Het project Israël Inc. en de sloop van het Midden Oosten verloopt voorspoedig. De president van de Palestijnse autoriteit, Abbas, samen met zijn premier en oud-Wereldbank medewerker Fayyad, kunnen een overvloed aan geld, wapens en manschappen uit Israëlische gevangenissen tegemoet zien, in ruil voor vrede, inschikkelijkheid qua land en nieuwe Palestijnse verkiezingen. En gas. Want terwijl Hamas en Fatah elkaar druk aan het bevechten waren in de Gaza-strook, wist Israël met steun van British Gas handig een paar gasveldjes voor de kust van Gaza bij de Palestijnse “autoriteit” los te peuteren. De gasvelden zouden in eerste instantie door de Palestijnen zelf worden beheerd, met leveranties aan Egypte. Maar na jaren van traineren, en interventie van Tony Blair, blijkt in de nieuwe situatie de gasvelden te worden geëxploiteerd door Israël, BG en jawel, de Palestijnse autoriteit. In plaats van naar Egypte zal het gas nu richting Israël stromen.
Toch een eerste succesje voor de nieuwe afgezant voor het Midden Oosten Tony Blair. De oud-premier van Groot-Brittannië zal in zijn nieuwe rol opkomen voor de belangen van de Verenigde Staten, de Europese Unie, de Verenigde Naties en Rusland in het Midden Oosten. Alleen blijkt nu dat Ome Tony voornamelijk wordt betaald uit een fonds van het Amerikaanse State Department, waarmee de schijn wordt gewekt van belangenverstrengeling.
De Palestijnen gevangenen tussen de grens met Gaza en Egypte mogen nu mondjesmaat weer naar huis nadat Egypte en Israël een overeenkomst hebben gesloten over het lot van de gestrande vluchtelingen. De Palestijnen zullen wel over Israëlisch grondgebied moeten reizen en gecontroleerd worden door de autoriteiten. De voor de grenspost bivakkerende Palestijnen zijn woedend dat de grenspost niet gewoon open kan.
Fatah bouwt ondertussen wegversperringen met controleposten op de Westbank om op zoek te gaan naar Hamas leden.
Om de immer dreigende situatie het hoofd te kunnen bieden, zullen de Verenigde Staten de komende tien jaar Israël voor zeker dertig miljard dollar aan militaire hulpgoederen geven. Naast dit bedrag zal voor 2008 130 miljoen aan extra defensief spul aan Israël worden geleverd. Waaronder laser-geleide “bunker-busters”. Volgens de Amerikaanse wet mag Israël de wapens slechts voor verdediging gebruiken.
Saudi Arabië
Maar niet alleen Israël kan op de vrijgevendheid van Amerika rekenen. Ook Saudi Arabië en wat Golfstaten kunnen miljarden aan geavanceerde wapensystemen tegemoet zien. De Verenigde Staten willen de Golfstaten bewapenen tegen de eventuele dreiging van Iran.
In een zeldzaam gezamenlijk bezoek drongen minister van Defensie Gates en minister van Buitenlandse Zaken Rice tevens aan op een constructieve rol van Saudi Arabië in het conflict in Irak. De meeste buitenlandse strijders in Irak komen uit het koninkrijk.
Libanon
In Libanon vliegen de Amerikaanse C-130’s Hercules af-en aan om militaire goederen aan het Libanese leger te leveren. Het leger is nog altijd in gevecht met de terreurgroep Fatah al-Islam en blijkt, na verschillende keren de victorie uit te hebben geroepen, de situatie verre van onder controle te hebben.
De leider van Hezbollah, Hassan Nasrallah, voelt zich schijnbaar gesterkt met retoriek over het blokkeren van de Amerikaanse plannen voor het Midden Oosten. Mooie praat, maar bronnen melden dat een van de vorige jaar ontvoerde Israëlische soldaten waarschijnlijk om het leven is gekomen.
