Zapruder Inc.

Deze tak van de medische wereld is net zo verziekt als de rest, en dus worden doktoren, psychiaters en medische faculteiten verleid en omgekocht om deze gevaarlijke pillen te slijten aan hun patiënten. Ze worden op alle manieren geholpen om de omzet van de farmaceutische bedrijven omhoog te stuwen: de artsenbezoekers kauwen netjes voor hoe ze hun patiënten kunnen ompraten om de gevaarlijke drugs te nemen, de toepassingen van de medicijnen worden handig opgerekt zodat er meer zogenaamde aandoeningen mee te verhelpen zijn en de pharmabedrijven betalen de psychiaters die lustig meeschrijven aan de definities die de DSM opmaken en zo getroubleerde patiënten richting een drugsgevuld leven praten. Het businessmodel achter deze gevaarlijke pharma-hoax is ook een beproefd concept: men reserveert een gigantisch bedrag voor marketing, een enorm bedrag voor de wetgevende autoriteiten, een groot bedrag voor de medici en psychiaters en een meer dan aanzienlijk bedrag voor eventuele claims en rechtszaken. Ondanks al deze zogenaamde exploitatiekosten verdient men nog steeds akelig veel geld. Met eventuele claims en rechtszaken wordt dus vanaf het begin rekening gehouden en deze worden zoveel mogelijk geschikt, doodgeprocedeerd en uit de publiciteit gehouden. Uiteindelijk is het weer het geld van de belastingbetaler dat verdwijnt in de zakken van de pillenboeren via de sociale gezondheidszorg. Een financiële truc die we herkennen van de weggesluisde belastinggelden door het militair industrieel complex en de bail-out van de banken.

Het is duidelijk dat de criteria voor psychiatrische aandoeningen handig worden opgerekt zodat uiteindelijk iedereen wel een plaatsje kan krijgen in de gekkenbijbel. En de remedie is bijna steevast medicatie. Medicatie die niet alleen zware bijwerkingen heeft zoals diabetes en obesitas, maar kinderen en ouderen vaak dieper weg drukt in een werkelijke staat van psychose en verdwazing. Ook in jeugdgevangenissen en opvanghuizen – een omgeving met een bij uitstek kwetsbare doelgroep – wordt er kwistig gestrooid met psychofarmaceutica. Je zou zeggen dat meer medicatie op therapeutische basis uiteindelijk zou moeten leiden tot minder patiënten, maar zo werkt de pharma-industrie natuurlijk niet; in een curatieve strategie zitten geen inkomsten voor de lange termijn en dus moeten mensen verslaafd blijven aan deze rotzooi. Niet zo moeilijk, want het is net zo verslavend als recreatieve drugs (en wordt zelfs steeds vaker daarvoor gebruikt). En dus krijg je een natie van verslaafde zombies. Alsof junkfood, het afkalvende onderwijs en een versuffende entertainmentindustrie al niet genoeg waren. Welkom terug op Planet Clusterfuck.