Zapruder Inc.

Welvaart is een groot woord, maar de welvaart die we nu kennen, in een beperkt deel van de wereld, als we het woord even synoniem maken voor ‘waarde’ en materieel bezit, is namelijk mogelijk gemaakt door slechts een paar dingen. Op een fundamenteel niveau wordt dat soort welvaart gecreëerd door het omzetten van energie. We kunnen dat zelf doen door productie te leveren of we kunnen het overlaten aan moeder natuur in welk geval we praten over bijvoorbeeld de uitbundige beschikbaarheid van goedkope energie (-dragers) als aardgas en –olie. Of de uitbundige aanwezigheid van delfstoffen.

Zelf produceren we al tijden niet meer genoeg om van te leven en teruggaan naar een situatie waarin dat wel mogelijk is, is niet eenvoudig. Daarnaast hebben we dankzij onze banken zo verschrikkelijk veel schulden opgebouwd, dat, als we het eerlijk spelen en niet weer in wereldoorlogen vervallen, de komende decennia bezig zijn met afbetalen. Als we namelijk niet voor onszelf konden zorgen, dan deden anderen dat, zo eenvoudig is dat. En die willen nu geld zien. Echt geld, want omdat we zelf niet produceerden, betaalden we met leningen, ook geld komt namelijk uiteindelijk van productie of grondstoffen (als dekking). Echt geld tenminste, niet het soort geld dat we van onze banken in onze maag gesplitst krijgen, dat is namelijk geen geld, dat zijn leningen. De enorme schuldenlast is er bovendien de reden van dat onze monetaire systeem aan het instorten is en dat de productie die we nog leverden in versnellend tempo afneemt. We hebben er namelijk niet voor gekozen onze productie te beschermen, maar onze banken, een niet-producerend systeem. De problemen worden met de economische crisis alleen maar groter hoewel het punt zou kunnen worden gemaakt dat de crisis ook onze zucht naar welvaart vermindert en dus ook een compenserende werking heeft.

Van onze eigen productie zullen we het dus niet moeten hebben en al de gebruikelijke criminele trucs en organisaties (zoals fractional reserve banking, derivatenhandel, de wereldbank en het IMF) die we traditioneel gebruikten om welvaart uit de toekomst en uit andere werelddelen naar ons toe te harken zijn ook in toenemende mate aan vastlopen. Stelen is er dus niet lang meer bij. Of we moeten ervoor kiezen nog meer landen te gaan ‘bevrijden’. Double-speak natuurlijk voor onder controle brengen en leegzuigen van derde wereld landen. Het schijnt dat er in Somalië nog veel te halen valt. Het zou nu wel handig zijn als we daar om één of andere reden om grote militaire macht zouden kunnen samenbrengen. Knipoog.

Gelukkig is daar nog de natuur met zijn onuitputtelijke hoeveelheden goedkope delfstoffen.

Verreweg de belangrijkste reden dat de Westerse wereld de afgelopen honderd jaar zo enorm veel welvaart heeft kunnen genieten, was de beschikbaarheid van goedkope olie. Lange tijd leek er geen einde aan te kunnen komen, maar langzaam groeide toch het besef dat ook de aarde kan worden uitgeput. Maargoed, dat was in de toekomst, ooit. En hoewel er al minstens 50 jaar voor gewaarschuwd wordt , hebben we ons toch laten verrassen. De toekomst is nu en ooit bleek vorig jaar. Naar alle waarschijnlijkheid zitten we namelijk al een jaar op het maximum olieproductieniveau. De grootste producent ter wereld heeft nu ook gepiekt. Vanaf nu is het bergafwaarts. Vanaf nu is het elk jaar minder welvaart. Totdat we iets vinden dat de rol van olie kan overnemen. En dat wordt niet makkelijk, want niet alleen de olie is op, ook uranium nadert uitputting. En kolen. Eigenlijk is alles wel bijna op.

