Zapruder Inc.

Zo overleden er volgens de voormalige Amerikaanse president Ford 20 miljoen mensen aan de Spaanse griep. De arts-microbioloog Miquel Ekkelenkamp maakte daar afgelopen juni 20 tot 40 miljoen (slide 29, 17:53) van, maar gaf toe dat het aantal aan inflatie onderhevig is. Dat Ab Osterhaus diezelde avond spreekt van meer dan 40 (slide 95, 38:48), en vijf minuten later zelfs van meer dan 50 miljoen doden (slide 103, 42:57), is een vorm van hyperinflatie die waarschijnlijk ook Ekkelenkamp niet had voorzien.

SARS

Net als tijdens de vogelgrieppaniek in 2005, is Osterhaus ook nu weer alomtegenwoordig. Zijn hoogtepunt was echter de Severe Acute Respiratory Syndrome (SARS)-uitbraak in 2002; een vermeende virusziekte die in acht maanden tijd 774 levens geëist zou hebben.

Over de totstandkoming van de door de CDC geproduceerde PCR-test voor het Mexicaanse griepvirus is in de vakliteratuur niets gepubliceerd. De ontwikkeling van de PCR-test voor het SARS-virus daarentegen, is door o.a. Ab Osterhaus beschreven in het artikel Identification of a Novel Coronavirus in Patients with Severe Acute Respiratory Syndrome dat op 10 april 2003 verscheen op de website van het New England Journal of Medicine.

De voor de “identificatie van een nieuw coronavirus” noodzakelijke zuivering heeft Ab echter niet uitgevoerd. Over de “isolatie en karakterisering” van het virus schrijft hij dat “[v]ierentwintig uur na [toevoeging van longslijm van de index-patiënt aan een celkweek], nucleïnezuren werden gezuiverd uit de celvrije kweekvloeistof. Random vermeerdering werd uitgevoerd met 15 verschillende PCRs onder niet-strikte condities. [...] De meeste fragmenten kwamen overeen met menselijke chromosoomsequenties, wat aangaf dat genetisch materiaal van de gekweekte cellen vermenigvuldigd was. [...] Drie van de fragmenten correspendeerden met geen enkele nucleotidensequentie in de databank. [...] [D]eze fragmenten vertoonden overeenkomsten met aminozuur-sequenties van coronavirussen, wat aangaf dat een coronavirus was geisoleerd.”

Diezelfde vermeende virusfragmenten vond Ab in hogere concentraties in het longslijm van de index-patiënt. De extractie van die fragmenten uit kweekvloeistof waaraan dat longslijm is toegevoegd, betekent echter net zo min dat ze geproduceerd zijn door de gekweekte cellen, als dat extractie van vooraf toegevoegde suiker uit een kopje koffie betekent dat het door de koffie is vermenigvuldigd. Maar hoe zit het dan met de virusfragmenten in het longslijm?

“Eerlijk gezegd zie ik geen virus,” zegt de microbioloog Howard Urnovitz: “Ik zie een unieke en volledige herschikking van [menselijke] genoomelementen. Wanneer ik bijvoorbeeld kijk naar de gensequentie die verondersteld wordt het spijkereiwit van dit coronavirus te coderen, zie ik een ingewikkelde herschikking van een regio van het menselijke chromosoom 7. Zoals ik dat deed bij ons onderzoek naar het Golfsyndroom, wanneer ik een genherschikking zie zoals deze, zoek ik onmiddellijk naar een milieucatastrofe die een dergelijke genomische herschikking veroorzaakt zou kunnen hebben.”

De Chinese provincie Kanton, waar SARS uitgebroken zou zijn, kan met een gerust hart een “milieucatastrofe” genoemd worden, die zowel de ziekteverschijnselen als de “genomische herschikking” van de patienten kan verklaren. Datzelfde kan overigens ook gezegd worden over Mexico-stad waar de huidige pandemie verondersteld wordt uitgebroken te zijn.

