Hij wordt omschreven als oer Brits, maar met een onhebbelijke hang naar avontuur. De Britse huurling Simon Mann staat op dit moment voor het gerecht in Equatoriaal Guinee. De ten laste legging: een couppoging tegen het regime van Equatoriaal Guinee’s president Teodoro Obiang Nguema, een van Afrika’s meest wrede dictators. Het motief: olie. De 55-jarige zoon van een cricket-professional en erfgenaam van een bierbrouwconsortium hangt een gevangenisstraf van ruim dertig jaar boven het hoofd. In Afrika. In de beruchte Black Beach gevangenis. Het enige wat Mann nog kan doen om onder zijn straf uit te komen, is zingen als een kanarie. Namen noemen. De oud-SAS man noemt tijdens het proces namen. En zeker niet de minsten. Een complot in Afrika.
Vijftien miljoen dollar zou Simon Mann vangen voor het klusje in Equatoriaal Guinee. Het plan leek simpel: na een paleiscoupe zouden Mann en zestig huurlingen zorgen dat de opvolger van Nguema, de oppositieleider in ballingschap Severo Moto Tsa zonder problemen de post in het presidentiële paleis inneemt. Mocht dit niet lukken, zou plan b in werking worden gezet. Met geweld het paleis bestormen. Het liep anders. Nadat de boeing 727 met Mann, zijn huurlingen en tonnen aan wapenmateriaal landde op het vliegveld van Harara, werd het vliegtuig bestormd en de avonturiers overrompeld. Het complot was verraden. Mann werd afgevoerd naar Black Beach.
Simon Mann is een typische Britse „upperclasser“. Zijn vader was een bekende Cricketcaptain en het familiekapitaal kwam voort uit een rij aan bierbrouwerijen. Mann bezocht Eton en de prestigieuze militaire academie Sandhurst. Begin jaren negentig vocht hij tijdens de eerste Golfoorlog in de SAS (Special Air Service, een elite-eenheid van het Britse leger) tegen Saddam Hoessein. Na de oorlog begon hij zijn eerst huurlingenbedrijf, een soort Blackwater, Executives Outcomes, waarmee hij zijn eerste miljoenen verdiende door olieinstallaties in het door burgeroorlog geplaagde Angola te bewaken. Een tweede firma, Sandline, bewapende het leger van Sierra Leone heimlijk en voerde bloedige operaties uit in Papua-Nieuwguinea. Mann werd een superster onder huurlingen, misschien alleen in faam overtroffen door Bob Denard, en door zijn opdrachtgevers gezien als de juiste man voor een „putch“ in Equatoriaal Guinee.
Voor de rechtbank verklaarde Mann inderdaad de leider te zijn van de couppoging maar hij was niet de architect. Hij voerde slechts uit wat zijn opdrachtgevers wensten. Gevraagd wie zijn opdrachtgevers dan waren, vallen er roemruchte namen.
Architect van het couppoging zou de Libanees-Nigeriaanse tycoon Ely Calil zijn. Calil financierde de wapens en de operatie en stond aan het hoofd van een consortium van vijf man. De tweede bekende naam en medefinancier is een man die bekend staat om zijn lust naar duistere zaken: Sir Mark Thatcher, de zoon van. Thatcher financieerde een gevechtshelicopter en was onderdeel van het „managementteam“. Voor het financieren van de helicopter werd de beroemde zoon in Zuid Afrika al veroordeeld tot een boete van $275,000, maar Thatcher claimde dat hij dacht dat het apparaat gebruikt zou worden als ambulance. Hoewel Thacher dus is veroordeeld wegens betrokkenheid, werd zijn straf omgezet in voorwaardelijk. Hij woont op dit moment in Spanje.
Pikant, aangezien Mann nu beweert dat de hele operatie officieel werd goedgekeurd en gezien als een samenwerkingsverband van de Zuid Afrikaanse en Spaanse geheime diensten. De conservatieve Spaanse regering van José Maria Aznar zou direct na de coup de nieuwe regering in Equatoriaal Guinee steunen, zo verzekerden Thatcher en Calil de SAS-man. De derde partij, het Amerikaanse Pentagon, de CIA en Amerikaanse oliemaatschappijen met investeringen in EG knikten goedkeurend en Mann kon richting Afrika vertrekken.
Het leest allemaal als een spannend jongensboek of een vergegrepen samenzweringstheorie. Maar Mann’s operatie was goed gefinancieerd, en de huurling vertrouwde op een goede afloop gezien de spectaculaire en brutale manier van opereren. De rechtszaak zal binnenkort worden voortgezet.
Tegen Thatcher en Calil is ondertussen een internationaal opsporingsbevel uitgevaardigd.
De hersengarage van Zapruder Inc.
Walvisvet als biobrandstof
Verslaafd aan Russisch aardgas
De les van Libië
Europa geeft Iran schot voor de boeg (en in eigen voet)