Zapruder Inc.

Waar staat het CDA nu eigenlijk voor? Een beetje gezin, een beetje ondernemer, een beetje werknemer, een beetje huisbezitter, een beetje huurder, een beetje……van alles. Knappe jongen die uit het verkiezingsprogramma van het CDA een duidelijk „politiek profiel“ kan destilleren. Het is alles „voorzichtig, niemand voor zijn hoofd stoten“. En natuurlijk de beruchte „normen en waarden“: Het CDA staat voor „netjes“. „zorgzaam“, „Christelijk“ en natuurlijk voor „gezag“. De partij heeft „bestuurlijke ervaring“, zoals het ten tijde van „Paars“ voortdurend riep.

Bestuurlijke ervaring hebben de CDA-bewindlieden inderdaad. Denk bijvoorbeeld aan CDA-dinosaurier Ernst „snuffelstaat“ Hirsh Balin, die een tweede politiek leven kreeg. Of Piet Hein Donner, de comeback kid of „struikelminister“. Een ras-CDA-er uit een regentennest, zonder wiens spiekbriefjes en gefluister JPB nog stunteliger door zijn premierschap zou modderen. Jan Peter zelf natuurlijk, doctor-professor gemeentepolitiek inclusief dubieuze Amerikaanse cursus. De kroketten-expert die opeens aan de top van zijn partij wist te komen. En niet te vergeten Ab „vaccine“ Klink, de beste vriend van de pharma-industrie, of Maria „tante“ van der Hoeve, onze licht psychopathisch aandoende minister van Economische Zaken.

Om Maxime Verhagen een keer niet te noemen……top bestuurders die ons de geprivatiseerde ziektenkostenverzekering hebben gebracht, twee oorlogen, gemeentelijke herindelingen (zodat het bestuur nog verder van de burger staat) en nog veel meer goeds. Zo goed, dat alle kabinnetten Balkenende de zelf gevestigde na-oorlogse impopulariteits-records op rij verbraken.

Gelukkig(!) zien steeds meer leden van het CDA ook in dat „hun“ partij niet werkelijk iets brengt, en het ledental neemt dan al jaren gestaag af. Droomt Donkerdoorn. Het probleem: bij alle politieke partijen neemt het aantal leden af. De-politisering. Steeds meer mensen wenden zich van de grote volkspartijen af, en sluiten zich liever aan bij de „protest-bewegingen“ als, toen, het LPF, de SP of Wilders. Of blijven thuis bij verkiezingen. „In Den Haag verandert toch niets“. „De kleine man staat machteloos“. De kloof tussen politiek en burger te groot.

Echt? Dat geloof ik namelijk niet. Goed, „stemmen“ is „instemmen“ met het systeem, en het is een feit dat de politiek er niet voor de burger is maar meer voor „het grote geld“. Met de EU is zelfs een supra-nationaal corporatisch monster geschapen, dat duizenden lobbyisten een goed belegte boterham bezorgt. Den Haag heeft ook lak aan volkswil (referendum Verdrag van Lissabon) of de mening van de meerderheid (weg uit Afghanistan). Het is ook om moedeloos van te worden. Maar om daarom de politiek eenvoudigweg de rug te keren, en het op te geven?

Goed georganiseerde burgers kunnen namelijk heel goed iets veranderen. Niet stemmen, of blanco stemmen verandert niets. Om dingen te veranderen moeten (bestaande) politieke partijen worden aangesproken op hun oorspronkelijke taak. Wat zijn partijen anders dan georganiseerde politieke ideëen? Een groep mensen die op basis van hun idealen zijn samengekomen en een beweging vormden? Vergeet referenda, vergeet nieuwe politieke partijen en bewegingen, petities en demonstraties. „If you can’t beat the system, join the system“, riep hiphop filosoof Ice-T eens. Precies. In plaats van de oude, gevestigde partijen links te laten liggen, wordt het tijd juist actief te worden. Word lid!

Ooit probeerde GeenStijl D66 op te heffen door mensen op te roepen naar een partijbijeenkomst van de partij te gaan en daar te stemmen voor ontbinding. Hoe moeilijk is het om een politieke partij „over te nemen“? Het CDA heeft “slechts” 67.000 leden. 67.000!! Dat mini-clubje deelt al jaren de lakens uit. De PVDA heeft ongeveer evenveel leden. Waarom zoveel moeite doen voor een referendum als je met een fractie van de mensen die je nodig hebt voor een volksraadplechting ook het complete CDA kan „enteren“? Sterker, daarna allemaal lid worden van de PVDA en daar „politiek vandalisme“ of „harakiri“ plegen. Een soort „politieke-flashmob“. Hoe democratisch wil je het hebben? Slecht gepresteerd: opgeheven. Geen bestaansrecht meer. Hoe moeilijk kan zoiets zijn in de tijd van „facebook“ en „twitter“? Niet met duizenden naar het gemeentehuis om een handtekening te zetten voor de zoveelste nieuwe partij, gewoon lid worden van de VVD. Partijpolitiek wordt meteen een stuk interessanter en bovendien wordt meteen het „democratische gehalte“ van de verschillende politieke groeperingen getest. Eens kijken of het CDA werkelijk zoveel sympathisanten op de been kan krijgen, zodra de „politieke flashmob“ zich aan de deur meldt.

Dan hebben we eindelijk echte democratie.