Zapruder Inc.

Geopolitiek is een containerbegrip, aangezien het tegenwoordig allerlei politieke en economische elementen omvat op het globale toneel. Met name het economische element beheerst veel aspecten van globale politiek. Wereldregeringen trekken aan de hand van corporaties ten strijde tegen soevereine landen om de stroom van olie en stabiele energietransportroutes veilig te stellen. Onze economie is nog steeds rondom fossiele energie gebouwd en net als het “eeuwige economische groeimodel” moet dat achterhaalde concept behouden blijven. Onhoudbaar, helemaal als je nagaat dat in de komende 40 jaar de globale energiebehoefte zal verdriedubbelen. Alternatieve vormen van energie worden standaard neergesabeld met de mantra dat ze “commercieel niet aantrekkelijk zouden zijn”. Meestal wordt dan gerept over windparken die met subsidie aangelegd worden of het terugverdienmodel op zonnecellen. Deze berekeningen kloppen niet omdat ze niet volledig zijn. Los van het feit dat het moeilijk blijft om de milieutechnische impact en duurzaamheidsfactor van bepaalde vormen van energiewinning in geld uit te drukken, worden een heleboel kosten die aan de fossiele energiewinning zitten niet meegenomen. En dat terwijl we als belastingbetaler hier regelmatig aan meebetalen.

De oorlog met Libië is hier een goed voorbeeld van: voor 20 miljoen doet Nederland mee met de VN (nu NAVO) landen om de soevereine staat Libië te bombarderen. Los van de legitimiteit van deze actie zou je dit als een indirecte kostenpost mogen zien die met onze fossiele energiewinning te maken heeft; oorlog als incurred cost. De stroom van Libische olie naar Europa moet intact blijven en daar hebben de NAVO-partners veel geld voor over. De Amerikanen alleen zitten al op meer dan 600 miljoen dollar voor zes dagen en dat zal alleen maar meer worden. En dan rekenen we nog niet eens de bijzaakschade mee die optreedt op Libisch grondgebied en het geld dat dit straks gaat kosten in de wederopbouw. Deze ‘verborgen’ kosten worden nooit meegenomen in het hele energievraagstuk. Om verzekerd te blijven van onze olietoevoer is er meer nodig dan het businessmodel van een oliemaatschappij die de olie boort, raffineert en bij ons aan de pomp aflevert. Naast het installeren en onderhouden van dictators die het Westen gewillig zijn, moet er af en toe ook met groot materieel uitgerukt worden om diezelfde dictators koud te zetten als ze gaan muiten. Daarnaast worden er ook nog de nodige middelen geïnvesteerd het bespelen van de media en het gunstig stemmen van politici en lobbygroepen. Even los van al het menselijk leed dat ermee gepaard gaat. Al met al een kostbare business, die fossiele energie.

Wat betreft de het afkicken van onze fossiele energieverslaving: in de schaduw van deze globale economische machine van olie-oorlog-corporatisme, zullen alternatieve energiebronnen nooit volwassen kunnen worden. En zolang er nooit serieus geld in ontwikkeling van deze energiebronnen geïnvesteerd wordt zoals alleen corporaties en regeringen dat kunnen, zullen de innovaties niet snel genoeg gaan om op tijd een volwaardig alternatief te bieden voor fossiele energie. En zo houd je de drogreden in stand om niet over te stappen op duurzame energie. Zo zullen eindige energiebronnen als olie, gas, kolen en nucleaire grondstoffen hun dominantie houden en zo ook de geopolitieke hefboom blijven, waarmee landen die over deze stoffen beschikken in een wurggreep worden gehouden. Het is een instituut dat achterhaald en eindig is en ondanks haar globale dominantie op de laatste benen loopt. Maar voordat het ten onder gaat aan haar eigen eindigheid, zal het nog veel schade aan de wereld aanbrengen en onze vooruitgang enorm remmen.