Zapruder Inc.

Wanneer je in de wereld duikt van internationale pedofilie, handel in kinderen, misbruik, prostitutie van kinderen en snuff movies zie je al snel onzalige connecties met andere vormen van zware criminaliteit. Naast intimidatie, moord en georganiseerde criminaliteit kom je bijna altijd weer bij de top van de macht uit: politiek, bedrijfsleven, de kerk en zelfs koningshuizen. Hier vinden de onder –en bovenwereld elkaar in onheilige en clandestiene omstrengelingen die internationaal reiken. En alles lijkt uiteindelijk met elkaar verbonden. Het uitdiepen van Dutroux-gate ging veel verder dan de gebeurtenissen in Belgié alleen en legde ook verbanden met de top van het bedrijfsleven en notabelen bloot tot aan de politieke top en het koningshuis. Ook strekte het zich uit tot ver over de landsgrenzen en ook Nederland was verbonden in deze hoog-geprofileerde pedozaak. En hoewel iedereen hier er schande van sprak en zich afvroeg hoe dit in ons buurland kon gebeuren, lijken we hier nu een zaak te hebben die misschien de zaak rond Dutroux wel naar de kroon steekt als het gaat over omvang. Het verhaal rondom Demmink spreekt niet alleen van onfrisse praktijken met minderjarige jongetjes, maar machtsmisbruik op grote schaal en zelfs internationale intriges tussen regeringen onderling. In het oog van de storm zit SG Joris Demmink, een man die een voorliefde zou hebben voor minderjarige jongetjes en gedurende zijn ambtsperiode zich daar veelvuldig aan zou hebben bezondigd. Vreemder is dat deze ongezonde voorliefde bekend was bij naaste collega’s en superieuren, maar dat hij zich desondanks tot de dag van vandaag heeft weten te handhaven. Zelfs toen de nationale en internationale pers de aanval op hem opende.

Internationaal complot
Over Demmink-gate is inmiddels veel gepubliceerd na de vele onderzoeken die hebben plaatsgevonden, maar tot een aanklacht is het nooit gekomen. Dit geeft aan dat er grotere krachten aan het werk zijn dan de invloedrijke SG alleen. Volgens de onderzoeken zou de Nederlandse Staat via Demmink gechanteerd worden door de Turkse regering, wat zijn directe weerslag zou vinden in de levenslange gevangenisstraf van de Koerdische informant Hüseyin Baybasin. Het chanteren door de Turken aan de hand van seksgeheimen komt ook volop weer terug in omvangrijke Sibel Edmonds-schandaal, die we al eerder uitvoerig beschreven in de Turkije Connectie deel 1, 2 en 3. Dit toont ook de omvang van het schandaal en de vele hooggeplaatste personen en carrières die verbonden zijn aan Demmink-gate. Verondersteld wordt dat Demmink zelf ook over stevig chantagemateriaal beschikt om zijn eigen positie te handhaven. Zo zou hij de nodige dirt hebben over leden van het koningshuis en hooggeplaatste personen uit de politiek en magistratuur. Om die reden zou niemand iets tegen hem durven te ondernemen uit die hoek, zeker omdat de zaak rondom Demmink met de nodige lijken gelardeerd is. Want naast intimidatie en (juridisch) machtsmisbruik blijken er ook personen die iets te dicht bij het vuur kwamen plotseling te sterven…

Ondanks de vele feiten en connecties die intussen al gelegd zijn, blijft het de grote vraag waarom deze zaak niet explodeert en waarom het nog nooit tot een rechtzaak of aanklacht is gekomen. Hoewel de zaak na de ruchtbaarheid door met name Zembla, Panorama en de Gaykrant enige jaren geleden aan de grote klok is gehangen, heeft het de publieke opinie kennelijk niet voldoende geprikkeld om tot nationale verontwaardiging te leiden. Kennelijk vind men een pedonetwerk in de top van het machtsbolwerk in Nederland niet ernstig genoeg? Of zou het zijn dat deze zaak zo omvangrijk en grotesk is dat het Nederlandse publiek deze simpelweg niet bevatten kan? Kan de Nederlandse burger ondanks de toenemende verharding en uitgekomen misstappen van de Nederlandse regering nog steeds niet omgaan met het idee dat de wetgevende en uitvoerende macht tot op het bot corrupt is? Of zou het daadwerkelijk uitkomen van deze feiten het land in complete anarchie storten?

