Het had de Algemene Vergadering over klimaatsverandering en waterschaarste moeten worden, maar ondanks de goede bedoelingen van VN-opperhoofd Ban Ki Moon verwerd de jaarlijkse sessie van alle leden van de Verenigde Naties tot een opgefokte mediashow rond de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad. Het Perzische beest sloop rond in de straten New York. De brutale invasie van Amerikaans grondgebied door de Iraanse president werd door de corporate media gretig omhelst om de nieuwe “Hitler” eens aan de tand te voelen en te wijzen op het onoverkomelijke gevaar van de schurkenstaat Iran. Maar los van meer “lost in translation“ rond opmerkingen over homofilie in Iran of schoffering door presentatoren en universiteitshoofden, kwam het offensief al snel knarsend tot stilstand. Gelukkig voor de naar een oorlog met Iran hunkerende neocons en hun stroman Bush werd het spotlicht van de wereldpers snel ingenomen door een tot de verbeelding sprekende crisis: een monniken-opstand in het oude Birma. Bush vs Ahmadinejad in New York eindigde in een nipte remise.
In zijn uiteindelijke speech (gelezen vanaf fonetisch gespelde autocue) voor de Algemene Vergadering van de VN bleef George Bush dit jaar echter opmerkelijk mild richting het regime in Iran. Het echte werk liet hij aan zijn “nieuwe poedel“, de nieuwe Franse president Sarkozy. In zijn ontmaagdingstoespraak voor de VN waarschuwde de president voor een nucleair Iran. Een Iran dat op industriële schaal uranium zou verrijken is “onacceptabel“.
Al enige tijd klinken er dreigende geluiden richting Teheran uit het Frankrijk onder Sarkozy. Met het aantreden van de nieuwe president lijkt het land afscheid te hebben genomen van de afwijzende houding tegenover Amerikaanse interventiepolitiek die het aannam onder president Chiraq. Sarkozy, evenals Bush president van een vrijwel failliet land (en verklaard tegenstander van een “harde“ Euro) ziet voor Frankrijk weer een rol op het wereldtoneel en is naarstig op zoek naar olie- en gasdeals voor Frankrijk’s energie-corporations. Zo wil Total weer voet aan grond krijgen in Irak. Ook wil nucleair “powerhouse“ Frankrijk met graagte aan haar nucleaire techniek verdienen. Een nucleair Iran is een directe bedreiging voor deze westerse monopolie. Los van deze meer rationele verklaringen voor de plotse vijandige houding van Frankrijk richting Iran, is er de band tussen Sarkozy, en zijn minister van Buitenlandse Zaken, met Israël. Beide zijn zogenaamde “Israël firsters“ en voorstanders van het Israëlische machtsoverwicht (tegenstander nucleaire inspecties?) in het MO.
Bush ingehoudenheid kan wellicht ook verklaard worden door de wetenschap dat zijn gewenste oorlog op Capitol Hill al door het Amerikaanse Huis Van Afgevaardigden werd voorbereid. Want Bush was nog maar koud in Washington aangekomen voor zijn “alternatieve klimaattop“, of het Amerikaanse congres ging akkoord met het tot terroristische organisatie verklaren van de Iraanse Republikeinse Garde. De ultieme vrijbrief voor de Bush-administratie om de oorlog te starten. Een toevoeging van senator Lieberman om vrijwel meteen ten strijde te trekken werd nog net afgeschoten.
Het tot “terroristische organisatie“ verklaren van een deel van de strijdmacht van een land is al een vreemde stap, maar de gronden of “bewijsmateriaal“ waardoor het Amerikaanse Huis tot haar oordeel is gekomen, zijn op zijn zachts gezegd dubieus te noemen.
Hier nog een overzicht van de “foutieve“ gronden en/of bewijsmateriaal waarmee de Bush-administratie Iran aan geweld in Irak probeert te koppelen.
Al met al is duidelijk dat voor de “Iraakse weg“ gekozen zal worden als rechtvaardiging voor aanvallen op Iran. Al gaan nog altijd sterke geruchten dat vice-president Cheney de “Israëlische kaart“ als gewenste oplossing ziet. Zelfs in samenhang met het “vervoers-incident“ van nucleaire wapens van een aantal weken geleden. In de VN-veiligheidsraad zal een beslissing over Iran’s nucleaire programma en verdere sancties uitgesteld worden. En alsof het een Irak-redux is flumineert de IAEA nog eens over de oorlogstaal.
Ook onderzoeksjournalist Seymour Hersh werp zich weer in de melee, en onthult verdere details over het voorgenomen aanvalsplan. Daarnaast blijkt er een intensieve samenwerking te bestaan tussen de Amerikanen en verschillende golfstaten op het gebied van luchtdefensie waarbij de staatjes worden getraind om samen te werken in het geval van oorlog.
