Zapruder Inc.

Het is niet de bedoeling op Zapruder persoonlijke vetes uit te vechten, maar in dit geval hecht ik er aan te reageren op een bijna lasterlijk stuk van Maarten Reijnders.

Goed. Dit wordt dus mijn reactie op zijn merkwaardige schrijfseltje. waar De Nieuwe Reporter mee aangeeft dat journalistieke integriteit, of zelfs maar gewoon goed fatsoen, niet iets is waar ze zich al te druk om maakt.

Nou claimen we op Zapruder Inc. niet de waarheid in pacht te hebben of overal antwoord op te hebben, integendeel, maar op zoek naar die antwoorden willen wij wel alles overwegen en daar waar nodig ook gewoon stelling nemen. Ook al stellen we onszelf daarmee ver buiten de grote, veilige groep. Ik persoonlijk kijk trouwens wel eens Idols, dus helemaal verloren ben ik volgens mij nog niet.

Vermoorde collega’s

Het is mij onduidelijk welk punt Maarten precies probeert te maken maar als ik op de titel van het stuk afga, heeft Maarten een probleem met mijn persoonlijke standpunt inzake HIV$AIDS en probeert hij dat te verhullen door zich verontrust te tonen over de integriteit van de jurering van de Dutch Bloggies. Begaan als hij is met de jury en de blogosphere at large.

Dat hij dan daarvoor heel Zapruder Inc. en ook de andere auteurs op één hoop moet gooien, is voor Maarten aanvaarbare collateral damage. Dat hij hem goed uitkomende reacties van onze reageerders moet brengen als zijnde standpunten van Zapruder Inc. zelf, is voor Maarten een verwaarloosbaar detail. Dat dan mijn ‘ontslag’ bij Centric erbij wordt gehaald, is dan alleen nog maar voorspelbaar. Het heeft niets, maar dan ook helemaal niets, te maken met het hele punt dat hij wil maken, maar het is denk ik allemaal onderdeel van de poging om de boodschapper in diskrediet te brengen, in plaats van de inhoudelijke boodschap te ontkrachten. Pisbakkenjournalistiek. Daarbij niet gehinderd door enige kennis van zaken, hoewel dat een aanname van mijn kant is.

Maarten suggereert dat ik schreef dat ik mijn collega’s wilde vermoorden en daarom ben ontslagen. Dat ontslag klopt hoewel ik free-lancer was en dan ‘gewoon’ het contract voortijdig wordt beëindigd. Mijn collega’s heb ik natuurlijk nooit daadwerkelijk willen vermoorden, integendeel, ik denk niet dat iemand mij ooit echt boos of ook maar een beetje gewelddadig heeft gezien. Ik schrijf gewoon al jaren rare verhaaltjes omdat ik denk dat ze lollig zijn. En het Office-warrior verhaal vind ik nog steeds één van mijn betere. Lees het zelf even en begrijp ook de context, mijn persoonlijke weblog, waarin het geplaatst werd. Een fotografiesite vol party-foto’s, mooie modellen, extreme sports en dus die rare verhaaltjes. Zoals collega’s ‘vermoorden’, mijn broek volschijten en God tegenkomen. Kan je raar vinden, maar het is gewoon mijn ding. Ik lees wel vreemdere dingen van veel gereputeerdere schrijvers.

Zuidafrikaanse politiek

Maarten Reijnders heeft dus een hekel aan journalistiek, net als de meeste mainstream media journalisten. Daarom moest president Mbeki van Zuid-afrika destijds zelf het heft in handen nemen. Hij deed iets unieks en organiseerde een AIDS-congres waarbij alle standpunten gehoord konden worden. Alle standpunten? Hoe durfde hij, de verrader, de terrorist, de huichelaar. De holocaustontkenner! Hoe haal je het in je hoofd om je te objectief laten voorlichten en dan nog te kiezen voor de meest logische verklaring? Dan ben je persoonlijk schuldig aan elke AIDS-dode die er tot nu toe is gevallen en in de toekomst nog zal vallen. Iedereen weet dat Afrika doodgaat aan de AIDS en dat het een virus is dat hen en ons allemaal zal gaan vernietigen. Toch? Alle kranten roepen het al jaren en die redacties controleren al hun feiten. Toch? Dood en verdoemenis aan al degenen die dat zelf eerst even willen horen uit de monden van ’s werelds beste wetenschappers.

