Er lijkt een toenemende emotionele leegte te ontstaan in Nederland: iedere keer als er een ‘nationale ramp’ gebeurt, of gewoon iets heel zieligs, dan blijkt er behoefte te komen aan een soort collectief emotioneel ramptoerisme. Dit betekent meestal hele kuddes IKEA-gangers die met z’n allen een stille tocht lopen of ergens op een verregend plein collectief gaan staan te grienen. Het is een significant deel van onze bevolking dat ergens een emotionele leegte voelt of gewoon “iets” en dit wil opvullen door die ellende te delen; en iedere excuus daarvoor is een goed excuus. Of men er nu direct betrokkenheid bij de ellende heeft is niet relevant: iedere mogelijkheid die er is om het even uit de zelfgecultiveerde peul te kruipen en de ondraaglijke lichtheid van het burgertruttenbestaan te ontvluchten grijpen deze emotionele vampiers met beide klauwen aan. En zo zie je dan weer een heel plein buiten een schouwburg in Apeldoorn vollopen met X-Factor fans en Centerparc-drones die menige traan plengen bij een herdenkingsbijeenkomst die eigenlijk alleen bestemd zou moeten zijn voor nabestaanden en directe betrokkenen. Maar nee, dit soort huilfestijnen met hun zalvende woorden van ambtelijke hotemetoten wordt breed uitgemeten in de media, omdat het ons allemaal de kortstondige illusie moet geven van saamhorigheid en eensgezindheid in dit land. Hetzelfde land waar we elkaar eigenlijk liever negeren, men stiekem liever Wilders stemt omdat het nu toch wel heel erg ‘vol’ begint te worden, je grof wordt gesneden bij ieder ritsvlak op de snelweg, we foeteren op de regering maar niets doen tegen haar wanbeleid, en waar winkelwagentjes in de supermarkt steevast in je kuiten geramd worden waarop dan de “sorry” te vlug volgt om gemeend te zijn. Het is het onvermijdelijke gevolg van de coconmentaliteit waarin een groot deel van de Nederlandse bevolking in verkeert. Maar zoals zo vaak dient het ene gat opgevuld te worden met het andere.
Enter het emo-ramptoerisme: de nationale aflaat voor collectief navelstaren en na voetbal de populairste volkssport.
Een gedeelte van de jeugd (ik zal niet generaliseren) is compleet de emotionele weg kwijt. Ze hebben het gekopieerd van tv/media/ONM/GTST/X-factor/etc. Er is eigenlijk niets naturels meer aan te bekennen. Het lijkt ze juist te gaan om aandacht voor zichzelf! Kijk mij ook eens huilen/meeleven. En online lekker makkelijk: typ-klik-klaar.
Het is vooral de noodlijdende media die hier als aasgieren van smullen en vervolgens lekker nog wat nahypen.