Zapruder Inc.

Wat bombardeerde Israël op 6 september 2007 in Syrië? Niemand die het precies lijkt te weten. De actie door Israël werd gevolgd door een absolute mediastilte, met slechts druppelsgewijs aanwijzingen. Syrië ontketende het verhaal door de Israëlische schending van luchtruim te veroordelen maar ontkende steevast het bombardement. Pas later gaf het land toe dat een „onbelangrijk complex“ geraakt zou zijn. Inlichtingendiensten en leger in de VS en Israël hielden de kaken dicht. Maar in de westerse media begonnen „uit anonieme bronnen“ verhalen over een aanval op „een Syrische nucleaire installatie“ te verschijnen.

Het momentum van de „lekken“ bouwde zich op tot uiteindelijk een „officiële versie“ over het Israëlische bombardement naar buiten werd gebracht: Israël heeft een nucleaire installatie onschadelijk gemaakt dat Syrië samen met Noord Korea ontwikkelt. Onthullingen die zowel de vergevorderde onderhandelingen met Noord Korea over haar nucleaire programma onder druk zette als vraagtekens bij de IAEA opriep. Bewijsmateriaal zouden Israël en de VS later overleggen.

Met ruim een half jaar vertraging is het Amerikaanse congres nu dus „gebrieft“ over de actie. In een tien minuten durende “videopresentatie” wordt doormiddel van animaties en foto’s beschikbaargesteld door Israëlische inlichtingendiensten de zaak tegen Syrië en Noord Korea opgebouwd. Het congres is woedend. Blijkbaar wordt ernstig bewijsmateriaal niet meer aan de volksvertegenwoordiging overlegd en vaart de regering Bush (wederom) zijn eigen, in geheimhouding gehulde, weg.

Daarnaast viel de presentatie toevalligerwijs samen met de thuiskomst van een „lichte“ delegatie Amerikaanse diplomaten uit Noord Korea. In ruil voor een Noord Koreaanse handtekening onder het non-proliferatieverdrag zijn de Amerikanen bereid om Noord Korea van de lijst het „terroristische staten“ te halen en boycotten op te heffen. De controverse rond Noord Korea’s „atoombom“ wordt enige tijd doormiddel van „carrots and sticks“ aangepakt. Onderhandelen in plaats van de harde lijn. Tot groot ongenoegen van de neoconservatieve haviken in Washington.

Deze groep, met als godfather vice-president Dick Cheney, lijkt ook grotendeels verantwoordelijk voor de eerste “lekken” van het Syrische “nukes” verhaal.

Naast het Amerikaanse congres is ook de IAEA ontstemd over de “cowboykoers” van Israël en de VS. Hoewel het agentschap aangeeft zelf geen aanwijzingen te hebben voor Syrische nucleaire activiteiten, zou de IAEA op zijn minst “overlegd” kunnen worden met het bewijsmateriaal voordat er unilaterale militaire acties worden ondernomen. Acties die verregaande gevolgen kunnen zoals een oorlog.

Een mening die ook oud VN-wapeninspecteur Scot Ritter deelt. Naast de nogal ongeloofwaardige claim dat Syrië met deze reactor nucleair wapenmateriaal kan produceren (capaciteit en herproductie te klein) heeft Syrië, als mede ondertekenaar van het non-proliferatieverdrag, domweg niets misdaan. De Israëlische actie daarentegen is een aanval op een souverein land. Een oorlogsdaad. En met het complex uit de weg geruimd zal de wereldgemeenschap nooit duidelijkheid krijgen wat de Syriërs en Noord Koreanen nu eigenlijk aan het bekokstoven waren. Het wilde militaire ingrijpen is een duidelijk gemiste kans. 

De IAEA zal overigens Syrië om opheldering vragen. Israël heeft tot op heden het non-proliferatieverdrag niet ondertekend. 

Presentatie over het Syrische nucleaire wapenprogramma.