Op NU en andere nieuwsfeeds staan momenteel berichten over mannen die opzettelijk zouden zijn besmet met HIV, door ze te injecteren met besmet bloed.
Dit bericht is misleidend en volgens ons zelfs incorrect. HIV-besmetting kan niet worden gemeten. In plaats daarvan wordt gekeken naar een bepaalde immuunreactie in het bloed. De uitslag van die zogenaamde serologische test is positief als het bloed reageert op bepaalde eiwitten waarvan wordt verondersteld dat ze van HIV afkomstig zijn. Op geen moment is daadwerkelijk HIV vastgesteld en wij stellen zelfs dat een positieve uitslag van zo’n serologische test (seropositiviteit) niets te maken heeft met HIV of toekomstige AIDS. Er bestaan geen HIV-tests. Geen enkele HIV-test is ooit geijkt aan een zogenaamde gouden standaard (detectie van het werkelijke virus). Dat staat ook op de bijsluiters. De testresultaten worden zelfs geinterpreteerd met inachtneming van je sexleven en maatschappelijke status. Dat is geen test, dat is willekeur. De definities verschillen zelfs per land. Je kan in het éne land positief worden getest en met exact dezelfde testuitslag in een ander land negatief.
Update 22/4: Weer aktueel vanwege de ‘trashman’ opschudding
De besmette mannen zijn dus blootgesteld aan seropositief bloed. Dat betekent niet dat er nu sprake is van HIV-besmetting ook al zouden zij nu wel seropositief meten. De besmettelijkheid van HIV (of AIDS) is nooit wetenschappelijk overtuigend bewezen. In onze AIDS-special hebben we dit allemaal uitgelegd. Er zijn geen goed gedocumenteerde gevallen bekend van medici die ooit AIDS kregen door besmetting en discordante paren maken elkaar vrijwel nooit seropositief. Van sex word je statistisch gezien vrijwel nooit seropositief.
Dit is het Trashman-filmpje:
Opinie Alexander von Schmid, ethicus
Trouw, 13 juli 2007
Het is hoog tijd voor een gezondheidspolitie
Dat homoseksuele mannen zich bewust laten besmetten met hiv, is te begrijpen. Maar we mogen dat niet toestaan.
Seksueel wangedrag van sommige homoseksuele mannen die bewust op zoek gaan naar een hiv-besmetting, het zogeheten bug chasing en barebacking zet de oude discussie over de grenzen van de solidariteit weer op scherp. Zijn wij als samenleving bereid om op te draaien voor de kosten die het gevolg zijn van risicogedrag op seksueel gebied?
Solidariteit met rokers houden we in stand met het systeem van accijnzen. Deze belasting remt niet alleen het risicogedrag af, maar hiermee bouwen we financiële reserves op waarmee we de kosten van roken voor de gezondheidszorg voor een deel kunnen compenseren. Ook bij ongezond eten kunnen we een dergelijk systeem hanteren.
Deze oplossingen werken niet als het om seksueel risico gedrag van homoseksuelen gaat. Een verzekering, verplicht of niet, heeft alleen maar zin als de verzekerde in bepaalde mate zijn best doet of er belang bij heeft schade te vermijden. Een zweefvlieger kan bijvoorbeeld neerstorten maar daar is hij zeker niet op uit. Bij sommige homoseksuelen is het helaas wel zo dat ze op hiv uit zijn, omdat dit voor hen in de huidige situatie aantrekkelijk is.
Dat klinkt tegenstrijdig maar bij nadere beschouwing is het dat niet. Zolang een homoseksuele man geen hiv heeft, is het voor hem zinvol om van zichzelf en zijn seksuele partners te eisen dat zij condooms gebruiken. Maar veel homoseksuelen ervaren condooms als een zeer ernstige beperking van het seksuele genot.
Wanneer twee seksuele partners beiden hiv hebben, vervalt die noodzaak om nog condooms te gebruiken en kunnen zij zich over geven aan vrije, onbeschermde seks.
