Zapruder Inc.

Feit is dat een bankier op zekere dag de kluis opent en verbaasd roept: ‘Oh guttegut, hij is leeg’. Behalve het feit dat de kluis van een mannelijk geslacht is, is deze plotseling ‘leeg’. Gisteren was die vol, maar vandaag leeg. Hoe dat komt? ‘We hebben teveel uitgeleend’, zegt de directeur. “Iedereen wilde een zaktelefoon en een ijskast en een huis en een auto en we moesten bakken geld lenen voor het bouwen van kantoorparken want er was zoveel vraag en nu… nu is ‘hij’ leeg.”

In het bedrijfsleven zou zo’n persoon wegens slechte planning en bedrijfsresultaten op straat worden gezet, maar niet de privé bankier. Die klopt bij zijn financier, de Federale Reserve Bank, aan de deur.

*Klopklop.*

“Ja, wie is daar?”
“De bank, ik ben blut”.
“Tja, ik kan wel lenen, maar als onderpand heb je met die lege kluis niet veel te bieden. Weet je wat. Vraag het de staat. Die kan moeilijk een bank sluiten want ‘geen bank, geen betalingsverkeer’ zeg ik maar en dan ligt de hele economie aan het gaas. Ja toch?”

Yes Master…

*Klopklop.*

“Ja, wie is daar?”
“De bank, ik ben blut”.
“Tja, wij als staat hebben voortdurend tekorten, maar ik vraag wel wat geld aan de Federale Reserve Bank en dan sluis ik het door. Hoeveel heb je nodig?”
“Een tiental triljoentjes.”
“Ach, als dat alles is. ’t Is papier zeg ik maar.”

*Klopklop.*

“Ja, wie is daar?”
“De staat, de bank is blut”.
“Tja, ik kan je wel lenen, maar als onderpand wil ik…”

Jij mag invullen wat de FED wil hebben: alle uraniumgebieden in Somalië die nog moeten worden veroverd. Wellicht de kopermijnen in Zimbabwe waar Zuid Afrika zich mee moet bemoeien. Of misschien de diamantvelden in dat vervelende Algerije die deze niet voor nop aan De Beers wil geven. Of, nog mooier de olievelden in Iran. Wouw, dat is een klapper!
“Doe maar uranium in Somalië en olie in Iran.”

“Vindt je dat niet veel…”
“Wil je geld hebben of niet…”

De staat pakt het geld dat de Federale Reserve Bank (= de privé bankier) drukt en geeft het aan de staat die het weer geeft aan de… privé bankier die nog steeds verdrietig naar zijn (mannelijk) lege kluis kijkt.

Yes Master…

Maar dat kan toch niet! De Federale reserve Bank is toch van de staat, van het volk, dus van jou en mij!

“Nee Jantje. Dat heb je mis. De Federale Reserve Bank is van de privé bankier. Van de Boogeyman. En daar heeft die mijnheer Stuivenberg net een heel eng boek over geschreven. Kijk maar op zijn website http://www.theboogeyman.eu. En om nog meer heel erg precies te zijn: alleen de Federale Reserve Bank mag net zo veel geld drukken als hij wil. En uitgeven zoals hij wil. Blijf bij de les, ik leg het je uit. Het is net een sprookje…”

Eens, in de achttiende eeuw, was Europa het centrum van de wereld. De indianen joegen op bisons en op cowboys, de Maoris en Aboriginals hadden het in Nieuw Zeeland en Australië voor het zeggen en in Japan had je de Samoerai en in China Kung Fu. Je ziet, Europa was de ‘big guy’ en die werd geregeerd door… het Huis van Rothschild. Ga ik nu niet uitleggen, lees het boek de Boogeyman zou ik zeggen. Rothschild stuurt zijn knechten Benjamin Franklin en Alexander Hamilton naar de Verenigde Staten om aldaar de Franse en Engelse kolonies tot vrije en onafhankelijke staten uit te roepen. Dat heet vooruitzien. Rothschild creëert een nieuw werelddeel als afzetmarkt en dat zet zoden aan de dijk. Na het aannemen van de grondwet in 1787 krijgt Rothschild in 1791 als eerste privé-bankier ter wereld de zeggenschap over het Amerikaanse papiergeld. De regering van vrije en onafhankelijke staten vormt met Rothschild onder de naam First Bank of the United States een zogeheten Centrale Bank. De looptijd is 20 jaar, met kans op verlenging. Eustace Mullins, auteur van The Federal Reserve Conspiracy definieert een Centrale Bank als volgt:

