Zapruder Inc.

Zelfs bij een peuter zonder ontstoken longen werd Pneumocystis-longontsteking verondersteld--hoogstwaarschijnlijk omdat haar moeder een prominente aids-dissidente is [4]. Kaposisarcoom is een vorm van kanker die volgens sommigen veroorzaakt wordt door een herpesvirus [5]. Voor homoseksuelen zoals David Acer echter, "zijn er aanwijzingen dat de variabele die het sterkst geassocieerd is met Kaposisarcoom, de inname van meer dan vier flesjes nitrieten ["poppers"] per gebruiksavond is." [6]

Hoe Acer “hiv” overgedragen zou hebben is niet duidelijk, want volgens Bergalis "droeg de tandarts gedurende de procedure handschoenen en een mondkapje, en haar herinnering noch haar tandengegevens brachten een omstandigheid aan het licht waarin zij blootgesteld zou kunnen zijn aan het bloed van de tandarts." [1] Daar komt bij dat, volgens de CDC, Acer niet alleen Bergalis, maar ook nog vijf andere patiënten besmet zou hebben. Het is moeilijk voor te stellen dat dit anders dan opzettelijk zou kunnen zijn gebeurd, en speculaties over de seriemoordende tandarts--vergelijkbaar met de verhalen over de "compulsieve" verpleegster Lucia de Berk--werden dan ook breed uitgemeten in de media [6].

Het percentage seropositieve patiënten stemt echter overeen met de seroprevalentie in de gehele Amerikaanse bevolking. Als Acer daadwerkelijk patiënten besmet zou hebben, zou dat percentage natuurlijk groter moet zijn. Net zo, zou het sterftecijfer in het Juliana Kinderziekenhuis verhoogd moeten zijn in de jaren dat Lucia de Berk er werkte. De data echter, "laten zien dat het sterftecijfer in de jaren dat Lucia in het JKZ werkte lager was dan in de jaren dat ze niet in het JKZ werkte (6 tegenover 7). Dus in plaats van een duidelijke verhoging van het sterftecijfer vanwege een actieve seriemoordenaar (per slot van rekening had het JKZ aangifte gedaan van vijf moorden), zien we een verlaging van het sterftecijfer."

Daar komt bij dat de onthulling van de journalist Stephen Barr dat een van de patiënten (patiënt G) "zo’n 50 keer onbeschermde sex had met met een prostituee die later stierf aan aids" genegeerd wordt door de onderzoekers van de CDC [8]. En zij beklagen zich over het feit dat Barr in zijn televisieprogramma "geen informatie verstrekt had over de genetische overeenkomst tussen de hiv-varianten van de [seropositieve] prostituees met wie patiënt C naar verluidt contact had, en de variant waarmee patiënt C geïnfecteerd was." Het zijn namelijk de overeenkomsten tussen de hiv-variant van de tandarts en die van zijn patiënten die voor de CDC de doorslag geven [6]. Andere deskundigen zijn, oa op grond van statistische overwegingen, niet overtuigd [8]. Over de statistische analyse van de getuige-deskundige in de zaak Lucia de Berk is geschreven dat het "gewoon nergens op sloeg," en wellicht geldt dat ook voor de analyse van de CDC.

Niettemin beschouwt ook het Amerikaanse staatsinstituut voor onderzoek naar infectieziekten (NIAID) de vermeende besmettingen door Acer niet alleen als vaststaand, maar tevens als bewijsmateriaal dat "hiv" voldoet aan Kochs derde postulaat: "overdracht van de vermoedelijke ziekteverwekker [hiv] op een niet-geïnfecteerde gastheer, mens of dier, veroorzaakt de ziekte [aids] in die gastheer." "De tandarts," aldus de NIAID, "en drie van zijn patiënten ontwikkelden aids en stierven, en tenminste één van de andere patiënten kreeg ook aids." [9] De ziekte van Acer echter, is waarschijnlijk te wijten aan drugsgebruik. Dat Bergalis een verzwakte afweer had, staat buiten kijf, maar hoeft, net als bij de andere drie patiënten, natuurlijk niet het gevolg geweest te zijn van "hiv;" temeer daar tenminste twee van hen drugs gebruikten [2]. De "tragische incidenten met drie laboranten" die de NIAID noemt, zijn ook geen bewijs voor de overdracht van een ziekteverwekkend virus, omdat het percentage Amerikaanse laboranten dat seroconverteert na een prikincident met "hiv," kleiner is dan de seroprevalentie in de gehele bevolking [10]. En de genetische analyse die volgens de NIAID aantoont dat de laboranten door hun prikincident besmet zijn geraakt, hoeft niet betrouwbaarder te zijn dan die van de CDC in de zaak Acer.