Zolang je geen hiv hebt, zal je bij onbeschermde seks altijd in onzekerheid verkeren of je wel of niet besmet raakt. Als je hiv hebt, hoef je daar niet meer bang voor te zijn. Wanneer een aantal homoseksuelen van elkaars besmetting weet, hoeft niemand meer bang te zijn en hoeven er ook geen lastige vragen meer gesteld te worden en geen speciale maatregelen te worden getroffen. Over de kosten en de gezondheid hoeft men zich niet druk te maken. Met een besmetting valt tegenwoordig goed te leven. Je kunt er zelfs oud mee worden en de samenleving betaalt de kosten, omdat hiv-remmers in het basispakket zitten.
Bugchasing zie ik niet als een vorm van gestoord gedrag, of als zelfdestructie. Dit gedrag komt voort uit een rationele calculatie. Het verklaart ook waarom degene die het virus overdraagt de gift giver (de gever van het geschenk) wordt genoemd. En het verklaart tevens het toenemend aantal bareback-feestjes, en het gedrag van de werkgroep Poz & Proud (seropositief en trots) van de HVN (De Hiv Vereniging Nederland). Deze maakte tot voor kort op haar website reclame voor feesten waar seropositieve mensen onveilige seks hebben. Ook konden bezoekers doorklikken naar gedetailleerde tips voor het hebben van onbeschermde seks.
Het Groningse hiv-schandaal van enkele maanden geleden, waar mannen bedwelmd, verkracht en geïnfecteerd werden met hiv-besmet bloed moet wellicht anders geïnterpreteerd worden dan tot nu toe gedaan is. De gebeurtenissen leken absurd, maar ik acht het waarschijnlijk dat veel ’slachtoffers’ niet zo onwillig en onwetend waren als ze hebben doen voorkomen.
Wanneer het in wijde kringen bekend is dat een aantal homoseksuelen actief op zoek is naar een hiv-besmetting, is het snel gedaan met de solidariteit. Deze is toch al tanende, getuige het toenemende tegen homoseksuelen gerichte geweld van de laatste tijd. Wil men de solidariteit met mensen met het hiv-virus in stand houden dan moet bug chasing in morele zin ten scherpste veroordeeld worden. Daar ligt ook een taak voor het COC.
Daarnaast moet dit verschijnsel minder aantrekkelijk worden gemaakt met negatieve financiële prikkels. Zo denk ik aan het vragen van een zeer forse eigen bijdrage voor hiv-remmers in het geval mensen bewust besmet zijn geraakt.
Verder moeten cafés met darkrooms worden gesloten, omdat het risico op hiv-besmetting daar onaanvaardbaar hoog is. Zwembaden met slechts een klein risico op legionella-besmetting worden al gesloten, en terecht. De overheid moet de volksgezondheid bewaken. Het gaat hier niet om zedenpolitie maar om gezondheidspolitie. En die hebben we kennelijk hard nodig.
In den beginne was het Woord... en het Woord was HIV en Gods zag dat het goed was.
With regard to postulate #1, numerous studies from around the world show that virtually all AIDS patients are HIV-seropositive; that is they carry antibodies that indicate HIV infection.
With regard to postulate #2, modern culture techniques have allowed the isolation of HIV in virtually all AIDS patients, as well as in almost all HIV-seropositive individuals with both early- and late-stage disease.
Postulate #3 has been fulfilled in tragic incidents involving three laboratory workers...
In another tragic incident, transmission of HIV from a Florida dentist to six patients has been documented by genetic analyses of virus isolated from both the dentist and the patients.
"Eitherway, HIV bestaat wel maar is volgens jouw niet altijd de veroorzaker van AIDS? "
"Waarom denkt met dat er, naast HIV, geen andere oorzaken van AIDS zouden zijn?"
"Dan vraag ik me af, wat is dan het virus beschreven op wikipedia?"
De hersengarage van Zapruder Inc.
Verslaafd aan Russisch aardgas
De les van Libië
Europa geeft Iran schot voor de boeg (en in eigen voet)
Tamiflu(tm) toch geen wondermiddel