Eind mei vorig jaar opende de Zapruder maandagmorgen-briefing, gebaseerd op berichten van oa AsiaTimes, met het nieuws dat de Verenigde Staten actief en moedwillig een Palestijnse burgeroorlog ontketenen. En eindelijk, bijna een jaar later, komt „mainstream“ Vanity Fair met de laatste puzzelstukjes. Een soort Iran-contragate 2.0, volgens het magazine. De Bush administratie voert een „smerige oorlog“ en bewapent een „corrupte semi-dictator“, de Palestijnse president Abbas, en pro-Amerikaanse/Israëlische handlangers. Maar zoals bekend liep het verhaal anders en greep de gewraakte groepering Hamas (dus in reactie op) de macht op de Gazastrook. Het zoveelste tragische debacle in het Midden Oosten waar overal de bloederige vingerafdrukken van de regering Bush op zijn achtergelaten.
De bloedige aanslag op zeven soldaat/pioniers in Israël zet de situatie Gaza/Libanon verder op scherp. Hoewel Hamas in eerste instantie ontkende achter de aanslag te zitten, beweren „Palestijnse bronnen“ dat Hamas verantwoordelijk is. Hamas in Damascus…en verrassing, in samenwerking met Hezbollah.
Nu duidelijk wordt dat Israël (wederom) troepen bij de grens met Libanon en op de Golan-hoogte aan het samentrekken is, lijkt Syrië reservisten op te roepen. Syriërs in Libanon op de reservelijst moeten zich voor 10 maart in Syrië vervoegen.
Waar de USS Cole op dit moment is, is niet geheel duidelijk. Wel is de “lege” expeditievloot rond de USS Nassau voor de kust van Libanon aangekomen. Het nieuws werd door het Pentagon groot uitgepakt, terwijl vrij eenvoudig te achterhalen valt dat deze Amerikaanse tijger weinig tanden heeft.
In Damascus wordt ondertussen overleg gehouden tussen Syrië, Iran, Oman en Quatar over de politieke impasse in Libanon. Oman en Quatar gaan hiermee recht tegen de wens van grote broer Saudi Arabië in dat, op order van Washington, elke pan-Arabische oplossing wil tegenhouden. Ook Egypte en Jordanië zullen het overleg op 29 maart aan zich voorbij laten gaan.
De AIPAC-sletten in het Amerikaanse huis van afgevaardigden bukten weer eens diep voor wat campagnestuivers en veroordeelden collectief die raketaanvallen vanaf Palestijns grondgebied richting Israël. Geen woord over het bijna jaar aanhoudende beleg, tegen de Geneefse Conventie in, van de Gazastrook. Laat staan de berichtgeving over het „plan Bush“ voor destabilisatie van de Palestijnse regering. Uiteraard werden Syrië en Iran aangemerkt als de boosdoeners.
Colombia/Venzuela
De koude tussen Colombia en Venezuela lijkt voorlopig uit de lucht. Chavez trekt tanks terug uit de grensstreek en tijdens topoverleg werden handen geschud door de kemphanen. Maar de Colombiaanse regering onder de weinig betrouwbare president Uribe toverde nog een, behoorlijk Amerikaanse, kaart uit de mouw.
De rebellenorganisatie FARC zou volgens Colombia bezig zijn om uranium te kopen voor een „dirty bomb“. Hoewel „dirty bomb“ scenario’s allang „gedebunkt“ zijn als een onzinnig wapen (verspeidt de radioactiviteit juist door de conventionele explosie) blijkt het nog steeds effectief om schrik aan te jagen. Of de FARC als een „hardcore“ terroristenorganisatie te bestempelen. De in Equador omgelegde FARC-leider Raul Reyes, de “onderhandelaar” in de lopende gijzelingskwestie (wat potentieel een veel te positief imago aan de FARC had kunnen geven), bleek ook nog eens een laptop bij zich te hebben. Jawel, een „dodgy“ laptop. En zoals dat gaat bij laptops bleken er erg interessante emails op te vinden. Onder andere de wens van FARC om uranium te kopen. Gericht aan…..Hugo Chavez (met codenaam: Chavez) die wel even 300 miljoen (iets) zou sponsoren.
Een nogal doorzichtige opzet om de schending van Equador’s grondgebied te rechtvaardigen en in een klap Chavez en de FARC een soort „Al Qaida“ met Chavez als de nieuwe Bin Laden te maken. In de Verenigde Staten werd het nieuws gevreten door de MSM, al is het verhaal, vanuit Washington, zo geloofwaardig als een deurkruk.
In Nederland wordt als mosterd na de maaltijd op onder andere NU.nl het „dirty bomb“ „nieuws“ nog op de voorpagina uitgemolken. Dagen nadat het scenario al door de mand viel.
Pakistan
Weinig verrassend gaan de PPP en de MPL van respectievelijk de weduwnaar van Benazir Bhutto en de Pakistaanse ex-premier Sharif samenwerken. Met president Musharraf. Beide partijen zijn gelieerd aan Washington, waarmee, los van Musharraf, de „Amerikaanse“ sturing een meer „democratische“ impuls heeft gekregen.
Ondertussen lijkt het Pakistaanse leger wel oren te hebben naar het harder optreden tegen militanten. Eerdere pogingen om deels een staakt-het-vuren tot vrede te bewerkstelligen, lijken volledig mislukt. Pakistan en de Verenigde Staten hebben haast en willen voor de lente een offensief tegen de extremisten beginnen. Voordat, inderdaad, mogelijke offensieven tegen de NATO-troepen in Afghanistan zullen beginnen. De Amerikanen zullen met grote zekerheid „adviseurs“ richting Pakistan sturen.
