Vanaf augustus dit jaar kunnen Amerikaanse „terroristenopspeurneuzen“ details over al uw banktransacties richting (en vanuit) non-EU landen opvragen. Hier kunt u zich niet tegen weren, niet in de EU en niet in de Verenigde Staten, en geen enkele rechtbank of andere „beslissingsinstantie“ wordt om toestemming gevraagd. De Amerikanen mogen het eenvoudigweg. Die gegevens vragen zij op bij het Belgische „Swift“, de digitale boekhouder voor internationale transacties. Swift kan helaas om technische redenen niet „doelgericht“ gegevens over betaalverkeer verstrekken en moet daarom informatie in „bulk“ verstrekken. Zo kan het gebeuren dat uw overboekingen richting, bijvoorbeeld, Japan, ergens op een FBI bureau komen te liggen. Omdat „terreur moet worden bestreden“. „Terreur“ in de meest vage, rekbare, definitie natuurlijk.
Het Europese parlement keurt, na stevige druk en lobby door de Amerikanen, dus het controversiële „Swift“ akkoord goed dankzij handjeklap tussen de sociaal-democraten en de socialistische fracties. Een mooi verdrag (zeker met technische vernieuwingen als High Frequency Trading), dat regelrecht tegen „eigen“ Europese wetgeving en wetgeving van verschillende lidstaten ingaat. Zo mogen de Amerikanen de informatie voor vijf jaar opslaan (data-retention), wat bijvoorbeeld in Duitsland verboden is, en zelfs voor negentig jaar(!!) gebruiken indien de informatie gebruikt gaat worden in een rechtszaak.
Gelukkig zal eerst Europol het Amerikaanse verzoek om „Swift“ gegevens „toetsen“, en kan deze politie-organisatie zelf verzoeken weigeren of censureren. Alleen, bijvoorbeeld Groot-Brittannië of Denemarken erkennen Europol niet direct. Zij hebben een „opt-in“ als het om Europol gaat.
Daarnaast hebben organisaties als The European Data Protection Supervisor, van de EU zelf(!!), aangegeven dat “de inbreuk op privacy” onder het Swift-verdrag veel te ver voert. Bovendien is er voldoende andere wetgeving om in criminele onderzoeken aan bepaalde bankgegevens te komen. Alleen, in die gevallen, moet eerst aangetoond worden dat een onderzoek loopt. Die eis ontbreekt in het Swift-akkoord.
In 2006 werd bekend dat de Verenigde Staten grote hoeveelheiden financiële data vanuit Europa hadden ontvangen. Zonder legale basis. Van Swift. Het schandaaltje van toen wordt nu dus eenvoudigweg in een wettelijke vorm gegoten. Het pikante: aangezien Europese opsporingsdiensten dergelijke gegevens, wegens privacy-schending, niet mogen opvragen, kunnen zij nu bij hun Amerikaanse collega’s aankloppen.
De hersengarage van Zapruder Inc.
George W. & Co. veroordeeld
De massavernietigingsonderbroek
Hoe Italië, Griekenland en België de Euro binnen werden gerommeld
Euro-crisis update: the song remains the same