Zapruder Inc.

Irak

En zo werd Irak een clientstaat van de Verenigde Staten. De Bush-administratie doet geen enkele poging meer de werkelijke redenen voor de invasie van Irak te verbergen. Een “declaration of principles” heet het document en het werd getekend door Bush en de Irakese premier Maliki. Met het “verdrag” verklaren de landen elkaar de “vriendschap”; een vriendschap in de vorm van militaire basissen, economische voortrekkerij en uitverkoop van Irakese middelen aan Amerikaanse corporations. “Mission Accomplished”.

Waar de “declaration of principles” uiteindelijk op neerkomt, is de permanente stationering van Amerikaanse troepen in Irak en Amerikaanse controle over de Irakese economie, en belangrijker, olie. De democratisch gekozen Irakese machthebbers genieten nu directe bescherming van de Amerikanen (zolang de belangen van de corporations gediend worden) tegen zowel binnenlandse als buitenlandse “bedreigingen”. De Camorra had het niet beter kunnen verwoorden.

Dat de neocons hun fascistoide misdaden niet langer meer goedpraten blijkt als opperneocon Richard Perle domweg toegeeft dat de oorlog tegen Irak tegen het internationale recht ingaat. Maar, zo redeneert Perle, het internationale recht stond slechts in de weg “om het goede te doen in Irak”.

Met de verschillend wisselende loyaliteiten van milities (nou ja, de sjiieten in de Irakese regering en hun Badr milities dan) is het gevaarlijk geworden om “iets” met Iran te maken te hebben. Structureel worden sjiietten opgepakt op verdenking van Iraanse contacten. Pikant is het feit dat juist de Irakese regering van Maliki uitermate pro-Iraans is.

Annapolis

Een “vredesconferentie” voor het Midden Oosten sprak het billboard voor de Annapolis bijeenkomst van Arabische staten, Israel en de VS. Maar het Israelisch/Palestijnse conflict diende slechts als rookgordijn en marketing van Bush-de-vredesstichter. Het uiteindelijk doel van de conferentie was niet een oplossing zoeken voor het eeuwig voortslepende conflict, maar de Arabische neuzen in de juiste Amerikaanse richting zetten. Met andere woorden, acceptatie van de Amerikaans/Israelische agenda in het Midden Oosten. Isolatie van Iran dus.

Niemand verwachtte eigenlijk iets van dit “nieuwe Oslo”, zoals sommigen Annapolis noemden. De Palestijnse president Abbas, die op nauwelijks steun van zijn eigen bevolking kan rekenen, is niet bepaald in een positie om te onderhandelen. De Israelische premier Olmert, verdacht van corruptie en leider van een uiterst instabiele extreemrechtse coalitie, heeft geen enkele interesse in onderhandelingen met de Palestijnen. Het opstandige Gaza is onderworpen aan een beleg en een uithongercampagne en de IDF (Israeli Defense Force) staat al maanden klaar voor strafexpeditie in het Palestijnse gebied. Het ging vooral om de mooie plaatjes en achter de schermen om “de sjiietische crescent”. 

Uiteindelijk gaven Abbas en Olmert elkaar niets meer dan een belofte verder te praten over “vrede”. Eind 2008 zal de kwestie opgelost moeten zijn. Maar niemand die ook maar een cent voor de beloftes geeft. Een officiele resolutie van de veiligheidsraad met bekrachtiging van de voorstellen werd al snel door Israel afgeschoten.

Iran

De veiligheidsraad mag binnenkort ook beslissen over strengere sancties tegen Iran. Gesprekken tussen Iran en Javier Solana (alvast in een pre-EU-minister van Buitenlandse Zaken rol) liepen op niets uit, met daaruit voortvloeiend een negatief advies over Iran’s nucleaire programma van Europa. Iran noemt de Europese eisen “onredelijk” en eist tevens dat overige nucleaire staten zich ook aan het non-proliferatieverdrag houden (lees: Israel). Iran’s nucleaire onderhandelaar wordt deze week in Moskou verwacht.

Libanon

Met de nominatie van legerchef Michel Suleiman als president lijken alle Libanese politieke partijen een compris gevonden te hebben voor de impasse die is ontstaan na het opstappen van de oud president Lahoud. 

Tsjaad

In het grensgebied met Soedan, in de buurt van Darfur, zijn er na een wapenstilstand weer gevechten uitgebroken tussen het Tsjaadse leger en rebellengroepen. Verschillende van deze groepen werken grensoverschrijdend. Tsjaad houdt net als de Darfur-regio veel oliereserves.

Somalie

Verdere vluchtelingenstromen uit de hoofdstad Mogadishu.

Bush maffia

Om haar contacten met de veroordeelde top-lobbist Jack Abramoff te verbergen, beroept het Witte Huis, en met name de Secret Service, zich op een oude Koude-Oorlogwet om documenten met de bezoekfrequentie van Abramhoff niet openbaar te maken. Met de stappen lijkt het Witte Huis weer eens meer te willen verbergen dan tot nu toe bekend is. Abramhoff is veroordeeld in corruptieschandalen, waarin ook een groot aantal republikeinse senatoren onder vuur kwamen te liggen.

Neocon kopstuk Paul Wolfowitz blijft binnen de clan en krijgt een topbaan op het ministerie van Buitenlandse Zaken. Wolfowitz wordt gezien als de architect van de Irak oorlog.

En met de Bush-maffia nog een jaar in het Witte Huis begint de lobby-industrie zich op te maken voor een democraat als president. Op de valreep worden er nog snel deals gemaakt zolang het kan.

CIA martelvluchten

Opmerkelijk. De Verenigde Staten vinden dat zij legaal Britten kunnen “ontvoeren” indien zij worden gezocht in de VS. Extra opmerkelijk omdat in een aantal “CIA-vluchten” mensen letterlijk van de straat van enkele Europese steden werden geplukt om te verdwijnen in een “zwarte” lokatie. Daarnaast blijkt de omvang van het CIA-programma velen malen groter dan gedacht. Scherp doorgetrokken zou dit betekenen dat niemand meer bescherming geniet van internationale rechtsregels. En met meer en meer van dit soort taken verschuivend naar “resultaatgerichte” bedrijven als Blackwater USA extra beangstigend.

In Guantanamo wordt om de meest basale rechten gevochten en zullen enkele “verdachten” aan het hooggerechtshof herstel van habeas corpus (recht op verdediging) vragen. Getuigen voor de (militaire)rechtbank in Guantanamo zullen anoniem blijven. Canada heeft ondertussen een probleem met het vluchtelingenverdrag dat het met de VS heeft omdat de Staten wellicht mensen naar martellanden sturen. 

Tot slot: Olbermann vs Klein. In het kader van het “vriendschapsverdrag” tussen de VS en Irak: de shockdoctrine in Irak.

Vorige week op Zapruder:

- 9/11: 50 jaar later

- Operatie “Nijptang”: de volgende CIA-coup in Venezuela onthuld

- Lieve Lita: sinds augustus hoor ik stemmen

- Duizenden hebben geen besef van hiv-besmetting

- 100%nl, 21-11-2007, de ondergang van het Amerikaanse rijk