Zapruder Inc.

Enron was een energiebedrijf dat in 15 jaar uitgroeide tot het zevende grootste bedrijf in Amerika en een radicaal nieuwe aanpak erop nahield. Niet alleen gingen ze energie leveren, maar energie kapitaliseren en “energieopties” verhandelen alsof het om aandelen ging. Door enorm met de cijfers te knoeien -met behulp van accountancybureau Arthur Andersen- en door vooral te handelen in lucht en te speculeren op toekomstige winsten die nooit kwamen, dreef het bedrijf steeds verder naar de afgrond. De top van Enron vulde hun zakken tot astronomische hoogten en veel mensen werden daar de dupe van. Naast dat veel Enron-werknemers hun pensioengelden en bedrijfsaandelen zagen verdampen, kwamen er zelfs mensen letterlijk zonder stroom te zitten omdat Enron het een goed idee vond om af en toe letterlijk de knop om te draaien zo een kunstmatig tekort te creëren. Californië in het bijzonder werd daar het slachtoffer van met vele black-outs als gevolg. Om een goed beeld te krijgen van de maffia-praktijken van Enron, raden we de meer dan prima documentaire ”Enron, The Smartest Guys in the Room” aan.

Toen het bedrog van Enron aan het licht kwam ging er een beerput van ongekende grootte open. Het was niet alleen een financieel megaschandaal, maar een enorme verzameling van allerlei schandalen en conspiracies waar bedrijven en regeringen over de hele wereld bij betrokken waren. Niet alleen was Andersen betrokken bij het schandaal, maar ook vele geldschieters als Merrill Lynch, Citibank, J.P. Morgan en Deutsche Bank die achteraf allemaal verklaarden “nichts gewusst” te hebben, wat uiteraard glashard gelogen was. Erger wordt het als de men kijkt naar de banden die de Bush-regering en mensen als Dick Cheney hadden met Enron. Ken Lay was een groot sponsor van Bush in aanloop naar zijn presidentschap en na het aantreden van Bush werkte Enron nauw samen met Cheney en zijn Energy Task Force. Enron gaf verregaande adviezen over hoe de Bush-regering haar strategie moest bepalen omtrent Big Oil en andere globale energiezaken. Hier passeren weer allerlei zaken als de Kaspische zee, strategische oliepijpleidingen, de Taliban en Unocal de revue. De tentakels van het schandaal reikten zelfs tot Engeland, waar er ook allerlei onverkwikkelijke banden bestonden met de Labour regering.

U ziet, Enron is slechts weer het bewijs dat de usual suspects elkaar net zo makkelijk de strot afbijten als ze niet met elkaar in bed liggen. Dit gevalletje “jammer” zal zeker bij de komende Bilderberg-conferentie over de tong gaan. Dat moet beter de volgende keer, heren wereldheersers.