Hoewel Maarten probeert mij buitenspel te zetten door te doen alsof ik een hoogst afwijkende en strikt persoonlijke mening ventileer, zijn er veel wetenschappers die twijfelen aan de besmettelijkheid van AIDS en heb ik me voor onze Zapruder AIDS-special gewoon gebaseerd op hun werk. Ik heb niets zelf bedacht, ik ben geen biochemicus, noch microbioloog en het HIV heb ik nooit met eigen ogen kunnen aanschouwen. Niemand op deze aarde trouwens, dat is het hele probleem. Ik heb datgene wat ik schreef dus laten controleren door een ervaren biochemicus en ik sta er in dit geval helemaal achter. Ik schrijf ook over zaken waar ik niet achter sta, omdat ik dat dan nodig acht. Maar in dit geval ben ik er van overtuigd dat er iets helemaal niet klopt aan de gangbare AIDS-theorie.

Op dat congres van Durban destijds, het laatste grote congres ooit waar zo openlijk over alternatieve verklaringen voor AIDS kon worden gesproken, werd geen consensus bereikt over wat de oorzaak was van AIDS. Peter Duesberg, één ’s werelds beste microbiologen en expert op het gebied van retrovirussen stelt dat AIDS niet besmettelijk is. Eenzelfde mening heeft ook Nobelprijs winnaar Karry Mullis. Hij kreeg de Nobelprijs chemie voor het uitvinden van de PCR-test, de industriestandaard in AIDS-research en -geneeskunde. Kary zegt echter dat zijn test daar niet geschikt voor is, dat ze de verkeerde markers gebruiken en dat ze dus onzin meten. Er zijn meer topwetenschappers die stellen dat AIDS niet besmettelijk is en uit diverse vakgebieden komen inmiddels steeds vaker kritische geluiden. Wiskundigen hebben moeite hun simulaties kloppend te krijgen, statistici zien dat er geen correlatie is tussen HIV en AIDS, dus ook geen causatie. Ze zien ook niet de verwachte correlatie tussen seropositiviteit en geslachtziekten als gonorroe of syfilis. Artsen zien dat de bijverschijnselen van de AIDS-remmers niet onderdoen voor de AIDS zelf.

Los van of deze specifieke uitspraken nou stuk voor stuk controleerbaar correct zijn of niet, de stelling dat HIV de oorzaak is van AIDS wordt door teveel geleerden in twijfel getrokken en door teveel waarnemingen weersproken om zomaar naast je neer te kunnen leggen. Zelfs de uitspraak dat Afrika doodgaat aan de AIDS, laat zich niet makkelijk onderbouwen met feiten, om de simpele reden dat er in Afrika, zeker in de 70-er en 80-er jaren, helemaal geen betrouwbare overlijdensstatistieken worden bijhouden. Zo gaat dat in de derde wereld. Overleven eerst. Dat er veel mensen ziek zijn is duidelijk, maar de klinische symptomen van AIDS zijn dezelfde als die van de ziekten die er altijd al waren en worden veroorzaakt door slechte hygiëne, ondervoeding en infecties. Die ziekten zijn in seropositieve mensen ook evengoed of slecht te behandelen als in seronegatieve. Gaan deze mensen dood aan een virus dat nog steeds niemand kan vinden of is het langdurige ondervoeding en infectieziekheid waardoor het immuunsysteem van die mensen het laat afweten?

Het naakte feit dat mensen die onderbouwd stellen dat AIDS niet besmettelijk is zo verschrikkelijk agressief worden aangevallen, het naakte feit dat er helemaal geen normaal debat mogelijk is (let op de reacties die onder dit artikel gaan verschijnen), zou elke journalist juist moeten zien als aansporing tot onderzoek. Niet Maarten. Zonder enig onderzoek weet hij wat de enige waarheid is. De zijne. Want het stond in de krant. En wee degene die er over begint, die moet worden zwartgemaakt en verdient zeker geen prijs.

Samenzweerders

De suggestie van Maarten dat wij (ik) een samenzwering zoeken achter de HIV$AIDS-dwaling, is wederom een verdraaiing. Het is zo goedkoop, zet iemand weg als samenzweerder en de meeste mensen zullen meeloperig delen in afkeuring. Zulke grote samenzweringen zijn echter niet of nauwelijks te organiseren of handhaven. Op Zapruder Inc. staan we dus juist achter het standpunt dat het mechanismen zijn, waarvan eventueel wordt geprofiteerd door enkelingen die wat hoger in de foodchain staan dan wij. Dat laatste zou je dan een samenzwering kunnen noemen. De gedachte dat elke wetenschapper, elke arts, elke internist en elke politicus in een groot AIDS-complot zit, is belachelijk. Zelfs Maarten zou beter moeten weten. We hebben daar veel betere verklaringen voor. Selectieve sponsoring (en uitdroging) van wetenschappers, cherry-picken van gunstige onderzoeken (en wegmoffelen van de ongunstige), politieke lobbying, wellicht wat omkoping en fraude hier en daar, kortom vooral een uit zichzelf geëvolueerd ecosysteem waarin de inkomsten van de industrie belangrijker zijn dan de gezondheid van de ‘klant’ en de gewenste uitkomst vanzelf komt bovendrijven zonder dat er iemand met iemand hoeft samen te zweren.

