“Visionair” is een behoorlijk groot woord, een term waar “de geschiedenis” zelf weinig genade voor heeft, en een bestempeling die maar voor bitter weinig personen echt is weggelegd. Volgens velen blijft bijvoorbeeld de britse schrijver George Orwell een “visionair”. Hoewel zijn klassieker “1984” in eerste instantie werd gezien als een kritiek op het communisme, begint de door Orwell geschetste dystopie anno 2008 steeds meer op “onze” moderne maatschappij te lijken. Iets meer door de tijd ingehaald dan zijn collega Orwell is de schrijver Aldous Huxley. Alhoewel...“Democracy and freedom will be the theme of every broadcast and editorial - but democracy and freedom in a strictly Pickwickian sense.”
Hoewel in de jaren zestig mateloos populair (vanwege zijn pro-hallucinerende drugs standpunt) is Huxley ondertussen al aardig richting vergetelheid verbannen. Huxley is vooral bekend van zijn boek “A Brave New World” dat net als “1984” verhaalt over een toekomstige wereld waarin de mens is geconditioneerd en wordt gecontroleerd. Ook Huxley lijkt er niet zover naast te zitten (zie bijvoorbeeld de documentaries “The Trap” en “The Century of the Self” van de Britse filmmaker Adam Curtis als “licht verteerbaar” opstapje in de wereld van massa-manipulatie en psychose).
Onlangs is er een interview met Huxley uit de archieven boven komen drijven. Huxley spreekt een half uur met de Amerikaanse presentator Mike Wallace. De 100% Brit kaart problemen aan als bedreigingen voor vrijheid in de VS, overbevolking, drugs, reclame en televisie. Wallace probeert het interview in eerste instantie op de “freaky” kunstenaar tour te gooien maar Huxley is onverstoorbaar. En wie weet….visionair. Oordeel zelf....
Deel I
Deel II
Deel III
The Aquarian Conspiracy - Huxley, Isis, LSD and the roots of the American hedonist culture: http://www.terrorism-illuminati.com/book/aquarius.html
De eerste alinea's van dat boek zeggen genoeg. PR is uitgevonden om democratie uit te schakelen. Hoewel hij het iets anders noemt....
Lijkt me een duidelijk verhaal. De rest van het boek is onnodig.