Afghanistan
Als gevolg van de rampzalige toestand in Afghanistan mag leidinggevende NATO-officier verantwoordelijk voor het debacle tekst en uitleg gaan geven aan het Amerikaanse congres. De wens is het gevolg van enkele (in Nederland doodgezwegen) onderzoeken naar de stand van zaken in Afghanistan. De bittere conclusie: onder NATO-bezetting is het land verder afgeleden en meer disfunctioneel geworden.
Irak
Met een slordige, en oplopende som, van 12 miljard dollar per maand begint het conflict in Irak een van Amerika’s duurste oorlogen te worden. De uiteindelijke rekening voor Afghanistan en Irak kann oplopen tot 3 biljoen. Dat is de conclusie van een nieuw boek van Joseph Stiglitz: “The Three Billion Dollar War” (wordt op dit moment ge-speedread voor recensie).
De Irakese president Talibani is op bezoek in Turkije. Pikant, want Talibani is een Koerd. Irak en Turkije willen meer economisch samenwerken en met name op het gebied van, uiteraard, energie. Eerder werd door Koerdische fracties vermoed dat Talibani „uitverkoop“ zou houden, en het lot van de (semi-autonome) Koerden in de handen van Turkije wil leggen.
Iran
Hoewel de Verenigde Staten en Israël hun gewenste nieuwe sancties tegen Iran kregen (en daarmee wederom de IAEA, atoomwaakhond van de VN ondermijnden. Zie Irak), lijkt China weinig enthousiast en zich al op te maken voor een „post-Bush“ periode. Terwijl een grootmacht als India nog aarzelt onder Amerikaanse druk, lijkt China gretig in het gat te willen springen.
En ondertussen is het “dodgy laptop” bewijs over een militair nucleair wapenprogramma van Iran duidelijk weer uit onbetrouwbare bron. Niet dat de “nucleaire sancties” tegen Iran uberhaupt nog iets met de realiteit te maken heeft.
War-on-internet
Het Amerikaanse congres wil wetgeving aannemen dat anoniem posten verbiedt.
Terwijl in Nederland de weerloze kindertjes beschermd gaan worden tegen geweldadige beelden.
Neocon infighting
Douglas Feith, als lager secretaris van defensie verantwoordelijk voor de Irakoorlog, is de zoveelste neocon die zichzelf probeert vrij te pleiten van schuld voor de oorlog. In zijn boek „War and Decision“ zijn het met name Colin Powell en de CIA die de schuld krijgen. Het is bij neocons en Irak net wie hen niet lekker lag tijdens diensttijd die de zwarte piet krijgt.
WWIII
Bush zijn “oorlogstsaar” ziet wel iets in het opnieuw instellen van de dienstplicht.
Bush Maffia
KBR (Kellogg Brown & Root), topverdiener aan de Irakoorlog en onderdeel van Haliburton, heeft onder bezielende leiding van Dick Cheney een trucje verzonnen om geen sociale lasten te betalen. Personeel werd ingehuurd via de Caymaneilanden. Enige miljoenen extra voor het lievelingetje van de Bush administratie.
Fascisme USA
Sneaky Bush mag nu ook post gewoon open maken.
Afrika
Het Britse Channel 4 mag een interview uitzenden met een oud SAS-trooper die als huurling verantwoordelijk is voor een couppoging in het Equatoriaal Guinea. De huurling zegt in opdracht van de Britse regering te hebben gehandeld. Het land is olierijk. In het interview gaat Simon Mann man en paard noemen, inclusief Britse ministers. De zaak kan interessante politieke gevolgen hebben.
Economie
Amerikaanse banken en Wallstreet smeken nu om geld van de belastingbetaler of vers gedrukt geld (inflatie, dus ook belasting). JP Morgan verwacht nog een ronde met ongeveer $325 miljard aan verliezen vanuit „hedgefunds“. De kleinere spelers worden nu snel afgeknepen. De Fed smijt er nog eens $200 miljard dollar tegenaan om te redden wat er te redden valt na nieuws date en grote Amerikaanse bank serieus in de problemen is. Welke grote Amerikaanse bank? CitiCorp (mocht u er geld hebben zitten, weghalen dus) zit heel, heel erg in de problemen.
Het „rentespelletje“ begint nu Amerikaanse staten en gemeenten tegen te staan. Al jaren zien zij miljarden afgevloeid worden richting Wallstreet. Goed nieuws. Slecht nieuws: de Amerikaanse overheids „comptroller“, de boekhouder des boekhouders, gooit zijn handdoek in de ring.
Het Jerôme Kerviel verhaal, de “trader” die de Société Générale 4.9 miljard kostte, was al vreemd. Wordt vreemder. En nu blijkt Société Générale ook nog eens een loopje te nemen met accountingregels.
Als die dienstplicht hier ook komt dan kom ik voor het oorlogstribunaal wegens deserteren. Ik ga geen oorlog vechten die niet de mijne is. Ik wil graag meevechten voor een nobel doel of om een land te beschermen wat ik in mijn hart koester.
Geloof maar niet dat al die Afghanistan-gangers zo patriottisch zijn, die zoeken gewoon avontuur. Ik spreek er genoeg om dat te durven zeggen. Zijn het ook echt niet allemaal eens met 'de missie'. Denken ze gewoon verder niet over na.Voor dat beetje "avontuur" betalen ze wel een hoge prijs. Over een paar jaar krijgen ze allemaal onverklaarbare kwaaltjes als teelbal kanker, prostaatkanker en zenuwbeschadigingen enzo en "plassen ze scheermesjes".
En van die Raul Reyes kwam ik nog een mooi kiekje tegen. Zijn hartelijke ontmoeting met Richard Grasso