Irak
De Bagdad-goelag wordt verder uitgebreid met meer veiligheidsmuren tussen de verschillende wijken in de stad. Een van de belangrijkste strategische doelen van de Amerikanen is het pacificeren van de hoofdstad. Met grof geweld.
Hoewel uitgelegd als een tactische terugtrekking, lijken de Britten verslagen in het zuid-Irakese Basra. Irakese veiligheidstroepen en politie zullen de controle over de stad overnemen. Gevreesd wordt dat de situatie in Basra snel zal verslechteren door de slechte kwaliteit van de Irakese troepen. Feitelijk wordt de stad gecontroleerd door sjiietische milities. De Britten konden weinig meer doen dan zich schuil houden in hun basissen.
Het Irakese parlement heeft ondertussen een eerste stap gezet om de vermaledijde oliewet aan te nemen door unaniem voor een wet voor buitenlandse investeringen in raffinage goed te keuren.
Pakistan
Terwijl de Verenigde Staten als een hitsig hondje tegen het linkerbeen van president Musharraf oprijdt om het grensgebied met Afghanistan te bombarderen, verliest de president in rap tempo de controle over zijn land. Terwijl Islamisten in de grens- en stammengebieden de confrontatie aangaan met het Pakistaanse leger, komt het Pakistaanse senaat met stevige kritiek op het slaafse beleid van Musharraf in de oorlog tegen terreur. De Verenigde Staten willen zich het recht voorbehouden om Pakistaans grondgebied te bombarderen. De Pakistaanse senaatscommissie wijst er echter op dat dergelijke aanvallen onmiddellijk binnenlandse gevolgen zullen hebben. Bovendien zou Pakistan zich al meer dan genoeg hebben ingespannen voor de oorlog en is het niet verantwoordelijk voor de snel verslechterende situatie in Afghanistan. Daarnaast wijst de commissie op de dubbele standaard die de Verenigde Staten aanhouden binnen het non-proliferatieverdrag (nuke-tech dealen met India) en andere verdragen die zij met Pakistan zijn aangegaan.
Maar heeft de president die voor zijn politieke leven vecht nog een troefkaart achter de hand? Musharraf niet, maar zijn vrienden in London en Washington wel. Enter Benazir Bhutto, de voormalig premier van Pakistan en het lievelingetje van het westen. De wegens corruptie vervolgde Bhutto wordt nu duidelijk door Washington naar voren geschoven om samen met Musharraf een brede politieke coalitie te vormen. Hoewel niet officieel bevestigd zouden de oud-premier en president elkaar al gesproken hebben en liggen de plannen klaar voor een come-back van de eerste vrouwelijke Pakistaanse premier. Een probleem: voor een derde termijn van Bhutto zal de Pakistaanse wet aangepast moeten worden.
En zo maakt het westen wederom de fout te bepalen wie regeringsmacht krijgt in de landen waarin het haar welgevallig is. Vrijheid en democratie. Maar wel op onze voorwaarden.
Afghanistan
Italië is het eerste land dat echt begint te morren over de situatie in Afghanistan. Rome vindt dat het aantal burgerslachtoffers niet meer opweegt tegen wat de NATO in het land kwam doen. Italië, dat verantwoordelijk is voor de opbouw van een justitieel apparaat in Afghanistan(!!!), wijst op het gebrek aan coördinatie tussen de verschillende bondgenoten.
Al met al wordt er weer stevig gevochten in de provincies Helmand en Kandahar met regelmatige raketaanvallen en hinderlagen. En wederom vallen er vele burgerslachtoffers te betreuren.
De situatie rond de gegijzelde Koreanen zit nog muurvast, al heeft het Afghaanse leger de gijzelnemers wel omsingeld. Volgens de Taliban zelf gaat het niet goed met de gegijzelden. Zuid Korea heeft een speciaal onderhandelingsteam gestuurd.
