Zapruder Inc.

Waar in 2003 Frankrijk nog hevig gekant was tegen een invasie in Irak, kon je gisteren op het Zaplog al lezen dat de Franse minister van BuZa, Bernard Kouchner, zich in een RTL-interview has uitgesproken voor verregaande sancties tegen de Iran. Iran zou stevig aangepakt moeten worden als het niet haar nucleaire activiteiten zou staken en zelfs een invasie zou niet geschuwd moeten worden. Kouchner zei dat hij met de Duitse bondskanselier Angela Merkel over verregaande maatregelen sprak, zoals sancties die buiten een VN-mandaat om uitgevoerd zouden kunnen worden. Een soort pan-Europees verbond, maar dan zonder echte ruggespraak van de rest van Europa.

Echter, niks zo veranderlijk dan een mens politicus: Kouchner zag zich ten overstaan van zijn Russische collega Lavrov genoodzaakt zijn woorden terug te nemen en verklaarde dat zijn woorden verdraaid waren door de media. De Russen zijn namelijk niet zo gecharmeerd van unilaterale acties en aangezien zij tegenwoordig de hand stevig om de gaskraan hebben zitten, zingt men snel een toontje lager. Triest eigenlijk, dat het notabene Rusland moet zijn die dit Europese cowboygedrag moet intomen.

De veranderende (geo)politieke koers van Frankrijk is wel verontrustend, aangezien zij het enige Europese land van betekenis waren die af en toe nog terugduwden als de VS weer met een brainfart kwamen aanzetten. Natuurlijk hebben de Fransen altijd een enorme hoeveelheid beurre op hun hoofd gehad, maar met Engeland als toegewijde VS-bondgenoot en Duitsland dat sinds Merkel ook een meer pro-Amerikaanse koers vaart, sprak Frankrijk zich nog geregeld uit tegen Euro-onzin en de capriolen van de “Joe Naait ‘t Steeds”. Kijken we nu in Sarkozy-land dan zie we dat dezelfde retoriek over terrorisme en islamisering daar aanzwelt zoals we dat ook hier zien. Er is nu zelfs een verhit politiek debat gaande over het aanleggen van een DNA-databank voor immigranten die tot gezinshereniging willen overgaan. De voorlopig consensus is dat het om een experiment zal gaan, maar er wordt al volop schande gesproken over wat men “staatsdiscriminatie” en “xenofobie” noemt.

En dit is sneu voor Nederland, althans voor het denkende deel van onze natie. Vonden we eerder in Frankrijk nog een medestander in het “njet” zeggen tegen ome Bush en het publiekelijk verwerpen van de wurggreep die Europese Grondwet heet, nu zal ook dit verdrag in nagenoeg ongewijzigde vorm via de zijdeur en zonder referendum of burgerlijke inspraak in de nederregionen van de Europese burger geramd worden. Zo worden ‘French fries’ ‘freedom fries’ en Vlaamse frieten uiteindelijk Eurofrieten.