We zouden moeder natuur op andere manieren kunnen gaan misbruiken om zonne-energie voor ons om te zetten in een makkelijker bruikbare vorm. Uiteindelijk is vrijwel alle energie een afgeleide van zonne-energie maar al onze auto’s rijden op koolwaterstoffen en al onze producten worden gemaakt van koolwaterstoffen. Zelfs voor het maken van zonnepanelen zijn die koolwaterstoffen nodig. Fotosynthese is zo’n prachtig mechanisme en het vindt plaats in alle plantjes om ons heen. Plantjes vangen zonne-energie op en zetten dat om in biomassa en die biomassa kunnen we gebruiken voor energie. Biobrandstof is feitelijk gewoon zonne-energie in de vorm van zo’n handige koolwaterstof. Dus als we nu gewoon plantages vol gaan gebruiken voor biobrandstoffen, dan is alles toch opgelost? Dan kunnen we toch doorgaan zoals we nu bezig zijn? Ja en nee. Opgelost is het wel, al was het maar om al die biobrandstoffen ten koste gaan van onze normale voedselvoorziening en er dan grootschalige hongersnood zal ontstaan. Wat we eigenlijk nu al zien gebeuren: hongersnoden. En dat is zeker een oplossing, want het probleem dat zijn wij. Hoe minder wij er is, hoe beter het eigenlijk met ons gaat.

Normaal gesproken zou ik hier stoppen, maar ook wij zijn niet ongevoelig voor de kritiek dat we te weinig oplossingen beschrijven. De oplossing is dit geval is eenvoudig, echt. We moeten beginnen ons te realiseren dat onze welvaart slechts schijnwelvaart was. Consumentisme is pure armoede, heeft niets met welvaart te maken. De eerste stap zou moeten zijn het consumentisme terug te brengen. Dat kan heel eenvoudig door de PR- en lifestyledruk op mensen met vele factoren te verminderen. PR is het middel dat de industrie gebruikt om vraag te creëren en een maatschappij zonder deze kunstmatige vraag is absoluut geen minder gelukkige maatschappij, ik denk zelfs het tegendeel. Reclame dient maar één doel en dat is mensen onzinnige shit te laten kopen. Laten we morgen al beginnen met het voorlichten van mensen, laten we helpen weerstand op te bouwen tegen PR, lifestyle en propaganda. Start er een speciaal vak voor op scholen en opleidingen. Van mij part verbiedt je het helemaal, wat vanzelf volgt zijn veel frissere businessmodellen voor media en industrie.

De volgende stap is ervoor te zorgen dat we niet meer in ketens produceren maar in cycli. Net als de natuur. We moeten grondig gaan werken aan duurzaamheid. En dan niet die C02-neutraal flauwekul, maar echte duurzaamheid. De mens is de enige organisme op aarde dat afval produceert. En afval vertegenwoordigt energieomzetting die verloren gaat, die uit het systeem wordt onttrokken. Het is energie- en grondstofverlies. Er zou geen afval meer mogen worden geproduceerd en dat is, hoe vergezocht het ook klinkt goed te doen. Alles dat geproduceerd wordt, zou volledig recyclebaar moeten zijn. Alles zou na z’n bruikbare economische levensduur weer moeten kunnen dien als grondstof voor een nieuwe productiecyclus. De cradle-to-cradle filosofie beschrijft precies hoe dat kan, want het is zeker mogelijk en in zekere zin maakt het ons ziekelijke consumentisme onschadelijk omdat alles de we produceren en consumeren ook weer voedsel en grondstof is. Consumentisme is best vol te houden als we geen afval meer produceren. Duurzaamheid van het cradle-to-cradle soort zou verplichte kost moeten zijn op elke opleiding.

Tenslotte moeten we natuurlijk op zoek gaan naar alternatieve energie. Nulpuntenergie, koude kernfusie, ik heb geen idee, maar in een wereld zonder al die kunstmatig opgevoerde angst, zonder het stressende consumentisme, zonder de enorme werkdruk omdat banken onze welvaart weglekken en waar ‘bijzonder zijn’ niet wordt weggeregeld met psychiatrische drugs, komen vanzelf hele geïnspireerde ideeën en individuen boven drijven. Een goede oplossing is dan zo bedacht. Is dat geen mooi toekomstbeeld?

( Zo goed Hans? )