De Centrale Bank is in privé-handen, ook al lijkt het erop dat de Bank een regeringsinstantie is. De Centrale Bank heeft het recht om geld te drukken en uit te geven en is uitstekend geschikt voor het financieren van oorlogen. Deze bank heeft het monopolie over al het papiergeld en kan over iedere cent van u en van mij vrij beschikken.

De First Bank of the United States introduceert perioden van goede tijden en slechte tijden. In het eerste geval is de geldontwaarding gering, de rentestand laag en draait de economie als een tierelier. Iedereen heeft werk en leent geld om huizen en goederen te kopen. Daarna volgt een depressie met werkloosheid en mag het volk de spulletjes weer aan de bank terug verkopen, omdat de leningen niet kunnen worden afgelost. De winst is enorm, net als het verdriet. Natuurlijk huppelt de Boogeyman zo blij als een puppy rond. Wie zou niet met zo’n financieel voordeeltje een gat in de lucht springen. In het jaar 1811 loopt de vergunning van de Centrale Bank af en stemt het Amerikaanse congres tegen vernieuwing van het contract. Nee!! Het volk heeft te veel geleden, dus ga ergens anders rotzooien! Nathan Mayer Rothschild stopt met huppelen en wordt vreselijk boos:

Of je vernieuwt mijn contract of ik bezorg je een bloedige oorlog.

De Verenigde Staten geven niet toe en Nathan haalt de Engelsen erbij:

Geef die ongehoorzame Amerikanen een lesje; pak hun onafhankelijkheid af en degradeer ze tot een tweedehands kolonie.

In 1812 verklaart Engeland, waar Nathan het financieel voor het zeggen heeft, aan de Verenigde Staten de oorlog. Nathan wil de Amerikanen zo heftig in de schulden steken, dat zij uiteindelijk met hangende pootjes en excuses bij hem moeten aankloppen. Vier jaar later, in 1816, buigt het Amerikaanse congres het hoofd. Rothschild mag opnieuw de Centrale Bank voor zijn rekening nemen en de baas worden van het Amerikaanse papiergeld. De naam van de bank wordt uiterst origineel de Second Bank of the United States, de vergunning is opnieuw voor 20 jaar en de oorlog stopt.

Alsof de duvel ermee speelt voert 20 jaar later in 1832 de zevende president van de Verenigde Staten, Andrew Jackson, een herverkiezingscampagne met als leus ‘Jackson and No Bank!’ Hij wil de Centrale Bank afschaffen en het Huis van Rothschild het bankieren in Amerika onmogelijk maken. De Amerikanen bepalen in het vervolg zelf de waarde van hun munt. Jackson wint en opnieuw heeft Rothschild er de pest in. Deze keer benadert hij de Italiaanse revolutionair Giuseppe Mazzini met het verzoek een scenario te schrijven voor een wereldcoupe. Jackson krijgt er lucht van en schreeuwt briesend dat hij ‘de dievenbende zal uitroeien’.
Op 30 januari 1835 wordt op Jackson een moordaanslag gepleegd, die echter volledig mislukt. Beide pistolen van de moordenaar weigeren. Zowel de booswicht Richard Lawrence als de president zeggen dat er machtige Europeanen achter de aanslag zitten.
In 1836 loopt de vergunning van de Centrale Bank af en wordt Rothschild uit Amerika geknikkerd. Andrew Jackson weet door zijn gezonde financiële beleid de staatsschuld te minimaliseren.

