Zapruder Inc.

Attorney Gate

Ondanks de fluitend gepasseerde “bill” waarin Bush meer geld voor zijn oorlog in Irak krijgt en zonder toestemming van het congres Iran mag asfalteren (en zogenaamd in 2008 moet terugtrekkenuit Irak), lijkt het Amerikaanse huis van afgevaardigden zich opeens weer te herinneren waarvoor ze is aangesteld. Puur eigenbelang, het startschot voor de presidentiële campagne 2008 is immers al gegeven en de democratische meerderheid wil niets liever dan een democratische president in het Witte Huis, maar Bush zijn ongezonde pogingen om ongrondwettelijk meer macht naar zich toe te trekken lijken ten einde. De machinaties van de Bush administratie worden stukje bij beetje blootgelegd. En het is niet fraai.

Attorney Gate, waar gaat het allemaal om? Eind vorig jaar besloot de Bush administratie een aantal opper-officieren van Justitie te ontslaan. Niets mis mee, gebeurt vaker, alleen meestal aan het begin van een president zijn ambtstermijn. Naast het feit dat deze ontslagronde een ietwat vreemde timing had, bleek ook nog eens dat de ontslagen officieren ofwel onderzoeken uitvoerden naar republikeinen die iets misdaan hadden ofwel weigerden mee te werken naar onderzoeken naar de handel van democraten in (meestal gefingeerde) stemfraudezaken. Daarbovenop bleken de meeste nieuwe kandidaten toch wel erg Bush administratie gezind te zijn.

Het congres vertrouwde de zaak niet (eindelijk!) en stelt een onderzoek in. Was er sprake van “partij politiek” bij deze ontslagen en aanstellingen of niet? Het onderzoek spitst zich toe op de vraag wie opdracht gaf voor de ontslagronde. Al snel lijkt het erop dat Bush zijn opper-opper officier van justitie (minister van justitie) Alberto Gonzales opdracht gaf, maar die zegt buiten de besluitvorming te zijn gehouden. Uit hoorzittingen met medewerkers en interne Witte Huis emails blijkt echter dat Gonzales zeer zeker op de hoogte is geweest. Er treden zelfs mensen af. En het heeft er alle schijn van dat de uiteindelijke opdracht rechtstreeks vanuit het Witte Huis is gegeven.

Maar de tot nu toe grootste ontdekking in het onderzoek is de vondst van een parallel emailnetwerk binnen het Witte Huis. Met name presidentsadviseur Karl Rove blijkt gretig gebruik te maken van emails via het domein gwb43.com. Officieel moet emailverkeer van en naar het Witte Huis en medewerkers worden vastgelegd en gearchiveerd, maar door simpelweg een niet officieel adres te gebruiken, kan deze regel worden omzeild. Hiermee lijken een aantal mensen in de Bush administratie in overtreding te zijn.

Met Attorney gate stapelen de schandalen binnen het Witte Huis zich op. Eerst de onderzoeken (nog niet afgerond) naar de zaken rond professioneel lobbyist Jack Abramoff, de veroordeling van “Scooter” Libby wegens meineed en nu Gonzales die liegt tegenover een senaatscommissie en waarschijnlijk volgende week de eer aan zichzelf mag houden. Opvallend is dat in al deze zaken Karl Rove een uiterst dubieuze rol blijkt te spelen. De directe adviseur van Bush. Een eventueel onderzoek naar Rove staat vrijwel gelijk aan een onderzoek naar Bush.

Als Nixon over een paar tapes en een inbraak kan vallen…….

De Iraans-Britse gijzelingscrisis

Er is nu al veel over gesproken en geschreven. Laten we eens de feiten onder de loep nemen.

