Het verhaal lijkt steeds duidelijker te worden: de Dirk Scheringa Bank lijkt geslachtofferd door Nout Wellink en Wouter Bos. Het verhaal doet steeds meer denken aan een Shakespeariaans drama, met verraad, spijtoptanten, samenzwering en hoogmoed. Dirk dacht dat hij Icarus was en zijn vleugels werden verbrand door de zonnekoning Nout Wellink. De omstandigheden rondom het ontslag van Frank de Grave eerder dit jaar worden steeds duidelijker en zeer pikant is de aanstelling van De Grave’s huisvriend Robin Linschoten. Was Linschoten de financial hitman die door DNB werd gepost om de boel ‘kalt te stellen’? Moest De Grave zwijgen zodat DSB later geslachtofferd kon worden? Lieten DNB en Bos Dirk’s bank vallen zodat er iets van een ‘voorbeeldfunctie’ uit kon gaan, zodat we niet gaan denken dat het toch nog steeds allemaal één grote ponzi scheme is? Zou het niet prachtig zijn als blijkt dat Lakeman een vuig dubbelspel speelde achter de schermen en Nout Wellink heimelijk hielp de ondergang van DSB te versnellen? Dirk was natuurlijk wel een bonte hond in het “old boys network” van de gevestigde banken.
DSB was klein en kon daarom op de slachtbank gelegd worden, terwijl eerder grotere banken moeiteloos met enorme kapitaalinjecties overeind gehouden konden worden zonder dat hun problemen even accuut leken als die van DSB. En ook grote banken als de Rabo die geen belastinggeld nodig hadden werden niet door Wellink tot de orde geroepen als het ging om riskante en “immorele” financiële constructies. Niet alleen ontpopt Wellink zich als een manipulator achter de schermen, maar wikt en beschikt hij over wie blijft en wie hangt. Blijkbaar is groot zijn een goede veiligstelling om het hakmes van de crisis te doorstaan. Als zo’n beetje alle banken in de problemen komen en men moet kiezen wie men gaat redden, dan kan men blijkbaar nog enigszins terugvallen op “too big to fail”. DNB en de minister van Financiën vinden grote banken die instorten gevaarlijker voor onze economie, dan kleine banken. De 8 miljard die DSB op de balans had, was natuurlijk niks vergeleken bij de 1300 miljard van ING die wel staatsteun kreeg.
Dit zal er waarschijnlijk toe leiden dat de grote banken alleen nog maar groter zullen gaan groeien, omdat grootte beter beschermt tegen economische crisis. Net zoals de megafauna van de prehistorie door had dat grootte en massa ze bijna ongenaakbaar maakte voor andere roofdieren, zo zullen de grote banken zoveel mogelijk andere banken opslokken om zo groot te worden dat hun eventuele val als desastreus gezien zal worden voor de gezondheid van de economie. En met de (onvrijwillige) steun van de belastingbetaler als vangnet, is het nogal een sure bet.
Rien ne va plus, het casino draait weer op volle toeren en het huis wint altijd.
Toezichthouder DNB gaf zelf de aanzet tot de lening van euro 75 mln die DSB Bank in 2008 verstrekte aan holdingmaatschappij DSB Beheer. De lening speelt een cruciale rol in de ondergang van DSB Bank.
graaiende oplichter
Waarom kort door de bocht? Wat is er mis met de term "graaiende oplichter".
Volgens mij zijn er overigens genoeg oplichters die zo weten te handelen dat ze in formele zin de wet niet overtreden.
Beul Lakeman heeft namelijk vele mensen geïnspireerd: er is al een advokatenkantoor dat namens gedupeerden claims gaat indienen.
De aanval op de intussen beruchte Pieter Lakeman, de man die opriep tot een bankrun bij DSB, is geopend. Justitie onderzoekt plannen voor een tv-programma, waar Lakeman bij betrokken is en dat mogelijk gefinancierd zou worden met drugsgeld. Lakeman zelf zegt nauwelijks bij de zaak betrokken te zijn.
De Telegraaf meldt dat Lakeman van plan was een tv-show te maken over zijn strijd tegen grote ondernemingen als Ahold, ABN AMRO en uiteraard DSB.
Onderzoek van de krant wijst nu uit dat justitie Lakeman verdenkt van dubieuze praktijken. Zijn tv-programma, waar ook zijn stichting SOBI en vennootschap BWin bij betrokken zijn, is gefinancierd met geld dat mogelijk van drugshandel afkomstig is.
Zeg nu zelf, een directeur die jarenlang dergelijke producten verkoopt en klachten van klanten naast zich neerlegt, nu in een keer gaat roepen dat hij de bank wil redden voor de spaarders(!!), ik moet daar letterlijk van kotsen ...
Het mag binnen de grenzen van de wet zijn; dat wil nog niet zeggen dat men niet moreel verwerpelijk bezig is. Of is het normaal mensen produkten aan te smeren waar achteraf 80-90% provisie op blijkt te zitten, waardoor je al deze mensen in de problemen brengt ?Het doet niemand recht om zaken zo geisoleerd te bekijken, ook de DSB niet. Het is best mogelijk dat de DSB bank zijn inkomsten vooral uit deze producten haalde, en andere zaken rond kostprijs aanbood. In dat geval zou er weinig verwerpelijks aan zijn. Wie dus terecht kritiek op DSB wil zou steviger staan als hij even kort aanstipte hoe het met de prijsstructuur van overige producten zat.