Het feit dat een arts door de industrie zelf wordt geïnformeerd over nieuwe medicijnen, het feit dat wetenschappers de grootste budgetten uit de belanghebbende industrie zelf moeten krijgen, het feit dat de farmaceutische industrie meer geld uitgeeft aan reclame dan aan onderzoek zijn allemaal kenmerken van een dergelijk ecosysteem. Iedereen kan nu trouwens zelf meemaken hoe zoiets werkt. Nog voordat er wetenschappelijke consensus was bereikt over CO2 als oorzaak van klimaatveranderingen, zijn industrie en politiek en dus ook media het gewoon gaan brengen en misbruiken als een vaststaand feit. Ook al blijkt regelmatig weer dat ze er wel eens volslagen naast zouden kunnen zitten. Weer geen enkele redactie die zich geroepen voelt om ook maar een slag om de arm te houden in hun berichtgeving. Hoe moeilijk is het voor te stellen dat exact hetzelfde mechanisme werkzaam is geweest in het hele AIDS debat en nu dus AIDS onterecht wordt gezien als besmettelijke ziekte en de medicijnen onterecht als enige oplossing?

Dutch bloggies en AIDS

Mbeki staat nu ten onrechte bekend als een soort van Holocaust-ontkenner, een imago dat Maarten mij ook het liefst zou willen aansmeren, terwijl Mbeki het enige deed dat juist was: alle kanten aanhoren. Na afloop van de conferentie liet de industrie uit angst voor inkomstenderving echter een verklaring opstellen en ondertekenen door duizenden wetenschappers waarin per decreet werd afgeroepen dat AIDS besmettelijk was en waardoor impliciet hun dure maar onwerkbare medicijnen de enige oplossing werden.

Om terug te komen op de titel van Maartens warrige verhaal. Verdienen AIDS-ontkenners dan inderdaad geen Bloggie? In China misschien niet. In Nederland natuurlijk net zo zeer als elk ander. De AIDS-special van Zapruder Inc. is zorgvuldig geschreven en er is veel onderzoek aan vooraf gegaan. Het is een broodnodige bijdrage aan een debat dat nog moeilijker te voeren is dan een debat over de Islam of bepaalde genociden. We hebben niet zo maar iets geroepen, of je het er nou mee eens bent of niet, en we staan zeker niet alleen in onze twijfels aan de orthodoxe AIDS-tautologie. Zapruder Inc. is ook geen eendagsvlieg, geen prutswerk en met meer dan 100.000 unieke bezoekers per maand voelen we ons al helemaal niet al te zonderling meer. Daarnaast zouden bloggers blij moeten zijn met extra diversiteit in hun inteelt-sphere. Bloggers zouden voorstanders moeten zijn van vrijheid van meningsuiting . Mits van zorgvuldigheid vergezeld, en dat is het zeker in ons geval.

Tenslotte wil ik pertinent afstand nemen van de uitspraak dat wij conspiracy buff’s zijn. Als het op conspiracy aankomt, zijn wij, Zapruder Inc. namelijk koning, keizer én admiraal. En ga mij niet vertellen dat samenzweringen niet bestaan want dan ga ik jullie herinneren aan het verdrag van Lissabon dat we net door onze strot geduwd hebben gekregen terwijl we exact hetzelfde verdrag jaren eerder al wegstemden. Als dan Balkenende en co. het gewoon via een omweg toch aannemen, dan is daar over gesproken, dan is dat met voorbedachten rade, dan is er sprake van een samenzwering. Ga me ook niet vertellen dat hele industrieën en regeringen, media incluis, gezamenlijk – al dan niet bewust - geen enorme dwalingen kunnen maken zonder dat zoiets uitkomt of wordt gecorrigeerd, want dan wijs ik jullie op de CO2 onzin.

Dus, wat wil Maarten Reijnders dan echt? Waarmee rechtvaardigt hij dan zijn gelieg en verdraai? Geen idee. Waarom De Nieuwe Reporter een onzorgvuldig bijna lasterlijk stuk plaatst, is me al even onduidelijk, maar ze kunnen het goedmaken door zelf een keer naar de andere kant van HIV$AIDS te kijken… Wees voor één keer in leven eens een echte journalist. En dat betekent ook dat je niet bang mag zijn voor je reputatie. Ga ervoor, kijk naar Arnold Karskens, doe als Stan van Houcke en neem een voorbeeld, zelfs aan Zapruder Inc.