■ Groot-Brittannië claimt gevangenneming in Irakees territoriaal water; Iran claimt indringing Iraans territoriale wateren. Feit: Een werkelijke (zee)grens is bij Shatt-Al-Arab of Arvand Roud (zoals de Iraniërs het gebied noemen) nooit vastgesteld.
■ De Britten geven aan op patrouille te zijn om schepen te controleren die goederen vervoeren waarover geen invoerrechten zijn betaald (smokkel). Met welk mandaat eigenlijk? Van de Irakese regering? Dit blijft onduidelijk.
■ Onmiddellijke melding van het incident in de westerse media, aan Iraanse zijde blijft het in eerste instantie stil.
■ De eerste Britse politieke reacties spreken over illegaal en onacceptabel. Er wordt teruggave geëist en er wordt gedreigd met stappen in de UN-veiligheidsraad. Geen diplomatieke stappen. Iran doet hetzelfde en legt zelfs een eis neer om teruggave van de vorig jaar ontvoerde “diplomaten”. Dreigt met berechting van de zeelui wegens spionage.
■ Omdat Iran deze gevangenenruil voorstelt, zou het kunnen zijn dat de diplomaten inderdaad “revolutionaire gardisten” waren zoals de Verenigde Staten beweren. Wellicht is de ontvoering een onbesuisde actie van mede “gardisten” om hun broeders terug te krijgen.
■ Genadeloze uitbuiting van beelden van de gevangen zeelui voor propaganda doeleinden door Iran. Dubieuze brieven van sommige van de gevangenen afgeleverd bij Britse consulaat.
■ Vage bewijzen vanuit Britse kamp met GPS. Vage bewijzen vanuit Iraans kamp met filmpjes.
■ Kritiekloze steun van de US en EU aan het Verenigd Koninkrijk. Kritiek van Iraanse zijde naar UK over het niet volgen van de normale diplomatieke stappen in dergelijke kwesties.
■ Dreiging vanuit Groot-Brittannië over een tweede fase.

Stand van zaken nu. Wat duidelijk is dat beide partijen niet op picknick in de Shatt-Al-Arab wateren waren. Er kan geen sprake van zijn dat beide partijen elkaar per ongeluk, in wiens water dan ook, tegen zijn gekomen. Meer logisch is dat er al geruime tijd een kat-en-muis spel tussen beide partijen gaande was. Het kapen van twee militaire rubberboten en het gevangennemen van hun bemanning vergt materiaal en een stukje planning. De Iraniërs hebben gewacht op een opportuun moment en hun slag geslagen. Twee dagen voor behandeling van een nieuwe resolutie in de UN-veiligheidsraad die Iran nieuwe sancties zou opleggen.

Maar wat wil Iran hiermee bereiken, vooral nu er al enorme internationale druk op het land ligt vanwege haar nucleaire programma? En de toch al niet geringe dreiging van twee complete Amerikaanse vloten voor de Iraanse kust.

Koffiedik kijken met Donkerdoorn. Allereerst de behandeling van de gevangenen en dit gebruiken als propaganda. Het kan niet anders dan dat Iran aan de (Arabische)wereld wil laten zien dat zij gevangenen humaan behandelt. Wellicht naïef, maar Iran zou kunnen denken dat de uitspraken van de zeelieden bijdragen aan de geloofwaardigheid van het Iraanse standpunt.

Wisselgeld. Naast de gevangengenomen Iraanse “diplomaten” in Irak, zijn nog een aantal (hooggeplaatste) Iraanse diplomaten zoek. Maar niet alleen wisselgeld voor gevangenen. Bush heeft zelf eind vorig jaar de order gegeven om operaties tegen Iran en Iraniërs te starten. Binnen Iran worden opstandige groeperingen meer actief. Het gevangen nemen van de Britten zou een tegenzet kunnen zijn. Op zijn minst een signaal dat Iran niet over zich heen laat lopen.

Weet Iran meer? Indien, zoals sommige bronnen melden, de Amerikaanse aanval op Iran wel heel dicht bij is, waarom niet een paar gevangenen nemen? Bombardementen op Teheran zijn onacceptabel als het westerse publiek weet dat daar Britse soldaten aanwezig zijn (zie bijvoorbeeld de Joegoslavië oorlog).