Ook de daaropvolgende presidenten geven geen gehoor aan Rothschilds gejammer om een Centrale Bank en uiteindelijk worden de Verenigde Staten in 1861 ondergedompeld in een burgeroorlog. Wanneer de 16e president van de Verenigde Staten Abraham Lincoln de grote banken in New York om financiële hulp vraagt bij zijn net begonnen strijd, bieden de bankiers die worden gecontroleerd door de Rothschild-dynastie leningen aan tegen woekerrentes van 24 tot 36 procent. Lincoln is woest en besluit zijn eigen geld te drukken: de United States Notes of Greenbacks. Wanneer een jaar later 449.338.902 miljoen dollar is gedrukt en gedistribueerd, zegt Lincoln:

Dit is de grootste zegen voor het volk: hun eigen geld waarmee ze hun eigen schuldenkunnen betalen.

Prompt publiceert The Times in Londen een verhaal met de volgende strekking:

Nu de Amerikanen hun eigen geld drukken, hebben ze straks voldoende financiën om een sterke economie op te bouwen. Europa zal leeglopen, omdat iedereen met geld, kennis en ideeën zijn geluk in dit nieuwe werelddeel gaat zoeken. De Amerikaanse regering moet worden vernietigd, voordat iedereen op deze aarde failliet is.

In 1863 merkt Lincoln dat de tsaar in Rusland, Alexander II, ook problemen heeft met de uitgekookte Rothschilds. Ze wisselen wat ervaringen uit en Alexander besluit Lincoln te helpen. De tsaar maakt duidelijk dat wanneer Engeland of Frankrijk zich met de Amerikaanse burgeroorlog bemoeit, Rusland de zijde van de Amerikanen zal kiezen. Om zijn waarschuwing kracht bij te zetten, stuurt hij een deel van zijn oorlogsvloot naar San Francisco en New York. Als antwoord hierop vormt het Huis van Rothschild met John D. Rockefeller de oliemaatschappij Standard Oil – het huidige Mobil-Exxon –, die meteen de concurrentie uitschakelt. Zo, dat doet pijn. Ook steunt Rothschild via de voorzitter van de democratische partij August Belmont de verkiezing van generaal George McClellan. Hij wordt echter door Lincoln verslagen, die vervolgens droog opmerkt:

Ik heb twee vijanden: de zuidelijke legers voor mij en in de rug de bankiers. Van deze twee zijn de bankiers het gevaarlijkste.

Een paar maanden later, op 14 april 1865, wordt hij vermoord.

In 1907 spreekt Jacob Schiff als hoofd van Kuhn, Loeb enz. bestraffend de Kamer van Koophandel van New York toe. Hij zegt het volgende:

Tenzij een Centrale Bank de geldstromen beheert,wordt dit land ondergedompeld in de ernstigste economische crisis die het ooit heeft gekend.

En – hoe is het toch mogelijk – plotseling zitten de Verenigde Staten in een gigantische financiële onweersbui, die het leven van miljoenen onschuldige mensen verwoest. Wanneer de rook optrekt openen in 1910 Jacob Schiff, Paul Warburg, kolonel Edward Mandell House (adviseur van de in 1912 gekozen president Woodrow Wilson en later van Roosevelt), Bernard Baruch (hij heeft het tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog in de Verenigde Staten voor het zeggen) en de bankier Herbert Lehman, de aanval op het monetaire systeem. In het geheim nodigen zij een aantal lieden uit in de niet voor het publiek opengestelde Jekyll Island Hunt Club in Georgia, een plekje dat eigendom is van bankier J.P. Morgan. Officieel gaan zij er voor tien dagen eenden schieten…

De vergaderingen op Jekyll Island zijn zo lang geheimgehouden, omdat het publiek nooit een Centrale Bank zou accepteren. Om deze reden wordt de naam Centrale Bank vervangen door Federaal Reserve Systeem (FED). Het woordje ‘Federaal’ geeft er zelfs een officieel tintje aan. En er wordt niet een Centrale Bank of zoals u wenst Federale Reserve Bank gevormd, maar 12. Een zo’n bankgebouw is altijd eng: stel dat de baas niet is te vertrouwen. Brrr….Maar 12, dat gaat wel goed. Onder de 12 Federale Reserve Banken is die in New York de machtigste, omdat ongeveer 90 van de 100 grootste Amerikaanse banken in dit district zijn te vinden. Dus wie de baas is van de Federale Reserve Bank in New York, is de baas van het Amerikaanse papiergeld. Kijk, zo simpel zit het systeem in elkaar. Uiteindelijk wordt de Federale Reserve Akte, ook bekend als de Currency Bill. De 12 bankdirecteuren worden door de privé-bankiers benoemd en de 7 man tellende overkoepelende Raad van Commissarissen door de president van de Verenigde Staten. En omdat de president van de Verenigde Staten een Boogeyman-marionet is, hebben de privé-bankiers het gewoon voor het zeggen.

