We worden nu steeds meer doodgegooid met allerlei hosannaverhalen over Free Energy en het goeds dat deze uitvindingen voor (bijna) gratis energie zouden kunnen brengen als ze toegepast worden. Dat we deze schijnbaar eenvoudige maar revolutionaire technologieën nog niet massaal toegepast zien door energiebedrijven, industrieën en landen die veel energie behoeven is natuurlijk een grootse conspiracy gesmeed door de olielobby in combinatie met het militair-industrieel complex dat geld verdient aan de olieveroveringsoorlogen. Het is zo makkelijk, nietwaar?
Maar is dat wel zo? De belangrijkste prioriteit van een bedrijf is om winstmaximalisatie te behalen en “share holders’ value” te vergroten om zo haar voortbestaan te garanderen. En dat geldt dus ook voor energiebedrijven die met kleine winstmarges werken. Waarom zouden zij dan een kans laten liggen om hun winstmarge dramatisch te vergroten door vrije energie toe te passen, hun kostprijs terug te brengen tot bijna nul en vervolgens te leveren aan hun klanten tegen zeer concurrende prijzen? Het zou de ideale oplossing voor alle partijen zijn: schone, eindeloze energie tegen een fractie van de kostprijs van cokes, gas en olie zonder het risico van heftige prijsfluctuaties en leveringsproblemen. Daarnaast bestaan de principes waarop vrije energie gebaseerd is al vrij lang, dus een noviteit is het niet en inmiddels had allang een bedrijf zijn business ervan kunnen maken. Zelfs een eindeloze voorraad spotgoedkope olie zou qua energievoorziening niet opkunnen tegen vrije energie. Zijn al die energiebedrijven en -gebruikers nu zo dom, of is de macht van de olie en militaire lobby nu zo groot?
Wat tegelijkertijd ook zo frappant blijft is die niet-aflatende focus op vrije energie. Andere energie-alternatieven die stabiele, schone en goedkope energie leveren en inmiddels meer dan bewezen zijn krijgen ook geen voet aan de grond. Zelfs al woon je niet in IJsland -met haar enorm krachtige geothermische krachtcentrales- dan nog kun je aardwarmte succesvol gebruiken om gebouwen in de winter te verwarmen door water diep naar beneden te pompen in de zomer. Zo zijn er ook technologieën die het mogelijk maken om het asfalt van snelwegen als een warmte-accumulator te laten werken. Je zou ook de snelwegen van boven kunnen voorzien van zonnecellen, meer gebruik maken van getijde-energie en windenergie, etc. Op zichzelf zijn veel van deze toepassingen niet voldoende om de totale gas en oliebehoefte die er nu eenmaal is weg te nemen, maar het kan wel een significante bijdrage leveren om de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen terug te dringen. Tegelijkertijd zorg je zo voor een lokaal schoner milieu en minder uitstoot.
Als deze alternatieven die zich inmiddels al succesvol bewezen hebben nog steeds als het slome jongetje van de klas worden achtergesteld en overgeslagen, dan is er nog minder hoop voor onbewezen technologieën die zich baseren op vrije energie. Een hoop discussies voeren over het wel of niet toepassen van vrije energie en of het wel of niet haalbaar is, is meer een academische discussie die pas relevant wordt als we antwoord geven op de vraag: waarom worden andere bewezen technologieën voor energie niet gebruikt? Het doorzagen over vrije energie en alle conspiracies die er onvermijdelijk mee gepaard gaan leidt dan ook de aandacht af van de werkelijk kernvraag. Dat deze toepassingen dan vervolgens een opmaat kunnen zijn voor vrije energie -als het al werkt- is een andere discussie.
Alternatieve energiesceptici staan vooraan om te schermen met argumenten dat de alternatieve technologieën een grote investering vergen en dat de infrastructuur op de schop zal moeten, maar dat is natuurlijk in het eigen straatje lullen en gebaseerd op de tijd dat olie nog een derde of minder kostte van de huidige prijs en dergelijke investeringen niet rendabel geacht werden. Met de sterk stijgende energieprijzen kun je vrij gemakkelijk een break-even berekening maken om te zien wanneer je een investering in alternatieve energie eruit zult hebben en dan hoeven we niet eens meer te discussiëren over wat de duurzamere oplossing zou zijn. In dergelijke beschouwingen zou je nu veel meer zaken kunnen kapitaliseren dan alleen de kostprijs van ruwe olie, transport en raffinage, maar ook de ecologische footprint, de duurzaamheid, fluctuatie in aanvoer, dollarkoers en zelfs wat het voor je share holders’ value en p.r. doet als je als bedrijf groene energie produceert. Als je zo’n berekening loslaat op alternatieve energie dan hoeven we het niet eens meer over vrije energie te hebben en kunnen we ons toeleggen op het echte probleem.
