Zapruder Inc.

Onderstaande absoluut briljante, meesterlijk indrukwekkende (vul hier eigen superlatieven in, vet coole, boemlauwe, ...) BBC-documentaire laat zien welk mechanisme dat is en hoe het onze wereld op dit moment domineert en het is niet prettig om te zien. Het is namelijk geen toeval, het is geen onbewust mechanisme, het is bewust geengineered en de mate van controle dat het heeft over het volk, de massa, en over onze (naar hieruit blijkt schijn-) democratie is onwaarschijnlijk veel groter dan de meesten kunnen bevatten. 

Crowd-control, met dank aan Edward Bernays die van de theorieën van onder andere zijn oom Siegmund Frued instrumenten voor de elite maakte, wordt zowel door corporatisch als regeringen ingezet om ons, inderdaad, te slaven. We worden geen slaven straks onder de NWO, we zijn al slaven nu alleen noemen ze het consumenten.. Edward Bernays’ belangrijkste boek: ‘Propaganda’. Zijn uitvinding: ‘PR’, ‘marketing’. Effectief de uitschakeling van bewuste keuze. Als je net als ik denkt dat je daar aan kan ontsnappen omdat jij nou eenmaal slim, nuchter en zelfdenkend bent, zou ik maar eens een paar uur vrijmaken voor deze documentaire (hier in heel erg goede kwaliteit).

Edwards Bernays kan achteraf worden gezien als één van de meest invloedrijke personen ooit, hij heeft de wereld meer veranderd dan wie dan ook. Hij en Milton Friedman, de promotor van de agressieve soort kapitalisme die ons nu aan het verteren is.

Onderstaande CC-BY van Inanna, via ons ZapLog

In 2002 zond BBC4 een 4-delige documentaire uit van Adam Curtis, die later ook The Power of Nightmares maakte. The Century of the Self gaat over de invloed van de psychoanalyse op de economische en politieke besluitvorming. Deze documentaire is volgens Patman de belangrijkste documentaire van deze tijd. Het politieke belang van de psychoanalyse wordt in deze documentaire inderdaad heel helder uitgelegd. 

Ieder deel duurt een uur. Een samenvatting per deel, met links naar informatie over de meest belangrijke personen en zaken, kan bij deze documentaire behulpzaam zijn als geheugensteun en om eventueel meer achtergronden te zoeken. Een beschrijving per deel door Adam Curtis zit onder de link in de titel.

Deel 1: Happiness machines

Rond 1900 ontdekte Sigmund Freud de invloed van onbewuste seksuele en agressieve drijfveren op het menselijk handelen. De psychoanalyse van Freud werd door zijn neef Edward Bernays geïntroduceerd in de Verenigde Staten, waar de theorie werd gebruikt om de massa aan te zetten tot het kopen van goederen. Zo ontstond de consument, die zich richtte naar de commerciële propaganda. Toen kwam de beurskrach van 1929 en de crisis begon. Voor consumeren hadden de meeste mensen toen geen geld meer.

In Duitsland gebruikte Joseph Goebbels de ideeën van Bernays niet voor commerciële, maar voor politieke propaganda. President Roosevelt probeerde intussen met de New Deal de economie weer uit het slop te halen. Hij werd gesteund door George Gallup, een statisticus die de opiniepeiling ontwikkelde (in de VS daarom Gallup poll genoemd). Nadat Roosevelt in 1936 met een overweldigende meerderheid was herkozen, keerde het bedrijfsleven zich tegen zijn democratische politiek, daarbij gesteund door Bernays, die geloofde dat democratie alleen kon bestaan binnen het kapitalisme. De massa was volgens hem slechts in staat om te kiezen tussen de verscheidene vormen van consumptie.

In 1938 vluchtte de Joodse Sigmund Freud met zijn dochter Anna weg uit Wenen. Ze gingen wonen in Londen, waar Freud in 1939 overleed. Daarna brak de Tweede Wereldoorlog uit.