Irak
Naast het goedkeuren van aanvallen op Iran nam het Amerikaanse congres nog een opmerkelijke stap: het gaf de Bush-administratie advies om over te gaan tot het omvormen van Irak tot federale staat. Langs ethnische lijnen. Met andere woorden: opdeling van het land. Hoewel het advies (nog) niet is overgenomen door de administratie, komt weer een van de “strategische doelen“ van de oorlog opeens uit de hoge hoed. Een verdeeld, afgezwakt nationalistisch Irak, is een beduidend minder grote machtsfactor binnen het Midden Oosten dan het “oude“ Irak.
Deze verdeling langs ethnische lijnen werd al enige tijd door het Amerikaanse leger actief ondersteund. Voor ethnische zuiveringen van bijvoorbeeld wijken in Bagdad en provincies als Anbar werd een oogje dichtgeknepen of aangemoedigd met wapenleverancies voor het vechten tegen “Al Quada“.
Vanuit Irak zelf niets dan kritiek op de Amerikaanse plannen.
Terwijl huurlingenbedrijf Blackwater USA er lustig op los blijft moorden.
Myanmar
Maar toen waren er de opstandige monniken die de krantenkoppen overnamen. In protest tegen, in eerst instantie, verhoging van benzineprijzen gingen duizenden boeddistische monnikken de straat op uit onvrede met de militaire junta die het land met ijzeren hand bestuurd. In de wervelwind rond het optreden van de Iraanse president Ahmadinejad kondigde de Amerikaanse president Bush prompt sancties aan tegen het land. De veroordeling vanuit Europa volgde snel. En terwijl het bloed door de straten van Rangoon stroomde werd de verontwaardiging in het westen groter en de roep om mensenrechten en regime-verandering luider.
Nobel. Wat Bush niet in zijn speech vermelde zijn de grote gasvoorraden die Myanmar rijk is. En dat het meeste gas richting China en India stroomt. Dat Haliburton, het prive-project van vice-president Cheney, haar hongerige ogen al op diezelfde gasvoorraden heeft laten vallen. Dat de aangekondigde sancties van generlei waarde zijn zonder China of een militaire boycot. Kortom, het hele bloedbad in Myanmar werd genadeloos aangegrepen om een onderliggende agenda te promoten. En dan hebben we het nog niet eens over de drugs-connecties van het land gehad.
Pakistan
Het is officieel: president Musharaf zal gewoon aan de presidentsverkiezingen meedoen. Als legerleider. Tweede gegadigde en vooruitgeschoven door het westen Bhutto, geeft toe dat er gesprekken zijn geweest tussen haar en Musharaf. De Verenigde Staten zoekt een duo-oplossing voor het eventuele staatshoofd van het Islamitische land om zo stabiliteit te krijgen en extremistische krachten onder controle te houden.
Afghanistan
De eerst toenaderingspogingen van stadhouder Karzai om vrede te sluiten met de Taliban zijn voorlopig van de baan. De Taliban wil niet praten voordat er duidelijkheid is over de 50.000 man tellende NATO troepenmacht. Het geweld in het land intensiveert ondertussen, als partijen een beter uitgangspunt aan de onderhandelingstafel willen verkrijgen. Het Nederlandse kabinet zwijgt in alle toonaarden over het betrekken van de Taliban in de Afghaanse politiek (en daarmee het wegvallen van de belangrijkste grondslag van Nederlandse deelname in de verloren oorlog) en stuurt meer troepen.
Rusland
Garry Kasparov zal zich kandidaat stellen voor het presidentschap van Rusland. Een bonte verzameling van oppositiepartijen kozen de oud-schaker overweldigend als hun kandidaat. Kasparov is controversieel omdat hij lid was van een aan Amerikaanse inlichtingendiensten verbonden denktank. Tevens is Kasparov geen Rus.
Oekraïne
De leiders van de zogenoemde “oranje revolutie” lijken verkiezingswinst te hebben geboekt bij de parlementsverkiezingen in de Oekraïne, waarmee het land wellicht weer een pro-westerse koers gaat varen. Het land is van energiestrategisch belang, daar het een verbindingspunt gaat vormen voor Kaspische pijplijnen richting Europa (en Rusland ontwijkend). Tevens wil het land lid worden van de NATO.
Economie
De dollar verliest wederom meer terrein op de Euro na de renteverlaging door de Fed vorige week. Het vertrouwen in de munt zit op een historisch dieptepunt. Daarentegen lijkt de opmars van goud (en het wantrouwen in fiat-geld) niet te stuiten. Opmerkelijk is dat centrale banken in concert met de (tijdelijke?) uitbreiding van geldhoeveelheid om liquiditeit in de markt te krijgen (na de krediet “crunch") ook grote hoeveelheden goud van de hand doen om de prijs te dempen. Zijn de centrale banken een paniekvoetbal aan het spelen om (consumenten)vertrouwen in fiatgeld te behouden? En wie koopt dat goud?
