Zapruder Inc.

Hoe het leven soms ironisch kan zijn. Op het moment dat ik doodvermoeid de laatste bladzijde van George W. Bush’ “autobiografie” Decision Points uitlees, hoor ik dat Osama Bin Laden “gedood” is. De grote nemisis van Bush heeft nu ook de buhne verlaten. Officieel tijdens een Amerikaanse grond-operatie rond Islamabad gesneuveld, al is Bin Laden vele malen voor dood verklaart (door de Pakistanen Musharraf en Bhutto, een assorti aan inlichtingendiensten, journalisten en “complotters"). Bin Laden moest ook sterven. Het concept van “zijn” Al Qaida, en de Arabische geloofswaanzinnige horden die gewapender hand een extremistisch kalifaat of emiraat nastreven, is sinds het uitbreken van de Arabische lente en de revolutie-golven die Noord Afrika en het Midden Oosten overspoelen, hopeloos achterhaald. De tijd heeft Bin Laden ingehaald en daarom is het tijd om afscheid te nemen van de wazige tdk-tapes, opplak-baard video’s en de immer voor het “westen” politiek oppertune uitspraken. Zelfs zonder Arabische lente was Bin Laden al verworden tot een niet-serieus te nemen boogy-man. Een slecht verklede Sinterklaas die alleen nog kinderen schrik aan kan jagen, maar zichzelf daarbij treurig serieus neemt en zonder in te zien dat hij tot een karikatuur verworden is. Nu dragen de Amerikanen hem ten grave, maar eigenlijk hebben de bevolkingen van Egypte, Tunesië, Jemen, Bahrain, Oman, Irak, Marokko, Algerije Osama begraven.