Deel 2: The Engineering of Consent

Het idee dat ieder mens wordt gedreven door onbewuste, irrationele en barbaarse krachten, leek gedurende WO II door de feiten te worden bevestigd. Veel soldaten kwamen met psychische problemen terug van het front. In de VS werden ze begeleid door psychoanalytici, die de oorzaak van hun problemen niet zochten in de oorlog zelf, maar in onverwerkte emoties uit hun jeugd.

Na de dood van Freud werd Anna Freud de leider van de psychoanalytische beweging. Zij analyseerde kinderen, ook die van haar vriendin Dorothy Burlingham. Ze leerde hen om zich aan te passen aan de maatschappij, zodat hun ego sterker zou worden. Die therapie leek succesvol. In 1946 tekenden president Truman de National Mental Health Act en de gebroeders Menninger trainden honderden nieuwe psychiaters. Psychologische begeleiding kwam overal beschikbaar en de psychoanalytici kregen steeds meer invloed.

Net als Bernays gebruikte Ernest Dichter de psychoanalyse voor commerciële doeleinden. In zijn Institute for Motivational Research liet hij zogenaamde Focus Groups vrij associëren over bepaalde producten, om tot betere verkooptechnieken te komen. Ook beroemde schrijvers, politici en filmsterren waren nu in psychoanalyse, maar met de kinderen Burlingham ging het intussen helemaal niet goed.

In 1953 hadden de Russen een atoombom ontwikkeld, de Koude Oorlog begon. Edward Bernays gebruikte de angst voor het communisme voor politieke doeleinden. In Guatemala was de United Fruit Company oppermachtig, maar in 1950 was kolonel Arbenz tot president gekozen. Hij wilde de bananenplantages onteigenen. UFC huurde Bernays in, die de democratische politiek van Arbenz vertaalde in een communistische dreiging voor de VS. Terwijl hij de media manipuleerde middels een zogenaamd onafhankelijk persagentschap, organiseerde de CIA een coup. Zo werd Guatemala “bevrijd van het communisme.” Bernays noemde deze strategie de “engineering of consent.”

De CIA begon te experimenteren met brainwashing. Dr. Ewen Cameron zetten een geheim project op, MKULTRA, waarin o.a. werd geëxperimenteerd met Elektroshock therapie en LSD om in mensen een bepaald gedrag te ontwikkelen. Het werd een complete mislukking. In Hollywood was de psychoanalyse inmiddels zeer populair, maar ondanks alle “goede zorgen” van haar psychiater pleegde Marilyn Monroe in 1962 zelfmoord. Daarna ontstond er kritiek op de psychoanalyse.

Deel 3: There is a policeman inside all our heads.

Wilhelm Reich, een leerling van Freud, meende dat de onbewuste drijfveren in mensen niet destructief waren, maar juist goed. Ze werden alleen onderdrukt door de maatschappij. Reich geloofde in seksuele vrijheid en de helende kracht van het orgasme. Hij werd door Anna Freud uit de psychoanalytische beweging gegooid en vluchtte voor de nazi’s naar de VS. Daar brachten zijn experimenten met orgonen-energie hem in conflict met de autoriteiten, hij stierf in 1957 in de gevangenis.

In de zestiger jaren beschuldigden jongeren in de VS de corporaties van brain-washing. Hun theorie kwam van Herbert Marcuse, een kritische psychoanalyticus en schrijver van “One Dimensional Man.” Hun demonstraties tegen de oorlog in Vietnam werden met geweld uiteengeslagen. De jongeren besloten dat de maatschappij alleen kon veranderen, als de mensen zelf zouden veranderden.

Een groepje volgelingen van Reich was doorgegaan met zijn theorie, in een klein centrum in Californië: Esalen. Een van hen was Fritz Perls. Zijn Gestalttherapie was gericht op de bevrijding van onbewuste, verdrongen emoties. Hij geloofde in zelfexpressie, waardoor het individu autonoom zou worden. Deze autonome individuen zouden de maatschappij kunnen veranderen. Een van de leiders van deze Human Potential Movement was Abraham Maslov.

