Zapruder Inc.

Op 20 mei 2003 komt het BBC programma “today” met de onthulling dat “iemand” bij het Britse ministerie van Defensie Downing Street beschuldigt van het “sex-up-en” van het dossier over de massavernietigingswapens van Saddam Hoessein. Dit dossier, het zogenaamde “dodgy dossier”, speelde een belangrijke rol in de Britse en Amerikaanse propaganda om de uiteindelijke invasie van Irak te verkopen bij het grote publiek. Zoals we nu weten, herschreef Tony Blair’s spindoctor Alastair Campbell delen van het dossier en werd de zogenaamde “45 minuten claim” opgenomen. Saddam Hoessein zou binnen 45 minuten in staat zijn wapens richting Europa af te vuren.

De BBC komt in de dagen daarop onder vuur te liggen vanuit de Britse regering om de “bron” van de beschuldigingen bekend te maken. Maar de BBC blijft achter haar journalistieke principes staan, en geeft niets prijs. Het in de media uitgevochten straatgevecht tussen regering en staatsomroep maakt ondertussen een zekere Dr Kelly onrustig. Kelly, werkzaam onder de VN in Irak, geldt als expert als het om Irak’s wapenprogramma gaat en heeft in de dagen voorafgaand aan het schandaal inderdaad met de BBC journalist Andrew Gilligan gepraat en vermoedt dat hij misschien wel eens aangezien kan worden als de “bron”. Hij blijkt gelijk te krijgen: het ministerie van Defensie lekt een lijst met “verdachten” van het “dodgy dossier verhaal” naar de pers waar Kelly wordt genoemd. 

Het smerige gevecht tussen de BBC en de Blair regering leidt uiteindelijk tot hoorzittingen van het Foreign Affairs Select Committee (FAC) waar ook Kelly voor verhoor moet verschijnen. De bijna fluisterende Kelly ontkent de bron voor het BBC stuk te zijn. Een conclusie die ook door de FAC wordt onderstreept.

Een dag nadat de FAC Kelly van “schuld vrijpleit”, waarbij een opgeluchte Kelly zelfs grapjes maakt met commissieleden, wordt de dokter een paar kilometer van zijn huis dood in een bos gevonden. Twee dagen na de vondst van het lichaam maakt de politie bekend dat het inderdaad Kelly is die dood is aangetroffen en dat de man zelfmoord heeft gepleegd doormiddel van het slikken van de co-proxamol pijnstillers en het doorsnijden van zijn pols. De BBC meldt daarop inderdaad Kelly de bron voor de “cooked up intelligence” beschuldigingen was.

Aan boord van jet, ergens tussen Washington en Tokio, neemt, nadat hij op de hoogte is gesteld van de dood van Kelly, Tony Blair onmiddellijk de beslissing om een “onafhankelijk onderzoek” naar de dood in te stellen. Een bijzonder snelle beslissing, die zeker werd ingegeven door het conflict met de BBC en de nu niet afnemende stroom onthullingen over het rommelen met inlichtingenmateriaal om een “zaak” voor de Irakoorlog te krijgen. Blair stelt een zekere Lord Hutton aan, iemand zonder onderzoekservaring maar immer loyaal aan de regering, als commissiehoofd en na een aantal maanden presenteert de commissie haar bevindingen: de BBC had nooit mogen optreden zoals de omroep heeft gedaan(!!) en Dr David Kelly pleegde zelfmoord.

Al snel wordt de “officiële versie” over de “zaak Kelly” in twijfel getrokken (ook uitzonderlijk: niemand werd onder ede gehoord door Hutton). Het ambulancepersoneel (Paul Bartlett en Vanessa Hunt) dat ter plaatse van het misdrijf/zelfdoding kwam, vertelt dat zij veel te weinig bloed heeft gezien om een “doorgesneden pols” als doodsoorzaak van Kelly te duiden (zoals de patholoog anatoom noteerde). De zienwijze van de twee wordt onderstreept door een aantal medici die gealarmeerd de Guardian aanschrijven dat de officiële doodsoorzaak, het doorsnijden van een diepliggende polsslagader, onmogelijk Kelly kan hebben omgebracht. De genoemde ader zou allang door spierweefsel zijn ingecapseld, waardoor het bloeden stopt. Zelfs met extreem hoge bloedruk.

De omschreven dosis co-proxamol die uiteindelijk in de maag van Kelly werd aangetroffen was.......een vijfde van een tablet. En niet de 29 tabeletten die de dokter zou hebben ingenomen. De concentratie co-proxamol in Kelly’s bloed was uiteindelijk niet meer dan een derde van een dodelijke dosis.

De microbioloog, met kennis van het menselijke lichaam, pleegde dus een buitengewone zelfmoord. De “spontane zelfdoding” zoals de dood werd omschreven werd veroorzaakt door 30 tabletten pijnstiller (Kelly nam geen medicijnen, dus moest de pillen geregeld hebben) en een chirugische operatie met een bot zakmes.

De magie begint pas goed met de komst van District Constable Coe van de Thames Valley Police. Volgens vrijwilligers die het lichaam van Kelly vonden, zat Kelly tegen een boom aangeleund. In het Hutton Rapport verklaart Coe dat Kelly met zijn rug op de grond lag. Na de komst van DC Coe op het plaats delict duiken plotseling een mes, een geopende fles Evian water en een horloge op.

Dat niet alleen, de politie startte in de middag van de 17de juli, om 14.30 (UK time) operatie Mason: de zoekactie naar Kelly. Deze actie begon daarmee negen uur voordat Kelly als vermist werd opgegeven en een half uur voordat Kelly zijn wandeling ging maken. Waarom de politie deze helderziendheid had, heeft niemand kunnen uitleggen. 

Onderdeel van operatie Mason werd het oprichten van een meters hoge antenne in de tuin van Kelly en mevrouw Kelly ‘s nachts haar huis uit sturen om met speurhonden en agenten het woonhuis te doorzoeken. Daarentegen werd geen DNA van het mes genomen, niet naar vingerafdrukken gezocht op de plaats van het delict of de gevonden horloge onderzocht. Wel wist de lijkschouwer, Nicolas Gardiner, een volledig verslag uit te brengen aan Hutton die slechts een paar dagen met het onderzoek was begonnen. Normaal gesproken wordt een interim verslag uitgebracht.

Kelly zelf schreef nog een email op de 17de: “I will wait till the end of the week (red: of het nieuws over de FAC hoorzittingen goed vallen bij de regering)- many dark actors playing games”.