Libië
Vriend Sarkozy is goed bezig door Libië, dat onder dictator Kadaffi slechts vier jaar geleden haar atoomprogramma heeft afgezworen, unilateraal een deal voor nucleaire energie aan te bieden. De Franse president bezocht het Afrikaanse land na vrijlating van Bulgaarse zusters die verdacht werden van het moedwillig infecteren van patiënten met hiv. Sarkozy kon meteen op flinke kritiek vanuit Berlijn rekenen. De Duitsers zien het bezoek als wederom een voorbeeld van de nieuwe president’s eenkennige beleid. Sarkozy is onder andere een voorstander van een zwakke euro en meer Franse invloed op de Europese centrale bank.
Gordon Brown/Bush
“Op je knieën mr Brown. Zo is hij braaf."
GonzoGate deel 836457/Generalissimo Bush
Dictator Bush zijn handpoppetje Attorney General Gonzales is verder in de problemen gekomen (nou ja, problemen. De man kan ondertussen alles wat los- en vast zit onder ede verklaren en ermee weg komen) nadat zijn verhoor voor de senaatscommissie die de illegale afluisterpraktijken van de Bush administratie onderzoekt, tegenstrijdig bleek te zijn met verklaringen van FBI-directeur Mueller. Gonzales ontkent dat het afluisterprogramma werd besproken tijdens een vergadering met voormalig Attorney General John Ashcroft (die in het ziekenhuis lag!). Onderzocht wordt of Gonzales meineed heeft gepleegd.
Pikant is echter dat Gonzales tussen de regels door over meerdere programma’s spreekt. Zaken waar de FBI schijnbaar grote problemen mee had. En ook de plaatsvervangend Attorney General, die documenten in verband met deze andere programma’s weigerde te ondertekenen. Rest de vraag: waar is Bush naast het afluisteren van zijn eigen burgers nog meer mee bezig?
In de slipstream van alle commotie rond Gonzales en het afluisterprogramma roept Bush het congres op de regels voor afluisteren te versoepelen.
Peak-oil/Economie
Onder invloed van de snel uitbreidende hypotheek-crisis en stijgende olieprijzen zag de NYSX zich genoodzaakt de rem op de handel te zetten. Verschillende indices verloren in snel tempo punten. De grondslag voor de huidige neergang kan gezocht worden in het snel afnemen van de voorraden “goedkoop” geld en het toenemen van “slechte”schulden. Kenmerkend is dat Chrysler, een instituut, geen krediet uit de markt kon halen en bij haar banken moest aankloppen. De crisis die begon bij “riskante” hypotheken lijkt zich tot een algemene kredietcrisis te ontwikkelingen met flinke koersdalingen komende week.
Om de situatie nog erger te maken meldt Mexico’s staatsoliemaatschappij PEMEX dat haar oliereserves binnen zeven jaar wel eens verdwenen kunnen zijn. Zelfs als begonnen wordt met investeren in moeilijk exploiteerbare velden, zal de maatschappij nooit binnen de termijn van zeven jaar haar reserves kunnen aanvullen. PEMEX exploiteert het Cantarell-olieveld in de Golf van Mexico. Het veld is het grootste ter aarde na Gahwar in Saudi Arabië. Cantarell verliest per jaar rond de 15% productie. Mexico is de belangrijkste olieleverancier van de Verenigde Staten.
En Rusland claimt de Noordpool.
En voor mensen die echt nog niet helemaal begrijpen hoe de oorlog in Irak in elkaar steekt en hoe fout de steun van de Nederlandse regering voor deze invasie is geweest en tot de dag van vandaag nog altijd is: The Pinky Show.
Kortom, oorlog is een spelletje van de elite, waarvoor de middenklasse en onderklasse betalen en waar een select groepje mensen enorm veel geld mee verdiend. Het is zo simpel…
Vorige week op Zapruder:
van SP tot Verdonk tot SGP, you are part of the problem, not the solution…
maar ja logisch is het niet altijd. verdeel en heers lijkt het motto, zonder de moeite te nemen om een beetje in te leven in de tegenstellingen van die regio