De wereld staat perplex. Anderhalf jaar na de eerste vrije verkiezingen in de Palestijnse gebieden heeft de radicale Hamas gewapenderhand de totale controle over de Gaza-strook genomen. De burgeroorlog lijkt compleet. Op de westbank doet de Palestijnse president Abbas een verwoede poging een nieuwe regering uit de grond te stampen. Met steun van het westen. Zoals altijd. Vergeet het feit dat de Palestijnen anderhalf jaar geleden, ziek van de corruptie, diezelfde Abbas en zijn Fatah partij een electorale afstraffing hebben gegeven. Vergeet dat juist de opkomst van Hamas het gevolg is van het schandelijk mismanagement van Fatah en de zogenaamde Palestijnse autoriteit. Dat jarenlang al het westerse geld voor steun en opbouw in de zakken van die autoriteit verdween. Democratie in de Palestijnse gebieden oke, maar wel als de door het westen gesteunde kandidaten aan de macht komen. Anders.....
......houdt alles op. Dus werd de geldkraan dichtgedraaid voor de Palestijnen. Hamas is een radicale beweging, erkent Israël niet. Vergeet dat ze democratisch aan de macht zijn gekomen. Vergeet de politieke tak. Vergeet het maandenlange beleg van de Gaza-strook door Israël met alle humanitaire gevolgen van dien. Vergeet de wapens die we aan Fatah hebben gegeven. Vergeet de training die we aan Abbas zijn “veiligheidstroepen” hebben gegeven. Vergeet het zachtjes opendraaien van de geldkraan voor aangewezen Fatah-functionarissen om deze de “gunst” van de Palestijnen te laten winnen. Vergeet het “Action Plan for the Palestinian Presidency” om de nieuw gevormde eenheidsregering te laten vallen.
Hamas is het probleem. Vergeet dat niet. Dus zal Israël Gaza weer binnenvallen of wordt het beleg extra verhard.
Irak
Het was vakwerk. Geen wanhopige aanslag met een gelukkig resultaat. Nee, slechts twee explosies en de twee minaretten van de gouden moskee in het Irakese Samarra werden een herinnering. Een onwerkelijk laffe aanslag op een eeuwenoud monument, de al-Askari moskee, het huis van de schrijnen van twee van de belangrijkste sjiietische imams. En de plek waar in 2006 het startschot werd gegeven voor de zogenaamde “burgeroorlog” in Irak, toen de gouden koepel waar de moskee om geroemd wordt, in een even bizarre bomaanslag totaal werd vernietigd. Het doel van dit vandalisme: sjiietische milities in de Irakese melee lokken.
Het blijft vreemd. De moskee werd sinds de aanslagen in 2006 zwaar bewaakt, maar enkele dagen voor de nieuwe aanslag wordt het team van bewakers vervangen door agenten van het Irakese ministerie van Binnenlandse zaken. Sjiieten met waarschijnlijk een Badr achtergrond. Huurlingen uit de doodseskaders van de regering (de westerse media blijft hardnekkig elementen van Muqtada al Sadr’s Mahdi leger aanwijzen als de geweldadige sjiietische elementen in Irak. De echte doodseskaders worden echter gevormd door de Badristen, gelieerd met de regering). Uiteraard wijzen zowel de Amerikanen als de Irakese regering “Al Quada” als schuldige aan. Wie dat ook mag zijn. En stellen een avondklok in uit angst voor oplaaiend geweld.
Maar de grootste sjiietische fractie weigert het spel mee te spelen. Muqtada al Sadr roept zijn mensen op kalm te blijven. En hoewel er toch enkele soennitische moskeeën worden aangevallen; de Mahdi-milities houden zich over het algemeen buiten de gevechten.
Evenals in 2006, toen de “Amerikanen” een federaal stelsel aan het Irakese parlement voorlegden (opsplitsing in Irak in drie delen binnen de Federatie Irak), blijkt de nieuwe aanslag werderom op een “raar” politiek tijdstip te komen. De nieuwe Irakese oliewet wordt op dit moment door het parlement geloodst.
