Welnu, de langverwachte film The Da Vinci Code is eindelijk uit en na het overweldigende succes van het boek, is het afwachten of men ook massaal toestroomt voor de bewegende versie.
Toen ik las wie de hoofdrollen voor hun rekening zouden nemen, was ik niet ontevreden; op misschien Tom Hanks na: kundige acteur, maar niet echt spannend in de wat serieuzere films. Jean Reno was een opleggertje, omdat Brown hem in gedachten had toen hij het boek schreef (net zoals hij een jongere Harrison Ford in gedachten had voor de rol van Robert Langdon). Nee, het grootste gevaar kwam in mijn ogen van de regisseur: Ron Howard. De man van het valse sentiment, de opgeklopte heroïek, de klootloze verfilmingen en die altijd op veilig speelt met doortimmerde verhalen welke meestal op een waar gebeurd verhaal gebaseerd zijn. Vooral zijn meest recente draken A Beautiful Mind en Cinderella Man (beide met Russell Crowe) deden bij mij bijkans de maaginhoud naar boven stuwen.
Het mega-succes van het boek blijkt dan ook de valkuil voor de film: het verhaal is complex en er is veel te vertellen, helemaal voor mensen voor wie de materie nieuw is. Hierdoor is de verhaallijn van het boek te dominant geworden en konden de acteurs niks anders doen dan braaf het hele verhaaltje volgen. Zelden een boekverfilming gezien die zich zo strikt en lineair aan het verhaal hield. Howard laat daarnaast weinig ruimte voor acteerwerk of een eigen interpretatie van het geheel. De film is zelfs wat luchtiger van toon dan het boek. Juist dat duistere was de kracht van het verhaal, maar kennelijk was dat weer niet lief genoeg voor Richie Cunningham.
De historie van de Graal wordt wel duidelijk gebracht en het is leuk om wat beelden erbij te zien, maar die 125 miljoen aan budget zie er niet aan af. Er is te weinig gedaan met de lokaties zoals die beschreven worden in het boek. De film zuigt je niet mee en dat deed het boek nou juist wel. Het is misschien niet het best geschreven boek ooit, maar meeslepend en spannend is het wel. In de film is het tempo hoog -en de duur lang- maar het is niet de achtbaan zoals je die misschien zou verwachten; het lijkt eerder een aaneenschakeling van losse scenes. Juist ja: de hoofdstukken uit het boek. Howard heeft zich maar een paar kleine lolletjes gegund (en het is de vraag of ze ook uit zijn koker komen) en de leukste daarvan is de bliksem-cameo van Lynn Picknett en Clive Prince, de auteurs van o.a. The Templar Revelation en The Turin Shroud. Je moet wel heel goed kijken, want ze zijn zo weer weg.
Wanneer deze film in tweeën was geknipt, was hij misschien sterker geweest en hadden de acteurs meer ruimte gehad om wat gevoel erin te leggen. De liefdesrelatie tussen Sophie en Robert komt niet van de grond (hé hallo! Audrey Tautou is echt niet vervelend om naar te kijken) en het einde is ook zwak. Het meest interessante aan deze film zullen de reacties van alle gristelijke medemensen zijn die ongetwijfeld deze film als ketterse blasfemie zullen betitelen, zoals dat nu al in een paar landen gebeurt. Het zal mij benieuwen wanneer de andere Dan Brown boeken verfilmd gaan worden, want kennelijk slaan dergelijke onderwerpen wel aan. Of misschien dat we gelijksoortig werk van andere schrijvers gaan zien, zoals Het Sindone Complot van Julia Navarra bijvoorbeeld; vermoedelijk rechtstreeks op DVD welteverstaan. Ja, ik vrees dat het de komende tijd weer dringen wordt in Rennes-le-Chateau, St. Sulpice en Rosslyn Chapel.
cijfer: 7/10
P.S.: denk aan onze Da Vinci Code Contest waarbij je een Da Vinci Code goodie pakket kunt winnen. Dus kom maar op met die reviews over de film. Je mag ze ook naar ons mailen en dan kiezen wij er de beste uit.
Sunday, Monday, Happy Days,
Tuesday, Wednesday, Happy Days,
Thursday, Friday, Happy Days,
Saturday, what a day,
Rockin all week with you.
-
This day are ours
Happy and free. (Oh Happy Days)
This day are ours
Share them with me.(Oh Baby)
-
Goodbye grey skies, hello blue,
'cause nothing can hold me when I hold you.
feels so right it can't be wrong,
rockin' and rollin all week long.
(Chorus)