Terwijl de schaakstukken van het geopolitieke spel weer langzaam richting een militaire confrontatie met Iran bewegen, valt het masker van de zogenaamde oorlog tegen terreur. Zagen we vorige week nog hoe de Verenigde Staten samen met haar Arabische bondgenoten de Palestijnse eenheidsregering ten val gaan brengen, nu laat het bizarre conflict in Libanon innige banden tussen de Bush administratie (en haar afgevaardigden) en terreurgroepen zien. Al enige tijd is bekend dat de Amerikanen geen enkel probleem hebben om met terroristen samen te werken tegen Iran. Sterker nog, nu blijkt dat George Bush hier zelfs persoonlijk opdracht toe heeft gegeven.
Opeens waren ze daar. Fatah al-Islam, de militante soennitische terreurbeweging, verschanst in een Palestijns vluchtelingenkamp. Niemand wist wie ze waren, niemand wist waar ze vandaan kwamen. Maar hun acties leidden tot de meest bloedige onderlinge gevechten in Libanon sinds de burgeroorlog. Speculatie genoeg. Zo zouden zij gesteund worden door Syrië, dat een destabilisatie van Libanon zou wensen om onderzoek naar de onopgeloste moord op de Libanese premier Hariri te dwarsbomen. Of onderdeel zijn van Al Quada. Zelfs doorgewinterde Midden Oosten experts als Robert Fisk moesten in verwarring passen.
Een ding is zeker: het Libanese leger heeft beleg geslagen voor het vluchtelingenkamp Nahr el-Bared waarin Fatah al-Islam zich heeft ingegraven. Het kamp wordt bestookt met zware artillerie met alle burgerslachtoffers van dien. Oud vluchtelingen slaan wederom op de vlucht en hulporganisaties klagen gefrustreerd over het gedrag van het Libanese leger. Het belegerde kamp blijft hermetisch afgesloten. Eruit mag, erin niet. Een verslaggever is het echter gelukt om het kamp binnen te komen. Deze Franklin Lamb bevestigt dat geen van de strijders van Libanese of Palestijnse afkomst is. Volgens Lamb is Fatah al-Islam een van de terreurgroepen opgezet en gefinancierd door de zogenaamde “Welsh-groep”. De Welshgroep bestaat uit een aantal non-sjiietische Libanese politici en is genoemd naar David Welsh, een medewerker van het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken. De groep zou onder toezicht staan van Elliott Abrams, de Amerikaanse vice-minister van buitenlandse zaken, en tot doel hebben geld en middelen te sluizen naar soennitische terreurorganisaties in Libanon. Missie: een tegenwicht bieden aan de sjiietische en machtige Hezbollah.
In het kamp zelf gaan geruchten dat de gevechten tot doel hebben het vluchtelingenkamp uiteindelijk te verwijderen. Om plaats te maken voor een NATO-basis. Fatah al-Islam moet zorgen voor destabilisatie en hard ingrijpen door het leger. Het bericht dat de NATO haar oog heeft laten vallen op een basis rond Tripoli werd eerder al aangehaald door een Libanese krant. Maar Lamb gaat verder. Zo zou de bankoverval waarmee de gevechten in Nahr el-Bared zijn begonnen, nooit hebben plaatsgevonden en desinformatie vanuit de Welshgroep zijn. Ook de vermeende onthoofdingen zouden nooit plaats hebben gevonden. Onderzoeksjournalist Seymour Hersh lijkt het verhaal van Lamb te ondersteunen en haalt de steun van de Amerikanen aan terreurgroepen in Libanon ook aan. Ondertussen vragen de Palestijnen zich vertwijfeld af wie die idioten in hun kamp zijn.
Alles zeggend is het feit dat de Amerikanen nu het Libanese leger in hoog tempo van wapens en munitie aan het voorzien zijn. Wat voer geeft voor verdere speculatie over het conflict. De Palestijnse vluchtelingenkampen afgrendelen en daarna samen met Israël optrekken tegen de Hezbollah? Waarmee de dreiging van Hezbollah verdwenen is bij een eventuele aanval op Iran?
Israël
Het Pentagon kon er niet meer omheen: de Amerikanen trainen en bewapenen actief de Fatah-veiligheidstroepen van de Palestijnse president Abbas. Hoewel het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse zaken dergelijk steun altijd heeft ontkend, moest generaal Dayton toegeven dat Fatah Amerikaanse steun geniet. Vorige week nog lekte een plan uit om de Palestijnse eenheidsregering te laten vallen en de Hamas beweging onschadelijk te maken.
Ondertussen heeft Israël al ingegrepen en arresteert in hoog tempo Hamas-leden.
