Zapruder Inc.

Als dat zo is, kun je je meteen afvragen: waarom dan zoveel moeite doen om de olie in Irak veilig te stellen? Sterker nog: de olieproductie in Irak schijnt zelfs flink geknepen te worden door de Amerikanen, terwijl de olieprijs door het dak knalt. Eerder bleek al dat Amerika helemaal geen oren heeft naar goedkopere olie, helemaal als deze van nemesis Hugo Chavez uit Chili komt. Chavez garandeerde enige tijd terug een vaste prijs van 50 dollar per vat, maar de Amerikanen wensen niet meer af te nemen dan ze reeds doen. Ze geven de voorkeur aan de duurdere Saudische olie, omdat deze Arabische oli(e)garchen hun dikbetaalde oliedollars weer teruginvesteren in het kaartenhuis dat Amerikaanse economie heet. Zo blijven het Huis van Bush en het Huis van Saud zich lekker verrijken en zucht de rest van de wereld onder alsmaar stijgende energieprijzen.

Het bestaan van de oil shale in de States is allang bekend. Exploitatie was tot voor kort niet interessant (afgezien van een korte opwelling tijdens de oliecrisis in de jaren ‘70), omdat men aannam dat bij een stabiele prijs van $40 per vat het niet rendabel was. Inmiddels is die ondergrens bijna twee keer overschreden en is de winning zeker wel interessant. Shell zegt inmiddels zelfs vanaf $30 per vat rendabel te kunnen winnen. De laatste schattingen hebben becijferd dat de staat Colorado op een voorraad van meer dan 2 biljoen(10^12) vaten (na extractie) zit. Vergelijk het met de ruim 260 miljard vaten bewezen reserve van Saudi-Arabië; daar kan de wereld weer een hele tijd mee vooruit*. Het winningsproces van oil shale is bewerkelijker dan het oppompen vanuit de normale olievelden: het milieu krijgt er een douw van, er is veel water voor nodig, alsmede gas of elektriciteit om de oil shale op te warmen en uiteindelijk zou 40% van de energiewaarde verloren gaan in het winningsproces. Maar ook dat laatste getal is bijgesteld door de Brits-Nederlands Koninklijke Olie: zij zeggen dat ze kunnen produceren tegen een ratio van 20%. Dus 20 vaten productie tegen 100 vaten opbrengst. En de winning wordt helemaal interessant wanneer men gebruik maakt van alternatieve energiebronnen, zoals hydro-energie. Bijkomend voordeel is dat het merendeel van het olierijke land op federaal grondgebied ligt.

Nu doemt de grote vraag op: wat is de prijs van oorlog?
Vanuit een puur economisch perspectief zou men kunnen stellen dat het misschien goedkoper is de olie elders dan het eigen land te halen (als de prijs de reden zou zijn) maar als daar een dure oorlog aan verbonden is, dan kan die “investering” wel eens ongunstig uitvallen. Op dit moment heeft de oorlog in Irak een astronomisch bedrag bereikt en de (voorzichtige) schatting is dat voor het einde van september de grens van 315 miljard dollar wordt bereikt. Dat deze schatting nog flink overschreden kan worden is niet ondenkbaar, omdat gezondheidszorg en nazorg voor de soldaten er niet in meegenomen is. En gezien de rotzooi die er allemaal ligt kon dat nog weleens een aardige kostenpost worden, ware het niet dat de Amerikaanse regering zich meestal achteraf weinig van haar oorlogsveteranen aantrekt.

Waarom dan toch een dure oorlog voeren die de winst van goedkopere olie weer teniet doet door de enorme oorlogsinvestering die ermee gemoeid gaat van belastinggeld, leed en mensenlevens? (waarbij de twee laatste elementen uiteraard de belangrijkste zijn)
Welnu, die vraag hebben we hier op Zapruder inmiddels uitgebreid beantwoord. Het heeft in wezen met twee zaken te maken: het militair-industrieel complex met hun bloeddoordrenkte War-Bucks en de terugvloeiing van petro-dollars in de Amerikaanse economie. Amerika is erg bedreven in het verdienen van geld aan oorlogen en menselijk leed is slechts één van de jammerlijke neveneffecten die daarbij komt kijken. Het militair-industrieel complex zal binnenkort nogmaals uitgebreid aan bod komen hier.

*Word je in verwarring gebracht door de verschillende hantering van getallen in het Nederlands en (Amerikaans-)Engels, klik hier.