Het is ook niet verwonderlijk dat de Islamitische wereld juist de Amerikanen en de Israëli’s aanwijzen als daders.
Ondertussen blijken in het zuiden van Irak de Amerikanen hun grip op soennitische stammen steeds verder te verliezen. Dezelfde stammen die bewapend zouden worden om tegen Al Quada te vechten. Een riskante strategie.
Libanon
De tweede aanslag met schimmige achtergronden en mogelijk grote politieke gevolgen vond deze week plaats in Libanon waar een pro-westers parlementslid samen met zijn zoon werd opgeblazen. Duidelijk een politieke moord, met vingerafdrukken van Syrië. Een aanslag die de politieke spanningen in het kleine land verder laat oplopen. Syrië ontkent echter wederom iets met de moord te maken te hebben. Met de hete adem van de Verenigde Staten, Israël en de Verenigde Naties in haar nek, kan het ook moeilijk anders.
De pro-westerse regering van Fouad Siniora wankelt al maanden door het wegvallen van de politieke steun vanuit de Hezhollah beweging en belangrijke christelijke fracties. De regering blijft met steun van het westen aan ondanks haar ongrondwettelijkheid. Vanuit de regeringsfracties wordt op hun beurt gewezen naar Hezbollah voor het gijzelen van de Libanese politiek en weigert nieuwe verkiezingen uit te schrijven.
Ondertussen lijkt er ook geen enkele beweging te komen in de impasse rond de in een Palestijns vluchtelingenkamp ingegraven terreurbeweging Fatah al-Islam. Het Libanese leger is schijnbaar niet van plan het kamp binnen te dringen en lijkt de strijders te willen uithongeren.
Peak-oil
Wederom een moedige poging van een groepje wetenschappers om het grootste probleem van de 21ste eeuw op de politieke agenda te krijgen. Niet klimaatverandering, maar peak-oil, het moment dat de wereldwijde olieproductie de vraag niet meer kan bijbenen. Na publicatie van nieuwe ramingen voor oliereserves door BP (veertig jaar te gaan) opende de Britse Independent met een stuk over de razendsnelle afname van die reserves. Volgens het Oil Depletion Analysis Centre zal de afname echter binnen vier jaar plaatsvinden.
Onzin? Zelfs in het Pentagon staat peak-oil hoog op de agenda.
Iran/China
Een primeur. China bewapent terroristen via Iran..........
En in Irak worden weer Iraanse diplomaten opgepakt.
Gonzogate
Toch nog interessante ontwikkelingen nu twee hoge medewerkers van het Witte Huis worden gedagvaard om voor de Gonzogate-commissie te verschijnen. Hiermee komt de Bush administratie voor een dilemma te staan: wel gaan betekent een vrijvrief om nog hoger in de pikorde staande Witte Huis medewerkers te dagvaarden. Met andere woorden: Karl Rove.
Vorige week op Zapruder:
■ Feel the force Luke: morphogenetische velden
■ Balkenende en de bijbel
■ Wil de Nederlandse Keith Olbermann opstaan?
■ Wie veroorzaakten de rellen op de G8?
■ Wat kunnen savants ons leren?
But Hubbert was also deadly right. We are indeed running out of oil. There’s no contradiction here. We have to distinguish between an economist’s concept of “running out” and a scientist’s.
(..)
Back to Hubbert. His report was used in the cynical Shell Oil game to scare us into Middle Eastern conflicts, drilling tax subsidies and nuclear power. On its face, it was stone cold manipulative nonsense, measurably so. But we are running out of a certain kind of oil nevertheless: cheap oil. That is, we are coming to the end of the stuff we can pump at a low cost, the easy oil that practically jumps out of the ground.
De hersengarage van Zapruder Inc.
George W. & Co. veroordeeld
De massavernietigingsonderbroek
Hoe Italië, Griekenland en België de Euro binnen werden gerommeld
Euro-crisis update: the song remains the same