Signaal naar de Arabische (sjiietische) wereld. Iran laat duidelijk zien dat het zich niet laat intimideren door openlijk militair vertoon door de Verenigde Staten. Ondanks de enorme maritieme aanwezigheid in de Golf en de toename van Amerikaanse troepen in Irak, doet Iran waar zij meent recht op te hebben: het gevangen nemen van buitenlandse troepen in haar territoriale wateren. Mocht deze kwestie escaleren tot geweld, zal dit voor de meeste landen onacceptabel zijn daar er gerede twijfel is over de schuldvraag. Tel daar bij op de sjiietische fracties in Irak. Bij een aanval op Iran kunnen zij (Al Sadr in ieder geval) niet meer hun passieve positie handhaven. 

Hoe dan ook. Met protesten voor de Britse ambassade in Teheran, Amerikaanse vliegtuigen in Iraans luchtruim en het officiële Iraanse protest over provocatie door het Britse leger bij een Iraans consulaat in Irak…..ziet het er niet goed uit. 

Pakistan

Vaak vergeten, maar het land met een sleutelrol op het huidige geopolitieke toneel: Pakistan. En het spookt op dit moment in het Islamitische land. Al sinds begin maart wordt de Pakistaanse president Musharraf dagelijks geconfronteerd met protesten waar de regering geen ander antwoord op heeft dan keihard neerslaan. Van het grensgebied met Afghanistan tot Islamabad en vooral in de onrustige provincie Balochistan komen radicale partijen in opstand. In sommige delen van het land is een situatie ontstaan wat verdacht veel lijkt op een burgeroorlog.

Musharraf heeft veel krediet verspeeld met het ontslaan van een rechter. Deze weigerde (waarschijnlijk) mee te werken aan het legaliseren van een extra ambtstermijn voor Musharraf als president en legerleider. De pro-westerse houding van de Musharraf regering is een doorn in het oog van de Islamieten in Pakistan. Al tijden probeert de regering de situatie onder controle te krijgen doormiddel van (tijdelijke) bestanden, maar onder druk van de Verenigde Staten voert het leger (schijn) operaties uit tegen bijvoorbeeld aanhangers van de Taliban.

Zoals vorige week aangehaald, zal Musharraf’s positie mogelijk onhoudbaar blijken. In een versplinterd land, met het leger als enige bindende factor, een niet ongevaarlijke situatie. En Pakistan heeft dankzij ons de bom. 

Vredesproces/Israël

Het overleg van de Arabische Liga in Riyadh resulteerde wederom in een Arabisch voorstel voor de Israëlisch/Palestijnse kwestie. In ruil voor normalisatie van de diplomatieke banden en acceptatie van de staat Israël door alle (aan de Liga verbonden) landen, zou Israël terug moeten keren naar de grenzen van voor 1967, een Palestijnse staat moeten accepteren en starten met onderhandelingen over de terugkeer van vluchtelingen. Het voorstel, een uitwerking van een eerder voorstel uit 2002, werd niet onmiddellijk afgewezen door Israël. Het land wil zich richten op de positieve aspecten van het plan. Maar de terugkeer van vluchtelingen is uitgesloten. 

Somalië

In Somalië zijn ondertussen de hevigste gevechten uitgebroken sinds vijftien jaar. In de hoofdstad Mogadishu lijkt de chaos compleet te zijn. Internationale organisaties melden dat Ethiopië, Kenia, Somalië en de Verenigde Staten honderden mensen oppakken die het oorlogsgeweld proberen te ontvluchten. 

Syrië

Kan er ook wel bij. Als we toch al Palestijnen gaan trainen.

Economie

Wat gebeurde er nu in Shanghai?

Al bang?

Iran, Syrië en de Hezbollah bereiden zich voor op oorlog met de US....volgens het Israëlische leger.

Vorige week op Zapruder:

■ Patent op seks

■ Het nieuwe Zapruder Inc. Zaplog

■ Komende kentering?

■ AIDS: De PCR-test en viral-load

■ Duitse primeur kankervaccin

■ De Wereld volgens Schaapsel

■ Archive.org publiceert gigantisch 9/11 beeldarchief

■ Massale bijensterfte bom onder voedselketen

■ PERSBERICHT: Zapruder_Inc in AIDS-special op 100%NL