leek alleen om duitse fabrikanten te gaan.
Succes, Ben