“Ik wil meer belastingopbrengsten vanuit de banken in de schatkist zien verdwijnen, zodat we de economie weer kunnen opbouwen”, verklaarde de Britse premier David Cameron strijdlustig en zo gezegd zo gedaan. De Engelse banken zullen achthonderd miljoen Pond aan belastingopbrengsten ophoesten als het aan de conservatieve regering ligt (Joehooooeee!). Groot nieuws: in Engeland worden de banken tenminste wel aangepakt. Maar wacht even. Was er niet een belasting op bonussen, opgelegd door de Labour regering, ergens vorig jaar? En zou The City niet onderworpen worden aan meer regels en transparatie? Plotseling is het stil. Achthonderd miljoen is niets vergeleken met omzet en winst in het Britse bankwezen, en het heeft er alle schijn van dat de conservatief/liberale Britse regering slechts wat public-relations window-dressing uitvoert (Boehoooee!). Ondertussen wordt een “coup” door corporate Groot-Brittannië stilletjes uitgevoerd, via een subtiele verandering in belastingwetgeving. Neofeodaal Engeland op zijn best.
Engeland zet zich schrap voor de grootste corporate plundering in haar geschiedenis. Met de Tories in de regering, een partij die voor 50% wordt gefinancieerd door The City, gaat Groot-Brittannië nu werkelijk een belastingparadijs worden voor banken en multinationals.
Hier is hoe het werkt. Via aanpassing van de “tax acts” van 1988 en 2009 wordt het mogelijk dat corporations geen, geen, belasting meer betalen indien zij omzet/winst maken in hun buitenlandse vestigingen. De gedachte is dat al in het “bronland” belasting wordt betaald (waar vroeger in het VK het verschil tussen belasting “bronland” en de 28% binnelandse corporate tax betaald moest worden). Dank u, zegt het Hedgefund. “Large financial services companies will make the greatest use of the exemption regime”, schrijft de Britse regering. Kleine bedrijven zijn (uiteraard) van de regeling uitgesloten.
Dat is nog niet alles. Want “kosten” voor de buitenlandse dependances mogen nog altijd van de te betalen belasting worden afgetrokken. Kortom, de Britse belastingbetaler mag opdraaien voor de activiteiten en kosten van “large financial services” in den vreemde.
Het gevolg laat zich raden: outsourcing tot je erbij neervalt en alle geldstromen lopen via belastingparadijzen. Inkomsten weg, banen weg en slechts een kleine groep profiteert van de regeling. Neofeodalisme.
Goed, ook Nederland is een paradijs voor briefkastenstichtingen en corporations (van de Rolling Stones, Carlyle Group tot Ikea) en in principe geen haar beter maar slechts één land is zo coulant als de Britten. Zwitserland.
Zo, terwijl de Britse bevolking mag bloeden voor staatsschulden, krijgt het elite-kapitaal weer een extra fooi toegeschoven door de “volksvertegenwoordiging”. Helaas symptomatisch voor dit post-democratische tijdperk.
David Cameron de nieuwe conservatieve premier van het Verenigd Koninkrijk heeft het masker laten vallen, niks rustig aan met het saneren van de staatsfinanciën. Die kampen met een jaarlijks overheidstekort gerelateerd aan het BNP van 11,1 %, en met een rentelast van 130 miljoen per dag. Engeland is een van de zieke naties van Europa, maar het voordeel is dat ze kennelijk - met bij de Angelsaksen bekende kracht - durven in te grijpen, als in de beste jaren van Margareth Thatcher. Niet met lapmiddelen zoals in Nederland om orde op zaken te stellen.
Enne "briefkastenstichtingen"? Sie meinen postbusstichtingen, Herr Donkerdoorn