Zapruder Inc.

In de allereerste verklaring van de nieuwe Kirgizische regeringschefin Roza Otunbayeva, afgegeven onmiddellijk na de val van president Bakiyev, stipt Otunbayeva de Amerikaanse basis Manas aan. De Amerikanen kunnen in Kigizië blijven. “Het “huurcontract” wordt automatisch verlengd”. En, “we blijven met de Amerikanen samenwerken”. Dat de Amerikanen “hun” sterke man in Kirgizië verliezen, betekent niet het einde van de Amerikaanse militaire aanwezigheid in het land.

Met het terugdraaien van de door de Amerikanen opgezette “Tulpenrevolutie” doemt het vermoeden op, dat de Russen “iets” met de spontane volksopstand in Kirgizië te doen hebben. Otunbayeva was immers lid van de communistische partij toen Kirgizië nog deel uitmaakt van de Sovjet Unie. Bovendien vlogen vertegenwoordigers van de nieuwe Kirgizische regering als eerste richting Moskou om hun geloofsbrieven te overhandigen.

Toch lijkt Moskou weinig enthousiast over de machtswissel in Kirgizië. In aller ijl werden Russische troepen richting het land gestuurd, officieel om de Russische minderheid te beschermen, maar vooral om de Russische militaire steunpunten in het land te versterken. Ondertussen doen in Rusland geruchten de ronde dat de nieuwe “revolutie” helemaal niet zo spontaan is uitgebarsten, maar dat de Amerikanen domweg het regime hebben omgegooid.

Otunbayeva is niet alleen een oude bekende van de Russen maar ook van de Amerikanen. Na het uiteenvallen van de Sovjet Unie diende zij als voor Kirgizië als ambassadeur in London en New York. Tijdens de “Rozenrevolutie” in Georgië speelde zij een niet bepaald onbelangrijke rol als leider van de VN-missie aldaar.

Daags na de “coup” verscheen de Amerikaanse assistent minister van Buitenlandse Zaken Robert Blake in Bishkek om te praten met de nieuwe regering. Blake zegde vrijwel onmiddellijk Amerikaanse steun aan het regime toe. Rusland en buurland Oezbekistan blijken daarentegen terughoudender: totdat democratie en een legitieme regering is aangesteld, zien beide landen Otunbayeva en regering niet als de legitieme vertegenwoordiging in Kirgizië. De gebeurtenissen in Kirgizië zullen zo snel mogelijk op de agenda van de Shanghai Cooperation Organization worden gezet. 

Honduras

Vergeten en vergeven ook in Honduras, waar aan de grens met Nicaragua, in het plaatsje Caratasca, een nieuwe Amerikaanse marinebasis is geopend. De contracten voor de basis werden al met de afgezette president Zelaya gesloten. Na de militaire coup in het land, bevroren de Amerikanen de militaire samenwerking maar met het aantreden van de regering van president Lobos (een grootgrondbezitter) hebben de VS sancties tegen het land opgeheven en investeerde het Pentagon twee miljoen in het land. De basis zal worden gebruikt in de “oorlog-tegen-drugs”. President Lobos kwam aan de macht na dubieuze verkiezingen. In Honduras worden bijna dagelijks boeren vermoord die sinds maanden om hun land vechten.

Oekraïne

De revolutie in de Oekraïne is ook voorbij. Met een nieuw aangestelde, pro-Russische, regering lijken de Europese en NATO-ambities van het land voorlopig in de koelkast beland. Verrassend sloten de nieuwe Oekraïnse president Janukovitsch en de Russische president Medvedev een akkoord over de Russische marinebasissen in de Oekraïne. In ruil voor een gunstige gasprijs, iets wat het failliete land amper betalen kan, zullen de contracten voor de Russische basissen worden verlengt. Niet Gazprom betaalt voor deze transactie, maar de Russische regering, dat in principe afziet van het heffen van belasting. Hiermee lijkt de Oekraïne, in het grote geopolitieke spel rond de Kaspische Zee en het Midden Oosten, weer terug in Russische invloedsfeer.

Coups, revolutie en basissen: de kaarten wisselen weer van hand.