Het lijkt erop dat ondanks de schaamteloze Machiavellische politiek van de Bush-regering de poep steeds meer de ventilator raakt. In de zaak die vorig jaar aan het licht kwam, waar Lewis Libby -stafchef van vice-president Richard Cheney- samen met Karl Rove verantwoordelijk was voor het lekken van de naam van Amerikaans geheim agente Valerie Plame, begint het nu te etteren. Kennelijk had Libby geen trek om de zoveelste zondebok te worden van de neo-con clan en hij heeft aangekondigd zich met hand en tand te zullen verdedigen nu hij zich voor de rechter mag verantwoorden. Libby heeft reeds verklaard dat Bush persoonlijk toestemming gaf om gevoelige informatie naar de pers te lekken en hij lijkt het niet bij de verklaring alleen te laten. Probeerde Bush in eerste instantie nog te ontkennen betrokken te zijn bij dit buskruitverraad, nu moest hij toch wel bakzeil halen.
UPDATE 3 juli 2007: Niet geheel onverwacht heeft Bush Lewis Libby amnestie verleend. Het wordt nu interessant om te bezien in hoeverre de neocons elkaar de hand boven het hoofd proberen te houden.
Deze onfrisse zaak is een voortvloeisel van de hoop leugens die geleid hebben tot het binnenvallen van Irak. De VS probeerde wanhopig te bewijzen dat Saddam bezig was met het opbouwen van een arsenaal van massavernietigingswapens en omdat de ABC-wapens die ze Irak destijds geleverd hadden kennelijk niet voldoende erg waren, verzonnen ze een verhaal over nucleaire wapens. Saddam zou proberen uranium uit Niger te kopen, maar dat verhaal werd ontkracht door ambassadeur Joseph Wilson, die bewees dat er van geheime uraniumleveringen aan Irak geen sprake was. Uit wraak werd de dekmantel van zijn vrouw -diezelfde Valerie Plame- verraden door Rove en Libby. Een actie die makkelijk tot haar dood had kunnen leiden en vele anderen die betrokken waren bij de geheime operaties van de agente. Dat resulteerde vrij snel tot het vertrek van Rove (een belangrijke figuur in het neo-con kamp) en stafchef Libby.
Het uranium bull-verhaal maakte deel uit van een knullige brei leugens, want naast uranium zouden er ook speciale aluminium buizen naar Irak verscheept worden voor de opwerking van uranium. Dat verhaal werd in 2002 al door David Albright, de expert die Irak’s nucleaire programma onderzocht na de Golfoorlog van 1991, ontkracht. En dit past weer mooi in het rijtje van verzinsels (let op de link naar de beruchte speech van Powell die inmiddels is verwijderd) over de ABC-wapens waar toenmalig stafchef Colin Powell zo prachtig over loog. Iets waar hij later weer krokodillentranen over huilde, om vervolgens toch vol te houden dat de inval in Irak gerechtvaardigd was. Nadat het huis van leugens brandend instortte, moest zelfs Bush persoonlijk toegeven dat het WMD-verhaal bullshit was en slechts een voorwendsel om Irak binnen te vallen.
Nu Libby zich tegen zijn voormalige broodheren lijkt te keren, kunnen we ons hopelijk voor flink wat vuurwerk opmaken. Libby hangt dertig jaar zeepjes rapen boven het hoofd en hij zal zich niet zonder slag of stoot willen laten opsluiten. Zijn proces zou ook de betrokkenheid van Cheney en Bush aan het licht kunnen brengen en wellicht dat zij zich dan ook moeten verantwoorden voor de rechter en het Congres. Zelfs tussen hyena’s onderling lijkt er geen loyaliteit te zijn.
Dit artikel verscheen eerder in april 2006
Presidential statement on commuting Libby sentence
Others point out that a jury of citizens weighed all the evidence and listened to all the testimony and found Mr. Libby guilty of perjury and obstructing justice. They argue, correctly, that our entire system of justice relies on people telling the truth. And if a person does not tell the truth, particularly if he serves in government and holds the public trust, he must be held accountable. They say that had Mr. Libby only told the truth, he would have never been indicted in the first place.
Both critics and defenders of this investigation have made important points. I have made my own evaluation. In preparing for the decision I am announcing today, I have carefully weighed these arguments and the circumstances surrounding this case.
Mr. Libby was sentenced to 30 months of prison, two years of probation and a $250,000 fine. In making the sentencing decision, the district court rejected the advice of the probation office, which recommended a lesser sentence and the consideration of factors that could have led to a sentence of home confinement or probation.
I respect the jury's verdict. But I have concluded that the prison sentence given to Mr. Libby is excessive. Therefore, I am commuting the portion of Mr. Libby's sentence that required him to spend 30 months in prison.
Amnestie verlenen aan Libby en niet aan Saddam Hussein is wat men nou willekeur noemt.
!Bush is de schaamte voorbij. Maar geluk, het o zo vermaledijde Amerika kent de regel dat een president maximaal twee termijnen mag aanblijven. Eind 2008 is het adios muchachos voor GWB!
"Libby had a credible defense. The perjury charge was based on discrepancies between Libby’s grand jury testimony and that of a few journalists who contradicted him. Libby argued that the discrepancies could be explained by differences in memory. Although the jury disagreed, a reasonable person listening to the faulty memories of the witnesses who testified could have concluded that Libby simply had things mixed up."
Bush: Pardon for Libby Remains on the Table
The president confirmed Tuesday, one day after he commuted the sentence, that he remains open to granting a full pardon to Libby.
After defending the commutation by saying, "I took this decision very seriously. I stand by it," Bush was asked by reporters whether a pardon might yet be coming Libby's way.
"As to the future," the president replied, "I rule nothing in or nothing out."
Similarly, White House spokesman Tony Snow said, "I'm not going to close a door on a pardon."
De hersengarage van Zapruder Inc.
Verslaafd aan Russisch aardgas
De les van Libië
Europa geeft Iran schot voor de boeg (en in eigen voet)
Tamiflu(tm) toch geen wondermiddel