Het ziet eruit als een deal, het ruikt naar een deal en het is een deal. Het grote Libië-nieuws deze week is niet het “Jimmi Carter moment” van Barack Obama die vage rebellengroepen met al qaida-referenties van wapens gaat voorzien. Wie wil weten of de CIA bezig is met een Afghanistan-1979 deel II, maar nu in het theater Libië, hoeft alleen maar naar de kopstukken van de zogenaamde Libische oppositie te kijken. Ook de Britten die wanhopig de Libische Lockerbie-connecties opgraven, oogsten weinig opzien. Maar Saudi’s die uit de school klappen over de “deal” tussen Saudi Arabië en de Verenigde Staten ten aanzien van de Saudische invasie van Bahrain en de steun van de Arabische Liga aan de Frans/Amerikaans/Britse aanval op Libië, is behoorlijk explosief. Exit Arabische revolutie (op Syrië en Jemen na), de gevestigde macht stelt orde op zaken.
Eigenlijk is het niet echt verrassend, en kon men dit al ongeveer inschatten. In ruil voor “steun” van de Arabische Liga voor een aanval op Libië, blijft het westen stil over het onderdrukken van de protesten in Bahrain en overige golfstaten. Dit blijkt uit uitlatingen van Saudische diplomaten en een diplomaat uit Europa (waarschijnlijk Duitsland) en een diplomaat uit een BRIC (Brazilië, Rusland, India, China) land. Niet dat de AL echt als een man achter het instellen van de “no-fly-zone” stond. Uiteindelijk zouden slechts 11 landen aan de stemming hebben meegedaan, met tegenstemmen van Syrië en Algerije.
Waar de oorlog tegen Libië nog steeds wordt verkocht als steun aan de revoluties in Noord Afrika en het Midden Oosten, blijken de militaire acties niets minder dan het tegenovergestelde te zijn. Het vernislaagje om westers ingrijpen in het volgende olie-rijke land te verkopen, was al flinterdun. Militaire ondersteuning vanuit de Arabische wereld in de vorm van, nog altijd niet ter plaatse zijnde, gevechtsvliegtuigen uit Qatar. Het land dat als eerste hulp bij de olie-export vanuit Bengasi aanbod. De “Arabische ondersteuning” aan de “internationale gemeenschap” in het kort: brakke gevechtsvliegtuigen uit totalitaire golfstaten met een lokale Amerikaanse legerbasis. De inhoud van het mantra “Arabische ondersteuning” dat tot vervelens toe keer-op-keer door de media werd benadrukt.
En zo, terwijl NATO-generaals verkondigen dat resolutie 1973 slechts de inzet van “een bezettingsmacht” verbiedt (die hebben we niet aan zien komen) en ook inzet van grondtroepen tot de “mogelijkheden tot bescherming van de burgerbevolking” hoort, verdwijnen in Bahrain “iedereen en zijn buurman” in de gevangenissen van de soennietische koning. Daar valt kennelijk niet tegenop te twitteren en te facebooken. Pech voor die sjiieten, studenten en mensen die een betere toekomst willen. Hadden ze maar niet moeten meedoen aan de “Iraanse samenzwering” tegen de top-democratische regimes, en westerse bondgenoten, in de Golf.
Libië is werk in uitvoering, 100% conform NATO en EU strategie. Saudi Arabië herstelt de status quo in de Perzische Golf. De “Arabische revolte” van 2011 zal nog wel even doorsudderen maar een werkelijke bedreiging zal zij voor de, in eerst instantie overrompelde, “wereldorde” niet meer zijn. Eerder een kans.
De hersengarage van Zapruder Inc.
George W. & Co. veroordeeld
De massavernietigingsonderbroek
Hoe Italië, Griekenland en België de Euro binnen werden gerommeld
Euro-crisis update: the song remains the same