Zapruder Inc.

“Waar zijn de nukes, Pervez?“, moet iemand door een telefoonlijn vanuit Washington richting Islamabad hebben geblaft. Waar zijn de Pakistaanse atoombommen? En zijn ze veilig in een tijd van ongekende instabiliteit? Pakistan doet de “triple-whammy“ in de oorlog-tegen-terreur. Eerst thuisbasis van de oogluikend opbloeiende (en gesteunde) Taliban en andere extremistische bewegingen (een Frankenstein, volgens dezelfde mevrouw Bhutto), de bom onderhands gegeven en nu zijn diezelfde extremistische krachten, die zo lang als van strategische waarde gezien werden, uit op niets anders dan controle over gebieden van, of geheel, Pakistan. Onze man, Musharraf, is de controle kwijt. Zijn keiharde repressie van juridische macht en oppositie, zonder veel resultaat, legt dit pijnlijk bloot. Bhutto’s verzachtende invloed stelt niet veel voor. En uiteindelijke politieke gewicht? Moeilijk in te schatten. En wat doen de VS? Zij sturen geld.

Afghanistan

Maar niet alleen in Pakistan is een coup gepleegd. In een verschrikkelijk zelfmoordaanslag kwam een van de belangrijkste politiek leiders van de “noordelijke alliantie“, Sayed Mustafa Kazimi, een sjiiet (hazari) om het leven. Gezien de implicaties van de aanslag en de professionaliteit, kan dit niet gezien worden als een “normale“ Taliban aanval. De vinger wijst al snel naar de ISI.

Parallel aan het geweld in Pakistan neemt de druk van de Taliban in Afghanistan toe. Zoals het zich laat aanzien zal een compleet “winteroffensief” worden ingezet. 

Iran

Het langverwachte NIE over Iran, ofwel the National Intelligence Estimate, een rapport dat de kennis van 16 Amerikaanse inlichtingenorganisaties combineert en grofweg inschatting geeft van kansen en bedreigingen, zal waarschijnlijk eind deze maand worden gepubliceerd. 1 maar. Niet alle zaken zullen openbaar worden gemaakt. Waarom? Omdat de gemaakte analyses wel eens tegenstrijdig kunnen zijn aan wat het Witte Huis allemaal over Iran beweert.

Het is de remix van de aanloop naar de oorlog met Irak. Toendertijd werd het rapport teruggestuurd naar de “tekentafel“, en werden de nodige aanpassingen gedaan om het “plaatje“ van Bush en vice-president Cheney over Irak compleet te krijgen. Het zogenaamde “cooking the intelligence“. Met meer dan een jaar uitstel heeft het er alle schijn van dat het rapport over Iran (en al bevestigd door lekken) wederom een Bush-Cheney-recept wordt. Volgens insiders worden de agenten “moedeloos“ van de wensen van Cheney.

Zaken als de “onmiddellijke dreiging“ van een nucleair Iran en de bemoeienis van het land met de oorlog in Irak zijn meer het product van de politieke agenda van de Bush-administratie dan van feiten. Ondanks het onophoudelijke propagandabombardement snijdt Bush zijn houding richting Iran nog steeds bitter weinig hout. 

Dat er druk wordt gezet om “bruikbare“ inlichtingen te krijgen over Iran blijkt uit verklaringen van een ondervrager, werkzaam bij de Iraanse grens. Volgens hem zijn inlichtingen over Iran “goud“, met vragencategorieën die voor het leeuwendeel over Iran gaan. 

Aan het propagandafront de obligate verklaringen van het Amerikaanse leger dat er steeds meer Iraanse wapens gevonden worden. Met hun zucht Muqtada al Sadr’s Mahdi-leger steeds aan Iran te blijven koppelen, zijn dit soort verklaringen nog steeds niet serieus te nemen.

Europese bedrijven worden ondertussen steeds meer onder druk gezet om hun zaken met Iran te beëindigen. Onze man in Pakistan Musharraf heeft hier minder boodschap aan en sluit een gasdeal. 