De banken die het in de machtigste Federale Reserve Bank in New York voor het zeggen hebben zijn de Rothschild Banken van Londen en Berlijn, Lazard Brothers Bank van Parijs, Israel Moses Sieff Banken van Italië,Warburg Bank van Hamburg en Amsterdam, Lehman Brothers Bank van New York,Kuhn-Loeb Bank van New York,Chase Manhattan Bank van New York en Goldman-Sachs Bank van New York. Zij behartigen als vanouds het Amerikaanse papiergeld en kunnen ermee doen en laten wat ze willen: uitlenen, bijdrukken, belastinggeld innen, inflatie regelen, regeringsobligaties uitgeven enz. enz.

Kort na zijn aanstelling leidt senator Aldrich de akte door het Congres en zet Wilson op verzoek van kolonel Edward Mandell House op 23 december 1913 er zijn handtekening onder. Let even op de datum 23 december 1913! Dat is vlak voor Kerst en vlak voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog op 28 juni 1914! De meeste leden van het Congres zijn niet in Washington (Kerst), en degenen die geeuwend komen opdagen worden omgekocht of onder druk gezet. Bernard Baruch, aanwezig op de geheime vergadering op Jekyll Island en aangesteld door Woodrow Wilson als voorzitter van de Raad voor de Oorlogsindustrie en met deze nominatie één van de machtigste mensen tijdens de Eerste Wereldoorlog, merkt over de FED op:

Het leven van iedere man is net als zijn privé-bezit staatseigendom. Wij leven vandaag in een hoogst georganiseerde staat van socialisme. De staat is alles; het individu is enkel van belang als hij bijdraagt aan het welzijn van de staat. Het bezit is alleen van hem als de staat het niet nodig heeft.

Henry Ford – hij helpt Hitler in het zadel - betitelt Bernard Baruch als ‘een jood met supermacht’ en zegt:

Het is maar goed dat het volk ons bankwezen en monetair systeem niet begrijpt, anders hebben we voor morgenochtend een revolutie.

Terug naar december 2008. Wie wil de nieuwe VS president Obama als minister van financiën? Nou? De directeur van de Federale Reserve Bank van New York.

Yes Master!

Opmerking 1:
Vraag: Hoe krijgt de Boogeyman het voor elkaar dat iedere bewoner op deze aardkloot een schuld bij de privé bankier heeft?
Antwoord: Dankzij de media die niets anders vertelden dan ‘hebben is fijn’ en lenen ‘normaal’.  Daarover meer in Dummies deel 2.

Opmerking 2:
Grappig dat Duitsland onder Hitler en zijn bondgenoot Japan niets van de privé bankiers moesten hebben en de waarde van de munt koppelden aan… de economische kracht van het land. Goh, wat zijn ze onder tal van excuses op hun kop getimmerd. Neem de Holocaust. In 1995 schroeft Lech Walesa het dodental van Auschwitz van 4 naar 1.5 miljoen terug. En zelfs dat was nog aan de hoge kant, want officieel kwamen ze niet verder dan 69.000 (dodenboeken die de Russen vrijgaven) en onofficieel op 1.1 miljoen. Al die doden zijn niet goed te praten, nooit niet. Het is een afschuwelijke vernietiging van een menselijk leven. Maar, waarom heeft de Boogeyman dit getal zo gemanipuleerd? Bewust 2.5 miljoen mensen te veel opvoeren is niet ‘oeps een foutje’ en zou door iedere regering moeten worden onderzocht. Net als het fenomeen Federale Bank. Kan dat: een parlementair onderzoek naar zaken waarover we eigenlijk niet mogen praten?

Yes Master…