Het opkopen van staatsobligaties door centrale banken wordt ook wel de nucleaire optie genoemd. De Amerikaanse FED doet het, maar ook de voorheen zo onberispelijke Europese Centrale Bank. De nucleaire optie heeft niet de oplossing gebracht die men ervan verwachtte, verlaging van de rente op staatsobligaties van zwakke eurolanden.
Het opkopen van staatsobligaties is een vorm van symptoombestrijding, het bestrijdt niet de oorzaak van het probleem. De zwakke eurolanden leven boven hun stand en lenen te veel om zich die luxe te kunnen veroorloven. Griekenland, Portugal en Ierland kunnen met hun bescheiden economische capaciteit de gestegen energieprijzen van de 21e eeuw niet langer betalen. De economie van die landen krimpt en dan wordt het erg moeilijk om de staatsleningen uit het tijdperk van groei terug te betalen.
Als deze landen uit de problemen willen komen, moeten ze hun uitgaven drastisch terugschroeven. Dat gebeurt al door zware overheidsbezuinigingen. Maar vooralsnog blijkt dat onvoldoende.
De volgende optie is niet terugbetalen van de staatsleningen: de zogenaamde ‘haircuts’.
De houders van de staatsobligaties, banken en pensioenfondsen gaan dan het schip in en moeten verlies inboeken, net zoals ze in 2008 zwaar verlies leden op Amerikaanse hypotheken.
Deze volgende nucleaire optie betekent dat landen als Griekenland, Portugal en Ierland feitelijk failliet zijn. Hun schulden worden kwijtgescholden, zoals ook schulden van ontwikkelingslanden wel worden kwijtgescholden.
Maar in combinatie met grote overheidsbezuinigingen is het misschien voldoende om deze landen een doorstart te laten maken en de voortslepende onrust op de financiële markt te kalmeren.
De ‘haircuts’ zijn voorlopig nog onbespreekbaar, maar dat was het opkopen van obligaties door de centrale bank 2 jaar geleden ook.
De hersengarage van Zapruder Inc.
George W. & Co. veroordeeld
De massavernietigingsonderbroek
Hoe Italië, Griekenland en België de Euro binnen werden gerommeld
Euro-crisis update: the song remains the same