Niettemin verklaart de WHO op 16 april 2003 dat onderzoekers van het Erasmus MC onder leiding van Ab Osterhaus “onomstotelijk bewezen hebben dat het nieuwe coronavirus SARS veroorzaakt.” De resultaten van hun onderzoekingen worden een maand later onder de titel Aetiology: Koch’s postulates fulfilled for SARS virus in Nature gepubliceerd.

Het Nature-artikel bevat een foto van een celkweek van kankercellen, waarop het vermeende SARS-virus te zien zou zijn. Met name kankercellen produceren echter partikels, zogenaamde microvesicles, die op grond van hun vorm niet van virussen te onderscheiden zijn.

Het vermeende causaliteitsbewijs wordt geleverd door een experiment met vier makaken die wat virusbrouwsel in hun neus en ogen kregen gedruppeld, en bij wie het menselijke equivalent van twee borrelglaasjes in de luchtpijp werd gegoten. [1] Dat één van de aapjes ademhalingsproblemen kreeg, en autopsie bij twee van hen ontstekingsverschijnselen in de longen onthulde, is dan ook geenszins verwonderlijk.

Evenmin verbazingwekkend is dat het brouwsel tot enkele dagen na aanvang met de zeer gevoelige PCR-methode gedecteerd kon worden op de plaatsen waar het toegediend was. Ook de reactie van het immuunsysteem op de lichaamsvreemde oplossing in de vorm van een tijdelijke huiduitslag (géén SARS-symptoom, 2 makaken), en de aanmaak van antistoffen (2 makaken) is niets bijzonders. Het denkbeeldige SARS-virus voldoet dus aan geen enkel postulaat van Koch.

Nogmaals het vaccin

Over SARS of de vogelgriep horen we nooit meer iets. Ab Osterhaus kijkt al weer uit naar de volgende viruspandemie, want hij had de Nederlands overheid aangeraden een vaccin aan te schaffen waarbij het adjuvans los van de griep-antigenen geleverd wordt (slide 139, 1:07:43); het adjuvans kan dan ook in een vaccin tegen een ander virus gebruikt worden. 

Het door Ab aanbevolen vaccin is Pandemrix van GlaxoSmithKline, en de overheid heeft daar 9 miljoen doses van aangeschaft. Bij Novartis zijn 25 miljoen doses besteld van het vaccin Focetria, dat in verzamelflacons van 10 doses geleverd zal worden. Alleen Baxter vist in Nederland naast het net, maar die fabrikant komt dan ook niet voor in het rijtje farmaceuten aan wie Osterhaus afgelopen juni zijn dank betuigde (slide 144, 01:10:30).

Het adjuvans in beide vaccins is de “milieucatastrofe” squaleen die mogelijk het Golfsyndroom heeft veroorzaakt, en alle twee bevatten ze het conserveermiddel thimerosal. Op grond van het advies van Ab mag verwacht worden dat Pandemrix pas gebruikt zal gaan worden als de hoeveelheid Focetria ontoereikend zal blijken te zijn.

“Mensen die in de risicogroepen vallen, krijgen in oktober een prik tegen de gewone griep. Daarna volgen twee vaccinaties tegen Nieuwe Influenza A (H1N1),” aldus het ministerie van VWS. Het valt te verwachten dat een deel van hen deze aanslag niet zal overleven. Zeker is dat dat niet aan de inentingen zal worden geweten - tenzij het slachtoffer ter plekke dood neervalt.

Noten

1. Een makaak weegt ongeveer 5kg, een mens 70kg. De inhoud van een borrelglaasje is 35ml en de makaken kregen 4ml (zie ook Lancet. 2003 Jul 26;362(9380):263-70) in hun luchtpijp. Het “menselijke equivalent” is dus (70kg/5kg) * (4ml/35ml) = 1,6 borrelglaasjes.