China lanceert ondertussen een gigantisch investeringsfonds met een werkkapitaal van 200 miljard dollar.
Vorige week op Zapruder:
■ Wat zegt de zaak Hörchner over het Europese Uitleveringsverdrag?
■ De stille, sluipende gen(o)cide
Ook wil nucleair “powerhouse“ Frankrijk met graagte aan haar nucleaire techniek verdienen. Een nucleair Iran is een directe bedreiging voor deze westerse monopolie.
Het is officieel: president Musharaf zal gewoon aan de presidentsverkiezingen meedoen. Als legerleider. Tweede gegadigde en vooruitgeschoven door het westen Bhutto, geeft toe dat er gesprekken zijn geweest tussen haar en Musharaf. De Verenigde Staten zoekt een duo-oplossing voor het eventuele staatshoofd van het Islamitische land om zo stabiliteit te krijgen en extremistische krachten onder controle te houden.
As for the US, after nearly three decades of economic sanctions, its trade and investment with Iran is negligible. If the standoff over Iran’s nuclear programs were peacefully resolved and Tehran established normal relations with the rest of the world, the major losers would be American corporations, which have been compelled to watch on the sidelines as their European and Asian rivals established footholds in Iran over the past decade. The Bush administration’s escalating denunciations of Iran and preparations for war are a desperate attempt to once again use military muscle to establish untrammeled American strategic and economic dominance in this key resource-rich region.
De dollar verliest wederom meer terrein op de Euro na de renteverlaging door de Fed vorige week. Het vertrouwen in de munt zit op een historisch dieptepunt. Daarentegen lijkt de opmars van goud (en het wantrouwen in fiat-geld) niet te stuiten
Vrolijke vrienden, de VS is vrij om sancties op te leggen aan Myanmar. Als het gaat om een veroordeling of actie van de VN, dan is inderdaad de steun van China nodig. Niet te verwachten valt dat die steun er komt. Dat verwijt treft China en China alleen. En dat maakt de oproep van de VS aan Myanmar echter niet minder geloofwaardig. Je doet wat je kan doen.
bee | 01-10-2007
To cut to the chase, what is the difference between Bush and Brown on one hand and the murderous Burmese government on the other? Bush and Brown are actually worse. They pretend to be democrats concerned with what people actually want. The Burmese government doesn’t pretend to be anything but a military dictatorship. Moreover, the Burmese government is clean by comparison as it hasn’t committed acts of naked aggression--war crimes under the Nuremberg standard--by invading other countries and attempting to occupy them.
Despite all the killing Bush has accomplished, he thirsts for yet more blood. Iran is in his and Israel’s sights. All indications are that Bush is going to attack Iran. Propaganda, demonizations, and crass lies are pouring out of the Bush regime and its media and academic propagandists such as Columbia University president Lee Bollinger. Both parties in Congress have lined up behind the coming attack on Iran. The despicable senator Joe Lieberman even snuck language into a bill to give Bush the go ahead.
Who is going to stop Bush from a third war crime? Not his vice president, Not his national security adviser, not his secretary of defense. Not his secretary of state. Not Congress. Not the US military. Not the corporate fat cats. Not the Israel Lobby. Not the bought and paid for “allies.” Not the anti-war movement. Not the American people. Certainly not the media.
Bush says he has made Americans safe by ridding them of these constitutional impediments to their safety. And once American bombs fall on Iran and Syria, those countries will be free and democratic, too, like Iraq and Afghanistan.
In leading Americans to this conclusion, Bush has sunk the United States to a new low in human intelligence and morality.
De protesten daar komen echt vanuit het idee dat de mensen daar genoeg hebben van deze kleptocratie. Het budget tegen de bestrijding van malaria bestaat uit 20.000 dollar terwijl de (oerlelijke) dochter van de machthebber voor 2 miljoen dollar aan bruiloft cadeau's ontving. De reden dat de monniken het voortouw hebben genomen is dat de verwachting was, dat zij door hun hoge maatschappelijke status meer bescherming tegen geweld zouden hebben.
Dat de veroordelingen van Bush en friends misschien een dubbele betekenis hebben, kun en mag je niet linken aan de oprechte gevoelens van de bevolking Dat ze zo ongeveer de hele Europese boterberg op hun hoofden hebben, doet niks af aan deze in mijn ogen "Gandhi-eske" acties!
Daarnaast zijn de reacties van China en India voor mij het teken dat ook met hen als wereldmacht, we weinig veranderingen in prioriteiten kunnen verwachten..... Different situation, same shit.