Hiv als oorzaak van aids voldoet dus niet aan het derde postulaat van Robert Koch, maar hoe zit het met de andere twee door de NIAID genoemde postulaten? Volgens Koch moet de vermeende ziekteverwekker niet "sterk geassocieerd zijn met de ziekte," zoals de NIAID schrijft, maar in alle gevallen van de ziekte gevonden worden; de onbekende oorzaak in die gevallen waar geen "hiv" aangetroffen wordt, zou immers ook de oorzaak kunnen zijn in de gevallen waarin het wel aangetoond wordt. In weerwil van de per definitie bijna perfecte correlatie tussen hiv en aids [11], voldoet hiv dus niet aan Kochs eerste postulaat. En hiv-onderzoekers zijn er--ondanks de door hun gebruikte "verfijnde moleculaire technieken"--nog nooit in geslaagd om--zoals het tweede postulaat vereist--hiv te isoleren [12]. Dat aan het tweede postulaat nooit voldaan is betekent dat het bestaan van hiv nooit is aangetoond. Om die reden kan hiv onmogelijk voldoen aan de andere twee postulaten en is onderzoek naar mogelijke besmettingsroutes een farce.

Virus of geen virus, David Acer sterft begin september 1990--iets meer dan een maand nadat de CDC hem als besmettingsbron van Kimberly Bergalis had aangewezen. Bergalis krijgt ondertussen AZT toegediend en beklaagt zich over de "martelende pijnen in haar nek en gezicht die AZT teweegbrengt," en het beenmergonderzoek, de injecties en bloedtransfusies die ze heeft ondergaan. "Dit was nog maar het begin. Haar schimmelinfectie verergerde en werd oncontroleerbaar, ze verloor meer dan 15 kilo, haar haar viel geleidelijk uit, haar bloedcellen stierven en moesten vervangen worden met transfusies, en haar spieren smolten weg. [...] Ze zag eruit als de chemotherapiepatient die ze nu was." In Oktober 1991 getuigt ze nog fluisterend vanuit een rolstoel voor de Amerikaanse Senaat, maar op acht december 1991, na hooguit twee jaar AZT-therapie, overlijdt ook de dan drieëntwintigjarige Kimberly Bergalis [2].

Noten

1.  CDC. Possible Transmission of Human Immunodeficiency Virus to a Patient during an Invasive Dental Procedure. MMWR 1990; 39(29):489-493.
http://www.cdc.gov/mmwr/preview/mmwrhtml/00001679.htm
2. Duesberg P. Inventing the AIDS Virus. Regnery USA. 1996; Hfdst 9, p348.
http://www.virusmyth.com/aids/hiv/pdazt.htm
3. CDC. 1993 Revised Classification System for HIV Infection and Expanded Surveillance Case Definition for AIDS Among Adolescents and Adults. MMWR. 1992; 41(RR-17).
http://www.cdc.gov/mmwr/preview/mmwrhtml/00018871.htm
4. Cohen M. Christine Maggiore, AIDS ‘Heretic’ and Grieving Parent. Townsend Letter. Juni 2006.
justiceforej.com/townsend-june2006.html
Maggiore’s documentaire The Other Side of AIDS zal op dinsdag 26 augustus vertoond worden bij Docs at the Docks.
5. Mendes JC, Paya CV. Kaposi’s Sarcoma and Transplantation. Herpes. 2000;7(1):18-23.
http://www.ihmf.org/journal/download/Herpes%2071.pdf
6. Papadopulos-Eleopulos E et al. Kaposi’s Sarcoma and HIV. Medical Hypotheses. 1992;39:22-29.
http://www.virusmyth.com/aids/hiv/epkaposi.htm
7. Cieselski CA et al. The 1990 Florida Dental Investigation: The Press and The Science. Annals of Internal Medicine. 1994;121(11):886-888.
http://www.annals.org/cgi/content/full/121/11/886
8. Barr S. The 1990 Florida Dental Investigation: Is the Case Really Closed?. Annals of Internal Medicine. 1996;124(2):250-254.
http://www.annals.org/cgi/content/full/124/2/250
9. NIAID. The Evidence That HIV Causes AIDS. 1994.
http://www.niaid.nih.gov/factsheets/evidhiv.htm
10. Irwin M. Problems with HIV Science (Problem #6). 2001.
http://www.virusmyth.com/aids/hiv/miproblems.htm
11. Baumann E et al. AIDS Proposal. Science 1995;267:945-946.
http://www.virusmyth.com/aids/data2/letterscience.htm
12. The Jody Wells Memorial Prize: Missing Virus! £1,000 Reward. Continuum Jan/Feb 1996;3/5:4.
http://www.virusmyth.com/aids/award.htm