Boodschapper wordt nu gepaktBoodschapper... of onbeschofte vlegel.
Wie een verantwoorde uitspraak wil doen moet eerst naar het totaalpakket van producten kijken en dan pas wat roepen.
Ik zou het graag nog een keer om willen draaien, het feit dat het binnen de wet valt wil niet zeggen dat het geen oplichting is of onbehoorlijk gedrag is.
Lakeman heeft wel iets van Don Quichot,hij zit altijd achter de grote jongens aan,dat is toch weer wel te waarderen
Ik begrijp wel dat de opinie zich nu tegen hem keert, want hij is een beetje te bijdehand. So what? Hij laat zich de mond door niemand snoeren.
Dus ... de vraag was wie verantwoordelijk was/is voor de ondergang van de DSB-bank
Scheringa was de afgelopen dagen dan ook vooral voor zichzelf op pad toen hij zijn bank probeerde te verkopen. De grootaandeelhouder Scheringa krijgt bij een faillissement namelijk geen cent.
Een Amerikaans hedgefonds als Lone Star had de bank en zijn klanten hardhandig gesaneerd. In Duitsland zijn vele klanten van de bank IKB na overname door Lone Star uit hun huis gezet.
Roekeloos
De ondergang van DSB Bank laat zien hoe megalomaan en roekeloos Scheringa zijn bank en imperium leidde. De bank is niet cruciaal voor de Nederlandse economie en verdient daarom geen steun van de staat.
Het is een zegen dat tijdens recessies rotte appels als DSB uit de economische fruitmand worden verwijderd.
Ik begrijp dat jij serieus na hebt gedacht over fundamentele veranderingen van het 'verrotte' systeem.
Dat juich ik toe.
Wat zijn je suggesties dan?
Wanneer een bank geld uitleent, komt er vers geld in omloop.
Maar het geld dat banken creëren, is niet helemaal hetzelfde als "fysiek" geld. Voor iedere euro nieuw geld dat banken zo creëren, ontstaat er namelijk een schuld. Schulden circuleren zo als geld.
Het systeem is briljant in zijn opzet. Aangezien de banken zelf geld creëren, verdienen deze instellingen nu interest op iedere euro of dollar die circuleert!
En aangezien banken steeds meer geld uitlenen, gaat een groeiend aandeel van het bruto nationaal product naar interestbetalingen. Op deze manier trekt de financiële sector steeds grotere bedragen uit de economie voor eigen profijt.
Maar het systeem heeft echter een aantal beperkingen waardoor het inherent instabiel is.
Fractional reserve banking wil namelijk zeggen dat slechts een beperkt deel van de deposito's liquide zijn. Je denkt misschien dat je je geld veilig in bewaring geeft maar in feite houdt de bank je geld niet bij. Men bewaart slechts 10% van je kapitaal en leent de rest uit.
Wanneer een te groot aantal spaarders gelijktijdig hun tegoeden opnemen, ontstaat onder het huidige systeem een bankrun.
De banken hebben dat echter opgelost met de oprichting van de Federal Reserve als "lender as last resort". In 1913 bewerkten de bankiers de overheid om een centrale bank op te richten.
Men speelde het zelfs klaar om de Federal Reserve in handen te krijgen en op deze manier ook de controle over het monetaire beleid te grijpen.
Waarom de overheid het recht om geld te printen in handen van de banken heeft geduwd, blijft tot op de dag van vandaag een raadsel. Het was in ieder geval een beslissing die toenmalig president Woodrow Wilson later betreurde.
De bankiers kregen hun centrale bank waardoor ze mekaar uit de shit konden helpen bij een bankrun.
Maar een andere beperking van het systeem is veel ernstiger. Het garandeert namelijk dat het systeem vroeg of laat moet imploderen onder het eigen gewicht.
Aangezien het geld in omloop nagenoeg gelijk is aan alle schulden, is er niet voldoende geld om de interesten op deze schulden te betalen. Vandaar dat er ieder jaar voldoende nieuw geld in omloop moet worden gebracht.
Maar aangezien nieuw geld in omloop brengen, eigenlijk ook betekent nieuwe schulden creëren, zijn er grenzen aan dit systeem. Er is maar een beperkte hoeveelheid schulden die gedragen kan worden door een maatschappij.
De banken hebben de limieten van het systeem getest door geld te lenen aan mensen zonder inkomen, job of bezittingen maar dit is zoals je weet niet goed bevallen.
We zitten nu aan het einde van het huidige financiële systeem, al probeert men nog op alle mogelijke manieren de schulden verder op te drijven (kijk maar naar de schulden van sommige landen).
Nu de geldhoeveelheid niet verder kan stijgen omdat het onmogelijk is de wereld nog dieper in de schulden te steken, is het "game over" voor het huidige financieel systeem.
Gisteren in The Guardian.