Een Sahara vol panelen levert nog lang niet genoeg stroom op en zoveel schoner is het ook niet als je de fabricage vervuiling meetelt.Ik had ook niet zonnepaneel maar zonnecollector moeten schrijven. Zonnecollectoren kun je ook bouwen met een hele hoop ligt-bollende spiegels die al het licht reflecteren naar 1 centraal punt. In dat brandpunt kun je dan zout laten smelten en rondpompen langs andere systemen waarmee je ide hitte om kan zetten in stroom. Bijvoorbeeld een stoomturbine.
Ik kan de titel van dit stuk dan ook niet goed plaatsen.
Misschien dat het geldt voor ons "overgeinformeerden"?

dat bedoel ik ook, spanning dus. Het gaat uiteindelijk om de verbruiker. En daar kun je wel een heleboel aan sleutelen. Mijn notebookje's ac adaptertje vraagt 220V en 1.5A en levert 19V en 3.16A Je punt gemaakt.
Een klap van de dynamo 40.000 V overleef je wel, maar een hengst uit je 220V stopcontact? Dus een omvormer gebruiken zoals merethan zegt is in eerste instantie -met de huidige apparatuur- onvermijdelijk. Oplossingen zoeken aan de verbruikers kant dus.
In dat geval is er vrije energie, máár moet er wel continu een aanvoer zijn van dat speciale en vrij zeldzame metaal voor het oxidatieproces. Lijkt me dat je dan het probleem gewoon verlegd van olie naar ijzer.
Dus alleen nieuwe gespecialiseerde bedrijven die deze devices leveren zouden aanvankelijk verdienen aan vrije energie. Past niet in het corporatistische plaatje wel?
Gratis energie betekent nagenoeg ultieme vrijheid.
De initatieven in deze richting zijn gecoordineerd, vaak letterlijk, om zeep geholpen, volgens mij om bovenstaande reden.
De geschiedenis van Tesla en Meyer zijn slechts 2 voorbeelden. Het enige dat mij in de natuurkunde les over Tesla geleerd is, is dat de magnetische veldsterkte zijn naam draagt.
Veel zeggend vind ik ook het argument van die natuurkundige in It runs on water die verklaart dat de "uitvinders" niet zijn wetenschappelijke jargon spreken en hij daardoor niets kan met hun experimenten.
Volgens mij begrijpen de uitvinders zelf de natuurkunde achter hun proeven ook niet.
Maar de wetenschappelijke methode is toch: waarnemen, hypothese opstellen, experiment bedenken, verifieren danwel falsificeren en eventueel hypothese bijstellen?
Punt is natuurlijk dat in deze gevallen het verhaal begint met het experiment dat leidt tot een waarneming.
Ik kan me voorstellen dat je daar als rechtgeaarde wetenschapper van in de war raakt;
Geeft meteen aan wat er mis is met die methode: op die manier zul je nooit iets ontdekken dat buiten onze 5 zintuigen valt: radio golven, ontdekt en bruikbaar gemaakt door Tesla, maar de geschiedenis geeft Marconi de credits.
Maar zelfs als we free energy vergeten en ons focussen op "conventionele" alternatieve energie: we moeten olie gaan vervangen door aardwarmte, zon- en windenergie en weet ik wat er verder nog aan duurzame bronnen te bedenken is.
Allemaal heel goed voorstelbaar ware het niet dat we met zijn allen gevangen zitten in een geopolitiek systeem dat ons tegen elkaar uitspeelt i.p.v. dat het ons uitdaagt om samen een alternatieve energie voorziening op te bouwen.
Veel zeggend is ook de focus die nu gelegd wordt op biobrandstof:
een ontwikkeling die voedsel prijzen opdrijft en honger in de hand werkt.
Ik geloof dat een menselijke, sociale oplossing van het energie vraagstuk veel zou bijdragen aan de emancipatie van de mensheid:)