Iran
Aan het Iraanse front heeft president Bush de CIA opdracht gegeven Iran op zoveel mogelijk terreinen te destabiliseren. Met name op economisch gebied en doormiddel van propaganda en steun aan oppositiegroepen zal geprobeerd worden een “zachte” revolutie in Iran te bewerkstelligen. Maar ook militante groepen als de Jundullah, actief in het grensgebied met Pakistan en met name de provincie Belochistan, zouden op steun kunnen rekenen. Jundullah is gelieerd aan Al Quada.
En zo wordt het pijnlijk duidelijk dat Bush zijn oorlog tegen terreur, begonnen als een campagne tegen de soennitische Al Quada, 180 graden is gedraaid en nu dezelfde soennitische terreurgroepen omarmd in de strijd tegen het sjiietische Iran. Of de sjiietische Hezbollah.
Hoewel in gang gezet door president Mahmoud Ahmadinejad, kelderden de Iraanse beurzen vrijdag door het stopzetten van renteverhogingen. Of de eerste gevolgen van de economische oorlog?
Het onvoorspelbare gedrag van de Verenigde Staten maakt Golfstaten ondertussen zenuwachtig, nu het grootste Amerikaanse flottielje tot nu toe door de Perzische Golf vaart. Terecht, als bronnen binnen het Witte Huis melden dat vice-president Dick Cheney Bush wel eens op een zijspoor kan zetten voor een aanval op Iran. Cheney, gefrustreerd over de doorlopende diplomatieke ontwikkelingen, zou voorstander zijn van ingrijpen samen met Israël. Maar dit zijn geruchten.
Over geruchten in de propagandaoorlog tegen Iran sneuvelen ondertussen reputaties van gerespecteerde kranten. Het vooraanstaande Britse Guardian brak deze week zijn tanden op een schaamteloos propagandastuk waarin Iran werd beschuldigd van steun aan opstandelingen in Irak met tot doel eventueel militair ingrijpen deze zomer. Ook verbond de krant Iran met haar aartsvijand de Taliban. Helaas voor de Guardian publiceerde een Engelse denktank net een rapport dat stelt dat alle geruchten over Iraanse steun aan groepen in Irak overdreven en -naar alle waarschijnlijkheid- propaganda zijn. Pijnlijk missertje.
Irak
Op de vooravond van het historische overleg tussen de Verenigde Staten en Iran over de situatie in Irak, maakte Muqtada al Sadr zijn eerste publieke optreden sinds maanden. De sluwe leider van de Mahdi-beweging verscheen tijdens het vrijdaggebed en hield een donderspeech over Irakese eenheid en de noodzaak voor de Amerikaanse troepen te verdwijnen uit Irak. Al Sadr begint zich steeds meer op te werpen als de leider die alle Irakezen wil verenigen. En niet zonder succes.
Het publieke optreden van Al Sadr werd gevolgd door zware gevechten tussen de Mehdi milities en Amerikanen en Britten na de dood van een Mehdi commandant.
En natuurlijk de beslissing van het Amerikaanse congres om Bush zijn oorlog verder te financieren.
Einde mensenrechten?
In een gelijktijdige aanval stelden zowel Dick Cheney als Tony Blair dat terreurverdachten geen beroep mogen doen op zaken als de universele rechten van de mens of de Geneefse Conventie. Beide argumenteren dat dergelijke rechten de oorlog tegen terreur belemmeren en een vlotte veroordeling van terreurverdachten in de weg staat. Gezien het aantal juridische miskleunen en onterechte arrestaties van de afgelopen jaren, gevaarlijke uitspraken. Drie weken geleden nog deed de Duitse politie onder het mom van terreurbestrijding invallen bij allerlei private organisaties. De werkelijke reden was angst voor protesten tegen de komende G-8 top. Het misbruik van de terreurwetgeving kwam de Duitse minister van Binnenlandse zaken op forse kritiek te staan.
Ondertussen stelt de Engelse minister van Binnenlandse Zaken dat Europese verdragen aangaande mensenrechten in sommige situaties buitenspel gezet moeten worden. Zoals ontsnapping van terreurverdrachten.
Venezuela
Opnieuw maken demonstranten zich op om de straat op te gaan om hun favoriete tv-station van sluiting te redden. Blijft de discussie: is het legitiem wat Chavez doet?
Vorige week op Zapruder:
■ Irak: democraten bukken voor Bush
■ Gezichtbedrog, optische illusies

De hersengarage van Zapruder Inc.
Walvisvet als biobrandstof
Verslaafd aan Russisch aardgas
De les van Libië
Europa geeft Iran schot voor de boeg (en in eigen voet)