Vele vragen
Hoewel het duidelijk is dat voormalig Minister van Justitie Donner loog toen hij verklaarde dat er in de aanklacht tegen Demmink geen sprake was van rook laat staan van vuur, valt er nog veel te onderzoeken. Demmink is de spil van het verhaal, maar zeker niet de enige die betrokken is. Het mag duidelijk zijn dat Demmink zijn schijnbare onaantastbaarheid dankt aan bescherming van hogerhand. Aangezien hij de hoogste ambtenaar van Justitie is, moet je het al snel zoeken bij de minister en minister-president. Volgens bronnen zou hij zelfs bescherming genieten van het koningshuis, omdat hij als baas van justitie beschikt over gevoelige informatie. Zo zou wijlen prins Claus Demmink’s voorliefde voor jonge jongetjes delen en zou hij ook op de hoogte zijn van andere escapades van leden van de koninklijke familie. Hoewel het boek zich met name op de persoon Demmink richt, is er relatief weinig aandacht voor zijn directe omgeving die hem in zijn doen en laten faciliteert en ook medeplichtig is. Vaak zijn dit mensen die nog steeds actief zijn en hoge functies bekleden.

Ondanks de gedegenheid van het boek blijven er wel een aantal fikse vraagtekens staan. De reden waarom Hüseyin Baybasin op een dergelijk omslachtige wijze door de Turkse regering is kaltgestellt roept vragen op. Was het niet makkelijker geweest de Koerdisch-Turkse dissident om zeep te helpen in plaats van de Nederlandse regering te chanteren met de informatie die men over Demmink had? Met de connecties van de toenmalige regering Ciller was het een fluitje van een cent geweest om een Mossad-killer of iemand van de Grijze Wolven op Baybasin af te sturen. Want hoewel Baybasin levenslang heeft, kan hij vanachter de tralies nog steeds zijn verhaal kwijt. En waarom liet Demmink zich zo makkelijk in de luren leggen om daarna gechanteerd te worden? Doordat hij naar verluidt jongetjes liet regelen door Turkse beveiligers tijdens werkbezoeken, maakte hij het zijn gastheren wel heel gemakkelijk om een belastend dossier over hem samen te stellen. Een bijzonder domme zet van de intelligente Demmink. Ook had Demmink zelf allang kunnen verdwijnen als hij zo’n risico was geworden voor de Nederlandse regering; dat overkwamen Van Traa en Fortuyn ook. Het boek vermeldt namelijk ook Demmink’s betrokkenheid bij de coup van Bouterse en de daaruit voortvloeiende politieke moorden, wat toont dat Demmink al veel eerder een risicovolle factor was.

Het boek gaat niet verder op deze vragen en wellicht is dat op dit moment niet nodig. Een succesvolle aanklacht tegen Demmink en de daaruit voortvloeiende rechtsgang zou nader onderzoek naar deze zaken vragen en wijzen naar betrokken partijen. Maar ook hier dringt zich weer de vraag op: wil het Nederlandse publiek dit allemaal wel weten? Wil men weten waar de Nederlandse regering en top van de macht allemaal bij betrokken is? Kan het volk omgaan met de wetenschap dat er in de regering een verregaande mate van corruptie plaatsvindt? Waar houdt de onderwereld op en begint de bovenwereld? Een onderzoek zou misschien ook een licht kunnen laten schijnen op het fenomeen waarom pedoseks en andere afwijkende seksuele praktijken bovengemiddeld veel voorkomen op de hogere echelons van de macht. Heeft het te maken met een voorkeur voor benoeming van chantabele personen op hoge posities? Of is het de macht die perverteert en mensen drijft tot het doen van dingen die taboe zijn?

Wat het ook is, dit land heeft nog een lange weg te gaan voordat het met zichzelf in het reine kan komen. Tot die tijd neuzelen we maar verder over gedoogsteunkabinetten, Henk & Ingrid en bezuinigingen. De Demmink Doofpot dwingt Nederland volwassen te worden en haar burgers in te laten zien welke zaken echt belangrijk zijn. Met het lezen van dit boek is het in ieder geval onmogelijk om je kop nog langer in het zand te steken. Tenzij je daarvoor kiest. Popstars en Pauw & Witteman is maar een klikje weg…