We leven in een eetcultuur. Herstel: we leven in een vreetcultuur. Hoewel de media aan de ene kant neerkijkt op dikke mensen door de meest ongezonde anorexiameisjes als voorbeeld aan te halen – al dan niet gefotoshopt – wordt de cultuur van jezelf volproppen met de meest ranzige zooi steeds meer gepropageerd. Zelfs onze huisdieren zijn vet. Het gaat ook niet meer om voedsel, maar om rommel waar men het heeft gepresteerd om zoveel mogelijk calorieën ten koste van alle voedingsstoffen in te proppen. Lege calorieën en gentech die je lichaam en hormonenhuishouding compleet ontregelen en vervolgens lijden tot de vele welvaartziekten waarmee onze ziekenhuizen volstromen. De overheid zegt de strijd te willen aanbinden met ongezond voedsel, maar daar is in de praktijk maar weinig van te merken. Behalve wat onzinnige proefballonetjes als een vettax en wat geraaskal van het Voedingscentrum, wordt er te weinig gedaan aan de drugdealerpraktijken van de machtige voedselindustrie. Men legt wel de reclame van alcohol en tabak aan banden, maar snoep, junkfood en frisdranken worden de hele dag door letterlijk en figuurlijk in je mik geschoven. In plaats van mensen te informeren en opnieuw op te voeden waar het voeding aangaat, springt de pharma-industrie op dit maatschappelijk probleem. Natuurlijk, want waarom zou je preventief te werk gaan als er ook een pilletje voor is?
Bedrijven en overheden hebben er helemaal geen baat bij dat mensen minder rommel eten: de overconsumptie leidt tot meer omzet, meer belastingopbrengsten en uiteindelijk weer tot meer omzet voor de medische industrie en zorg. Aan ongezonde mensen valt nu eenmaal veel meer te verdienen dan aan gezonde. Daar komt ook nog eens bij dat de industrie voor ongezond voedsel ook nog eens de meest onduurzame industrie is die we kennen: ze verbruikt enorm veel fossiele energie en produceert enorm veel afval. De olieboeren lopen gruwelijk binnen op deze industrie die olie in voedsel transformeert. De overheid laat vervolgens ook alle ruimte aan de medische maffia en dus zien we dat mensen gaan voor de ‘makkelijke oplossing’ als het gaat om hun zwaarlijvigheid te lijf te gaan. Hierdoor is er een complete industrie ontstaan rondom vetzucht en de aanverwante domheid, die gericht is op het verlichten van de klachten. Of eigenlijk meer het tijdelijk wegnemen van het aangeleerde schuldgevoel. Die aanverwante domheid is namelijk hard nodig om alle onzin te geloven die je wordt voorgeschoteld. Enter de tsunami van TellSell producten die allerlei toverapparaten aanbieden waarmee je met 3 minuten per dag eruit kunt zien als een Olympische atleet. En als dat nog niet genoeg is dan zijn daar de kwakzalvers die je vet wegzuigen of een bandje om je maag doen zodat je dat quarterpounder menu domweg niet naar binnen krijgt. Of je neemt een spuitje, zodat je denkt al vol te zitten.
Al deze onzin is erop gericht om mensen dik en dom te houden. Dit levert geld op en houdt een groot deel van de bevolking mak en verzadigd. Verzadigde mensen zijn namelijk niet lastig zolang er maar voedsel in overvloed is. Het gedrag dat leidt tot deze vetzuchtepidemie wordt niet aangepakt en zelfs aangemoedigd. Sterker nog, mensen die wél bewust bezig zijn met voeding en beweging zijn verdacht. Deze mensen zijn namelijk ziek, want zo obsessief bezig zijn met je gezondheid is niet normaal. En zo is de cirkel rond: bedrijven maken iedereen vetter, de media vertelt vervolgens dat (extreem) dun zijn cool is, en de kwakzalvers en pillendraaiers staan vervolgens klaar om iedereen vol te spuiten en leeg te zuigen. Welkom op Planet Stupid, stupid.
Ook een goed geïnformeerde geest surft zo nu en dan mainstream, denk ik wel eens... Hoe kan je je anders het verschil vertellen?