Irak

Tsja, en dan het verhaal van democratie in Irak. Terwijl de Irakese regering eigenlijk geen verlenging van het VN-mandaat wil, zullen Groot-Brittannië en de Verenigde Staten alle registers opentrekken om wel in Irak te kunnen blijven. Zelfs als dat wettelijk niet kan. Hoe meer duidelijk wordt over het “sectarische geweld“, de steun van Bush en de Israëli’s aan allerlei splintergroepen (precies waar Iran van wordt beschuldigd), het advies van het Amerikaanse senaat en de rol van de Koerden, hoe meer een onderliggend strategisch doel van de invasie in Irak duidelijk wordt: opsplitsing.

De Koerden gaan nu eindelijk wel de juiste kant op en blijken meer de grens met Iran over te trekken. De vraag is: zijn dit PKK strijders of Israëlisch getrainde PJAK troepen? Toch lijkt een Turkse invasie met de dag onwaarschijnlijker. Er is wisselgeld betaald in Washington, en niet alleen met de Armeense-genocide resolutie. Het verlies van bondgenoot Turkije is bijna onacceptabel (alleen qua logistiek al) en zo zullen de Amerikanen aan de nodige touwtjes hebben getrokken bij hun Koedische bondgenoot.

Ondanks dat zal de NATO-basis in Libanon voorlopig een erg belangrijk strategisch project blijven.

De Iraanse “diplomaten“ die maanden geleden in noord Irak werden opgepakt (toen het spelletje “Iran-did-it“ echt serieus begon te worden) zijn vrijgelaten. 

Libanon

Staat hoog op de nominatie de volgende (hernieuwde) brandhaard te worden. Met wederom uitstel van de parlementaire stemming voor een nieuwe president lopen de spanningen tussen verschillende groepen verder op. Hezbollah, die in het uitstel het destabiliserende werk van de Verenigde Staten en Israël ziet (evenals Syrië), smeekt bijna de huidige president het land „te redden“ indien op de laatste stemming, 21 november, geen concensus wordt bereikt. Hezbollah leider beziet ook met wantrouwen de Israëlische oefeningen aan de Libanese grens. Met drie (vier) partijen die absoluut invloed willen uitoefenen op de Libanese politiek (en een basis willen) ziet de toekomst van Libanon er, wederom, somber uit.

Georgië

Meer tegenslag op het “regime-change” front voor de VS. De zogenaamde Georgische “Rozenrevolutie” waarin de VS een aardige hand hadden, is onder druk van populaire protesten vrijwel teniet gedaan (zelfde spel, Russische speler?). De VS blijven echter achter hun man, Mikhail Saakashvili, staan, ondanks het staat-van-beleg en geweldadige politieoptreden. 

Cheeky Chinezen

Werd eerder dit jaar een complete NATO-vloot tijdens een oefening door een Zuid Afrikaanse onderzeëer uitgeschakeld, nu duikt opeens een Chineze duikboot op midden in een Amerikaanse vloot. Ongemerkt. Het tactische “geintje” van de Chinezen werd door een NATO-woordvoerder vergeleken met de Russische lancering van de Sputnik. 

Bush maffia

De nieuwe Amerikaanse minister van Justitie wordt dus Michael Mukasey, een insider en oud federaal rechter. Mukasey heeft nog nooit van het begrip “waterboarding“ gehoord en heeft geen mening of dit nu wel of niet martelen is. Dit onderwerp wordt waarschijnlijk ook de grootste uitdaging voor de nieuwe AG: het wettelijk kunnen uitvoeren wat onder normaal recht als martelen wordt gezien.

Politiestaat

Voor vijf jaar binnenlandse inzet troepen veilig gesteld.

Economie

Nee, we zijn er nog steeds niet. Met de raderen van de wereldeconomie die langzaam tot stilstand komen, gaat de echte pijn bij verschillende grote banken nog komen. De eerste op het slachtblok: Barclays, de oud-overnamekandidaat voor ABN Amro (een overname die toch een op tijd gepleegde „heist“ door bestuur en aandeelhouders genoemd mag worden). En dan is er nog Financial Accounting Standards Board’s rule 157, die op 15 november ingaat en veel financiële instellingen zal dwingen enorme afschrijvingen te plegen. En dan hebben we het nog niet gehad over doorgeschoven creditcard schuld.

En de dollar? Alsof de Derde Wereldoorlog wordt gevochten rond de dollar.

Vorige week op Zapruder:

■ Das Leben der Anderen 2.0

■ Impeachment Cheney ?

■ Sieg Balkenende IV…..!!