Ondertussen bij de buren. Duitsland gaat vanaf 2008 al het binnenlandse en binnenkomende email-, telefoon-, sms- en internetdataverkeer vastleggen en voor een half jaar bewaren. In mooi Duits: “Vorratsdatenspeicherung“ (kort, luid en boos uitspreken!). Met de wet beoogt de Bundestag opsporing van criminele netwerken eenvoudiger te maken. Opvallend is de insteek van Duitse (veelal conservatieve) politici. De Duitsers wijzen naar criminaliteit als dwingende reden om een (indien gewenst) blik in het priveleven van de burger te werpen, in tegenstelling tot Nederland waar dergelijke wetgeving in het kader van terrorismebestrijding aangenomen gaat worden (de terreurhype weigert echt aan te slaan in Duitsland). De weerzin tegen de wet is enorm. Niet onredelijk in een land dat 17 jaar geleden nog organisaties als de Stasi kende. Om over dieper in de geschiedenis van Duitsland maar te zwijgen. In de volksmond wordt de Arbeidskreis Vorratdatenspeicherung (AK) al Stasi 2.0 of Das Leben der Anderen 2.0 genoemd.
De immer populaire Duitse minister van Binnelandse Zaken Schaeuble gooide er nog eens een aardige Godwin tegenaan: “We hadden de grootste veldheren allertijden, en nu komen de grootste grondwet beschermers allertijden.“ (Schaeuble is vooral populair door zijn opmerkingen over terroristische atoombommen in Duitsland en de tsunami (klinkt bekend?) van Al Qaida in de Duitse steden). De minister ziet geen enkel bezwaar in het voor een half jaar vastleggen van elk dataverkeer denkbaar en is rabiaat voor. De meerderheid van de Duitsers denkt daar echter anders over. Zij zien vooral een ernstige inbreuk op hun grondrechten, zoals vrijheid van informatiegaring en post- en telefoongeheim. De maatregel is volgens hen buitenproportioneel. Het uiteindelijke nut is marginaal, terwijl de dreiging voor vrije democratie buitengewoon hoog is.
Het interessante aan de zaak (voor Nederlanders) is dat de Duitsers gedwongen zijn deze wet aan te nemen. Want de Vorratdatenspeicherung is een direct gevolg van EU richtlijnen. De vraag is nu echter of deze EU-richtlijn wel geldig is. Een meerderheid binnen de EU-minsterraad stemde voor dataopslag, maar dit blijkt niet de stemnorm. Een dergelijk besluit dient door alle lidstaten (en dus alle ministers) te worden goedgekeurd en daarmee is het besluit eigenlijk in een schemergebied terecht gekomen. Ierland bijvoorbeeld heeft al bezwaar aangetekend. Dit betekent dat Duitsland binnenlandse wetgeving aanneemt op basis van onzekere EU-richtlijnen.
Juist omdat dergelijke ingrijpende wetgeving wordt aangenomen op basis van (wederom) compleet onduidelijke EU-richtlijn, en zeker omdat vrijwel iedereen door de wet wordt geraakt, blijkt dit veel protestgroepen te verenigen. Netactivisten, burgerrechtengroepen, de obligate anti-globalisten, links en zelfs rechts blijken elkaar te vinden. Een protestmars tegen de “Ueberwachungsstaat“ op 22 september in Berlijn kon zo plots van 3000 verwachte deelnemers tot 15.000 participanten uitgroeien. Tot verbazing van de organisatoren.
Uiteindelijk zal een koepelvereniging die onder andere journalistenverenigingen, tijdschriftenverenigingen, telecom, providers en andere belangengroepen vertegenwoordigt (in totaal 55 organisaties) bezwaar aantekenen bij het Duitse hooggerechtshof. Stappen tegen het Duitse besluit. De EU verordening blijft staan(!).
Ook op het net wordt het nodige ondernomen tegen het “spioneren door de staat“, met als meest fanatieke “Ueberwachungs-gegener“ de Chaos Computer Club. Zij en ook kleinere websites bieden al open software aan om de computer “staatsproof“ te maken. Iets waar Zapruder ook mee experimenteert.
En Nederland? Tsja, Nederland. Wij vinden alles eigenlijk wel prima, dus we hobbelen gewoon achter de EU aan. Het braafste-jongetje-van-de-klas-syndroom. Vadertje Staat regelt het wel. En als Vadertje Staat in mijn computer wil kijken, dan zal er wel een goede reden voor zijn. Waar komt eigenlijk die fascinatie van onze overheden voor ons priveleven opeens vandaan? Het zal toch niet iets met energie te maken hebben?
Toch is de Zapruder chatroom altijd erg leeg..
Ik heb iets moeten downloaden herinner ik me nog, maar daarna heb ik het op de baan geschoven.Het is maar 1 programma,, er zijn ook wel webclients voor Jabber maar die zijn omdat ze in je browser draaien een stuk langzamer als een "echte". Voor alsnog zijn de webclients vaak niet denderend in encryptie. Dus encryptie + de snelheid/gebruikservaring was voor mij de reden om jullie gewoon een echt programma te laten downloaden en installeren. En kom op zeg, zoveel moeite is dat niet..
Worden de chatkanalen ook gebruikt, en is het mogelijk om te kijken wie er nog meer geregistreerd zijn?Je kunt omwille van privacy enzo niet zien wie er allemaal geregistreerd zijn. Als je iemand wil 'toevoegen' in je contactlijst zal je de contactgegevens van die persoon in de chatbox moeten vragen. Mijne is 'merethan@zapber.nl'. Zoals in de handleiding (www.zapber.nl) staat lijkt dit verdacht veel op een email adres maar is het dat niet. Het '@' teken wordt bij bijna alle internet protocollen gebruikt om de username van het server adres te scheiden, niet alleen bij email.
De hersengarage van Zapruder Inc.
Verslaafd aan Russisch aardgas
De les van Libië
Europa geeft Iran schot voor de boeg (en in eigen voet)
Tamiflu(tm) toch geen wondermiddel