De therapie werd omgezet in een training voor grote groepen: de Erhart Seminars Training, oftewel EST. Werner Ehrhart geloofde echter niet in een authentiek innerlijk zelf, maar in de vrijheid om je eigen leven in te richten. De beweging werd zeer succesvol, maar het politieke element ging verloren. De activist Jerry Rubin besloot na een EST training om de politiek de rug toe te keren. Zijn vriend Stew Albert legt dat uit. En Rubin was niet de enige!

De psycholoog Daniel Yankelovich vertelt hoe deze trend de markt beïnvloedde. Het Stanford Research Institute deed onderzoek: the Psychological Values Research. Aan de hand van de theorie van Maslov over de “hiërarchie van behoeften” ontwikkelde het SRI een vragenlijst. Aan de hand daarvan konden mensen worden ingedeeld naar hun persoonlijke “values and life-styles.” Zo ontstond life-style marketing.

In 1981 werd Ronald Reagan president, een rechtse politicus die vooral aansloeg bij de meest individualistische mensen. Die groep vroeg om een aanbod van zeer uiteenlopende producten en dat was goed voor de economie. Maar niet alleen de producten werden verkocht, ook de politici gingen gebruik maken van de nieuwe marketingstrategie!

Deel 4: Eight People Shipping Wine in Kettering

In de tachtiger jaren was de marketingstrategie van Bernays in de VS uitgegroeid tot een machtige reclame-industrie. In Engeland werden de mensen nog ingedeeld naar sociale klasse, leeftijd en dergelijke. Margaret Thatcher werd in 1979 eerste minister, ook daar leidde het nieuwe individualisme tot een overwinning van rechts. En ook daar werd het de drijvende kracht achter de economische opleving. Matthew Freud, een achterkleinzoon van Sigmund Freud en een volgenling van bernays, koppelde reclame aan nieuwsitems en krantenmagnaat Rupert Murdoch verwelkomde deze nieuwe verkooptechniek.

De rechtse politici beschouwden hun kiezers als individuen die streefden naar de bevrediging van hun eigen behoeften, waarin het bedrijfsleven in een vrije markteconomie het beste kon voorzien. Politici van de Labour Party, die geloofden in de gezamenlijke belangen, raakten het contact met hun achterban kwijt. Philip Gould en Peter Mandelson organiseerden Focus Groups, waaruit bleek dat ook hun kiezers zichzelf zagen als autonome individuen. De Labour Party wilde zijn politiek echter niet wijzingen, en leed in 1992 een verkiezingsnederlaag. Philip Gould ging in de VS werken, in de campagne voor Bill Clinton, die zich wel richtte naar de uitkomsten van de Focus Groups. Clinton werd president, maar Reagan had een begrotingstekort achtergelaten van bijna 300 miljard dollar. De FED wilde de regering geen geld meer lenen. De verkiezingsbeloften werden verbroken, de kiezers voelden zich verraden. Bij de verkiezingen voor het congres wonnen de Republicans. Clinton riep de hulp in van Dick Morris, die de marketingtechniek introduceerde in de politiek. Clinton werd herkozen, maar zijn politieke programma was volledig ondergeschikt gemaakt aan het winnen van de verkiezingen.

De nieuwe leider van de Labour Party, Tony Blair, luisterde wel naar de uitkomsten van de Focus Groups. Ook het programma van Labour werd ondergeschikt gemaakt aan de wensen van de consument en in 1997 werd Blair eerste minister. In deze consumentendemocratie bepaalt de vrije markt het beleid en het belangrijkste doel lijkt het bevredigen van onze individuele behoeften. In feite worden we echter bestookt met propaganda, waarvan de techniek werd ontwikkeld om ons als consumenten te manipuleren.